دولت ملی جمهوری چین

Republic of China 中華民國 Chunghwa Minkuo Jonghwa Min'gwo Zhōnghuá Mínguó China
۱۹۲۵–۱۹۴۸
Flag (1928–1948) National Emblem (1928–1948)
سرود:  《卿雲歌》 "Song to the Auspicious Cloud" (۱۹۲۵–۱۹۲۸) 《中華民國國歌》 "سرود ملی تایوان" (۱۹۳۰–۱۹۴۹) Flag anthem: 《中華民國國旗歌》 "National Flag Anthem of the Republic of China" (۱۹۳۷–۱۹۴۸)
National seal 中華民國之璽 (1929-1949)
Location and maximum extent of the territory claimed by the Republic of China (1945).
پایتخت	گوانگ‌ژو (provisional capital, 1925–1927) نانجینگ (۱۹۲۷–۱۹۴۸) چونگ‌کینگ (wartime capital, 1937–1946)
بزرگترین شهر	شانگهای
زبان(های) رسمی	چینی معیار تبتی معیار زبان اویغوری زبان منچو زبان مغولی and زبان‌های چین
حکومت	دولت موقت (۱۹۲۵–۱۹۲۸) حکومت متمرکز نظام تک‌حزبی جمهوری under a دیکتاتوری نظامی (۱۹۲۸–۱۹۴۶) حکومت متمرکز جمهوری پارلمانی (۱۹۴۶–۱۹۴۸)
فهرست رؤسای جمهور جمهوری چین
• 1928 (first)	Tan Yankai
• 1943–1948 (last)	چیانگ کای‌شک
Premier
• 1928–1930 (first)	Tan Yankai
• 1947–1948 (last)	ژانگ شون
تاریخ
• Established in Guangzhou	1 July ۱۹۲۵
• اردوی شمالی	۱۹۲۶–۱۹۲۸
• Reset in Nanking	۱۸ آوریل ۱۹۲۷
• جنگ داخلی چین	۱۹۲۷–۱۹۳۶, ۱۹۴۶–۱۹۵۰
• جنگ دوم چین و ژاپن	7 July 1937–۲ سپتامبر ۱۹۴۵
• منشور ملل متحد سازمان ملل متحد	۲۴ اکتبر ۱۹۴۵
• Retrocession of جغرافیای تایوان and the پنگهو	۲۵ اکتبر ۱۹۴۵
• واقعه ۲۸ فوریه	۲۸ فوریه ۱۹۴۷
• Constitution adopted	۲۵ دسامبر ۱۹۴۷
• Government of the Republic of China established	20 May ۱۹۴۸
واحد پول	یکای سنتی طلای چین دلار قدیمی تایوان (1946–1949 in Taiwan)
پیشین پسین Army and Navy Marshal stronghold of the Republic of China Beiyang government 1945: Japanese Taiwan Republic of China Republic of China on Taiwan and Fujian People's Republic of China

دولت ملی جمهوری چین (به لاتین: Nationalist government) اشاره به دولت جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) بین ۱ ژوئیه ۱۹۲۵ و ۲۰ مه ۱۹۴۸، به رهبری کومینتانگ (KMT، به معنای واقعی کلمه "حزب ملی‌گراها") است. این نام از نام ترجمه شده کوومینتانگ "حزب ناسیونالیست" گرفته شده‌است.

پس از وقوع انقلاب شین‌های در ۱۰ اکتبر ۱۹۱۱، رهبر انقلابی سون یات سن به عنوان رئیس‌جمهور موقت فهرست رؤسای جمهور جمهوری چین انتخاب شد و دولت موقت جمهوری را تأسیس کرد.

فرار و احیای حکومت در تایوان

محل سابق دولت ملی گوانگژو

ژاپن پس از سلطه و به استعمار درآوردن تایوان در سال ۱۸۹۵، شروع به رسیدگی، ایجاد زیرساخت، و آموزش جمعیت تایوان کرد. تایوان که تا قبل از آن قسمتی از دودمان چینگ چین بود، جزیره ای منزوی به حساب می آمد. پس از غلبه و پیروزی امپراتوری، ژاپنی ها آموزش و پرورش را در تایوان به سرعت گسترش و نرخ باسوادی را در تایوان بالا بردند. آنان همچنین با ساختن راه ها و توسعه ی حمل و نقل و اقدامات زیربنایی قابل توجه ،برخلاف انتظار اولیه، باعث پیشرفت و توسعه ی سریع جزیره تایوان شدند. به دنبال آن، مردم تایوان به مرور دیدگاه مثبت تری به ژاپن پیدا کرده و در طول ۵۰ سال حکومت ژاپن بر آن جزیره، شورش یا مقاومت خاصی از خود نشان ندادند.

ژاپن با حمله ی مستقیم به چین در سال ۱۹۳۷ (دو سال قبل از آغاز جنگ جهانی دوم)، تمرکز خود بر تایوان را تاحد زیادی دست داد. همزمان، نیروهای حزب کمونیست مائو در حال جنگیدن با دولت ملی جمهوری چین، حکومت وقت بودند. دولت ملی جمهوری چین که علاوه بر جنگ با ژاپن، اکنون به جنگ داخلی نیز دچار شده بود، در حال شکست از نیروهای حزب کمونیست بود.

پس از شکست ژاپن از آمریکا در سال ۱۹۴۵، تایوان دچار خلأ قدرت شد. دولت ملی جمهوری چین و حامیانش که کنترل بسیاری از مناطق چین از دستشان خارج و به تصرف نیروهای کمونیستی در آمده بود، به تایوان فرار کرده و حکومت تایوان را در دست گرفتند. در همان سال نیز، پرچم تایوان را به پرچم دولت ملی جمهوری چین تغییر دادند. سرانجام در سال ۱۹۴۹، چین تماما به دست نیروهای کمونیستی افتاد، اما تلاش های بی وقفه ی کمونیست ها برای تصرف تایوان بی نتیجه ماند. تا به امروز، چین تایوان را به رسمیت نشناخته است.

جستارهای وابسته

• فهرست شهرهای جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲)