هامون (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هامون
L 99729 0570dcb0.jpg
پوستر فیلم به زبان انگلیسی، طراحی ابراهیم حقیقی
کارگردان داریوش مهرجویی
تهیه‌کننده داریوش مهرجویی
هارون یشایایی
نویسنده داریوش مهرجویی
بازیگران خسرو شکیبایی
بیتا فرهی
عزت‌الله انتظامی
فتحعلی اویسی
موسیقی ناصر چشم‌آذر (براساس تم‌هایی از یوهان سباستیان باخ)
فیلم‌برداری تورج منصوری
تدوین حسن حسن‌دوست
تاریخ‌های انتشار
۱۳۶۸
مدت زمان
۱۲۰ دقیقه
کشور ایران
زبان فارسی

هامون نام فیلمی اجتماعی و سورئالیستی است که در سال ۱۳۶۸ به کارگردانی داریوش مهرجویی ساخته شد. از بازیگران معروف این فیلم می‌توان از خسرو شکیبایی، بیتا فرهی، عزت‌الله انتظامی، فتحعلی اویسی نام برد. این فیلم رنگی و ۱۲۰ دقیقه است.

داستان فیلم[ویرایش]

حمید هامون که با همسرش، مهشید، دائم کش‌مکش دارد زندگی کابوس گونهٔ خود را مرور می‌کند. او که مشغول نوشتن رساله‌اش دربارهٔ عشق و ایمان است، در پی دوست قدیمی و مرادش علی عابدینی می‌گردد. خانه و کاشانه را ترک می‌کند و دست به اعمال دیوانه‌واری می‌زند. او در حالتی پریشان، در پی شکایت‌هایش، خود را به امواج دریا می‌سپارد، اما عابدینی او را نجات می‌دهد. همچنین، این فیلم به دغدغه‌های جوانان روشنفکر بعد از انقلاب می‌پردازد؛ میان دنیاخواهی و آرمان‌خواهی. تصویری از آرمان‌خواهی که به‌دلیل حبّ دنیوی (زیبایی و…) در تلاطم است و درمقابل، علی عابدینی فردی که تکلیفش با خودش مشخص است و دنیا را فدای آرمان‌ها و عقایدش کرده‌است. (مهرجویی خود می‌گوید که داستان این فیلم با الهام‌گرفتن از بوف کور صادق هدایت نوشته شده‌است).[۱]

بازیگران[ویرایش]

جوایز فیلم[ویرایش]

فیلم هامون در دورهٔ هشتم (۱۳۶۸) جشنوارهٔ سینمایی فجر تهران، با کسب پنج سیمرغ بلورین به‌همراه «جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران» ستارهٔ بی‌رقیب سینمای آن سال ایران بود. این فیلم در جشنوارهٔ هشتم برندهٔ جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران برای بهترین فیلم و همین‌طور سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی، فیلمنامه، فیلمبرداری، نقش اول مرد، و بهترین تدوین شد. فیلم هامون همچنین کاندیدای دریافت سیمرغ بلورین در شش زمینهٔ دیگر بود. در جشنوارهٔ این سال، هامون برنده یا کاندیدای دریافت ۱۲ جایزه از ۱۹ جایزهٔ موجود بود. شخصیت حمید هامون نیز به‌عنوان برترین شخصیت تاریخ سینمای ایران توسط مجلهٔ فیلم انتخاب شد.[۲]

اعتراض کارگردان به سانسور فیلم در پخش تلویزیونی[ویرایش]

در دی ۱۳۸۵، مهرجویی در نامه‌ای به رئیس صدا و سیما به سانسور حدود ۴۰ صحنه و گفتگو از فیلم هامون در پخش تلویزیونی از شبکهٔ ۴ تلویزیون ایران، اعتراض کرد.[۳]

یادداشت[ویرایش]

فیلم هامون اولین فیلم بیتا فرهی بود، و هنگام بازی در آن ۳۱ ساله بود. فرهی تازه از آمریکا به ایران بازگشته‌بود که توسط ناصر چشم‌آذر برای بازی در هامون به مهرجویی معرفی شد. پیش از او افسانه بایگان برای این نقش انتخاب شده‌بود، اما مهرجویی معتقد بود که فیزیک و زندگی شخصی فرهی شباهت بسیاری به کاراکتر «مهشید» دارد.

خسرو شکیبایی، پیش از هامون، بازیگر مشهوری در سینما نبود و بیشتر در تئاتر فعالیت داشت. مهرجویی او را در تئاتری از هایده حائری دید و وی را برای بازی در نقش حمید هامون برگزید.[۴]

صحنهٔ کتک‌خوردن فرهی توسط شکیبایی واقعی است و مهرجویی بی‌آنکه از این صحنه اطلاع قبلی به فرهی دهد، آن را جلوی دوربین برد تا واکنش و شوک ناشی از برخورد، طبیعی از آب دربیاید.[۲]

شخصیت «علی‌جونی» در فیلم که استاد معنوی هامون است، از علی متین‌دفتری پسر احمد متین‌دفتری الهام گرفته شده‌است.[۴]

در بهمن ۱۳۹۱، آلبوم موسیقی به نام هامون و تنهایی به خوانندگی و ترانه‌سرایی احمد نورآیین، آهنگ‌سازی سینا کلوت و تنظیم فراز خنافری به «حمید هامون»، شخصیت اصلی فیلم هامون، ساختهٔ داریوش مهرجویی تقدیم شد. در این آلبوم موسیقی، یک آهنگ با محوریت شخصیت حمید هامون به نام هامون قرار گرفته‌است. از آنجایی که پرداختن به ابعاد شخصیتی حمید در فیلم هامون در قالب یک ترانه نمی‌گنجد، ترانه‌سرا در شعر این قطعه به پرداختن به دیالوگ‌ها و تصویر کلی از این شخصیت بسنده کرده‌است.

حمید هامون، کهن‌الگوی روشنفکر ایرانی[ویرایش]

حسین پاینده، منتقد و استاد نظریه و نقد ادبی، در مقاله‌ای با عنوان «شخصیت هامون به منزلهٔ آرکی‌تایپ (کهن‌الگو)» در روزنامهٔ اعتماد، (بخش «کافهٔ پنجشنبه») می‌نویسد: «علت توجهی را که این شخصیت عصبی، پرخاشگر و در عین حال افسرده و مستأصل در میان مخاطبان جدیِ هنر به خود جلب کرده‌است، در چه باید دید؟ یک پاسخ به این پرسش می‌تواند [این باشد] که هامون تداعی‌هایی کهن‌الگویی در ضمیر ناخودآگاه مخاطبان برمی‌انگیزد. مهرجویی، با خلق شخصیت هامون، به شکل‌گیری آرکی‌تایپ روشن‌فکر ایرانی در ضمیر ناخودآگاه جمعیِ ما ایرانیان کمک شایانی کرد. هامون کهن‌الگوی عنصر روشن‌فکری است که در محاصرهٔ سفلگان یا رَجّاله‌ها (تعبیر صادق هدایت) قرار گرفته‌است».[۵]

جوایز[ویرایش]

  • برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • برنده سیمرغ بلورین بهترین نقش اول زن - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • برنده سیمرغ بلورین بهترین تدوین - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگرانی - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • برنده سیمرغ بلورین بهترین آنونس فیلم - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • برنده جایزه ویژه هیئت داوران بهترین فیلم - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • کاندیدا سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • کاندیدا سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن - جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۸
  • برنده جایزه برنز بهترین فیلم - جشنواره بین‌المللی فیلم هیوستن ۱۹۹۱
  • برنده جایزه خورشید طلایی - جشنواره بین‌المللی فیلم سائو پائولو ۱۹۹۸

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «نمایش فیلم‌های داریوش مهرجویی در لندن». بی‌بی‌سی فارسی، ۲۴ فوریهٔ ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۳۰ مارس ۲۰۱۴. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ماهنامهٔ فیلم-ماهنامهٔ فرهنگی - هنری (تخصصی سینما)، شمارهٔ ۳۲۱، شهریور ۱۳۸۳- ISSN 1019-6382
  3. «نظارت بر نظارت». داریوش مهرجویی. مگیران، ۷ دی ۱۳۸۵. بازبینی‌شده در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ شب علی‌اکبر صارمی، مجله فرهنگی و هنری بخارا. بازدید در فروردین ۱۳۹۷.
  5. حسین پاینده. «شخصیت هامون به منزلهٔ آرکی‌تایپ (کهن‌الگو)». روزنامهٔ اعتماد، ۳۰ اسفند ۱۳۹۵. 

پیوند به بیرون[ویرایش]