داروخانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
42-aspetti di vita quotidiana, medicine,Taccuino Sanitatis,.jpg
Darukhana ( Darukhaneh) - drugstore - Neon.JPG

داروخانه یا دواخانه جای فروش دارو است. عرضهٔ دارو و وسایل بهداشتی در داروخانه‌ها رایج است. در صورتی‌که داروی مورد نیاز خطرناک باشد و یا استفاده از آن نیاز به نظر پزشک داشته باشد، داروخانه حتماً از مشتری نسخه پزشک را درخواست می‌کند. داروخانه باید زیر نظر داروساز اداره شود.[نیازمند منبع]

یک داروساز که به آن مسوول فنی داروخانه گفته می‌شود همواره در داروخانه حضور دارد و چگونگی مصرف دارو، عوارض جانبی و موارد دیگر را برای بیمار توضیح می‌دهد. همچنین داروساز می‌تواند در صورت مشاهده تداخل دارویی شدید، از پیچیدن نسخه خودداری کرده و نسخه را به پزشک مرجوع نماید.[نیازمند منبع]

ایرانیان باستان مار را نشانهٔ زندگی و سلامتی می‌دانستند و جام را نشانهٔ دوستی. آنها در جشن‌ها و مراسم، شربت را در جامی می‌ریختند و به نشانهٔ سلامتی می‌نوشیدند به کسی که حال خوشی نداشت و در بستر بود بیمار (بی زندگی و سلامتی) می‌گفتند؛ بنابراین مار که سمبل زندگی بود در جام سلامتی، نشان تندرستی و شفا محسوب می‌شد.[نیازمند منبع] اولین مغازه داروخانه عمومی هشتم ژوئیه در سال ۷۰۷ میلادی[نیازمند منبع] در شهر بغداد[نیازمند منبع] تأسیس و در غرب[نیازمند منبع] حدود قرن هجدهم بوده است.

پیش از تأسیس داروخانه، پزشکان - خود دارو به بیمار می‌دادند. نخستین دانشکده داروسازی[نیازمند منبع] جهان در سال ۱۸۲۱ در فیلادلفیا دایر شد.[نیازمند منبع]

داروهای OTC[ویرایش]

داروخانه جدید در پراگ پایتخت کشور چک

داروهای OTC به داروهایی گفته می‌شود که بنا به کارایی و خواص آن نیازی به نسخه پزشک معالج نیست و بیمار می‌تواند جهت دسترسی به آن دارو مستقیماً به داروخانه مراجعه نماید."otc" مخفف کلمه over-the-counter است به معنای فروش دارو بدون نسخه پزشک است که شخص با خوردن بی‌مورد آن داروها می‌تواند دچار مشکلات عدیده شود.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]