داروخانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
42-aspetti di vita quotidiana, medicine, Taccuino Sanitatis.jpg
Darukhana ( Darukhaneh) - drugstore - Neon.JPG

داروخانه جای فروش دارو است. عرضهٔ دارو و وسایل بهداشتی در داروخانه‌ها رایج است. در صورتی‌که داروی مورد نیاز خطرناک باشد یا استفاده از آن نیاز به نظر پزشک داشته باشد، داروخانه حتماً از مشتری نسخه پزشک را درخواست می‌کند. داروخانه باید زیر نظر دکتر داروساز اداره شود.[نیازمند منبع]

یک داروساز که به آن مسوول فنی داروخانه گفته می‌شود همواره در داروخانه حضور دارد و چگونگی مصرف دارو، عوارض جانبی و موارد دیگر را برای بیمار توضیح می‌دهد. همچنین داروساز می‌تواند در صورت مشاهده تداخل دارویی، از پیچیدن نسخه خودداری کرده و نسخه را به پزشک مرجوع نماید.[نیازمند منبع]

ایرانیان باستان مار را نشانهٔ زندگی و سلامتی می‌دانستند و جام را نشانهٔ دوستی. آنها در جشن‌ها و مراسم، شربت را در جامی می‌ریختند و به نشانهٔ سلامتی می‌نوشیدند به کسی که حال خوشی نداشت و در بستر بود بیمار (بی زندگی و سلامتی) می‌گفتند؛ بنابراین مار که سمبل زندگی بود در جام سلامتی، نشان تندرستی و شفا محسوب می‌شد.[نیازمند منبع] اولین مغازه داروخانه عمومی هشتم ژوئیه در سال ۷۰۷ میلادی[نیازمند منبع] در شهر بغداد[نیازمند منبع] تأسیس و در غرب[نیازمند منبع] حدود قرن هجدهم بوده است.

پیش از تأسیس داروخانه، پزشکان - خود دارو به بیمار می‌دادند. نخستین دانشکده داروسازی[نیازمند منبع] جهان در سال ۱۸۲۱ در فیلادلفیا دایر شد.[نیازمند منبع]

داروهای OTC[ویرایش]

داروخانه جدید در پراگ پایتخت کشور چک

داروهای OTC به داروهایی گفته می‌شود که بنا به کارایی و خواص آن نیازی به نسخه پزشک معالج نیست و بیمار می‌تواند جهت دسترسی به آن دارو مستقیماً به داروخانه مراجعه نماید."otc" مخفف کلمه over-the-counter است به معنای فروش دارو بدون نسخه پزشک است که شخص با خوردن بی‌مورد آن داروها می‌تواند دچار مشکلات عدیده شود.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]