تبادکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تبادکان
اطلاعات کلی
کشور  ایران
استان خراسان رضوی
شهرستان مشهد
بخش بخش مرکزی
دهستان تبادکان
نام محلی تبادکوه-tabadkooh
مردم
جمعیت ۱۵۹۶ نفر (سرشماری ۹۵)
رشد جمعیت ۶٪- (۵سال)
اطلاعات روستایی
کد آماری ۱۶۵۷۲۷
پیش‌شمارهٔ تلفن ۰۵۱
  1. تبادکان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. همچنین یکی از نواحی هشتگانه آموزش و پرورش شهرستان مشهد به نام منطقه تبادکان شناخته می‌شود که ارتباطی با روستای تبادکان ندارد و جزو بخش مرکزی مشهد به حساب می‌آید. این روستا در گستره شرقی به غربی رشته کوه کوچکی که ظاهراً آخرین آثار رشته کوه‌های البرز است قرار گرفته و در امتداد رودخانه دائمی که از کوه‌های موسوم به زو سرچشمه گرفته قرار گرفته‌است، هرچند در سالهای اخیر، حجم آب این چشمه به دلیل کاهش بارشهای سالانه بشدت کاهش یافته و تا مرز خشک شدن کامل پیش رفته‌است. تبادکان، دارای تاریخچه بسیار غنی است و سنگ قبرهایی که در قبرستان این روستا وجود دارد حداقل از تاریخ 1000 ساله این روستا حکات دارند. هرچند باید توجه داشت که قبرستانی قدیمی تر از این هم در ضلع دیگر روستا وجود دارد که احتمالا دفن شدگان در آن آیینی غیر از اسلام داشته اند و به نظر میرسد قدمت این روستا بسیار بیشتر از 1000 سال باشد.

جمعیت[ویرایش]

این روستا در دهستان تبادکان قرار دارد و بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۱٬۵۰۹ نفر (در ۴۴۰ خانوار) بوده‌است.[۱] و در سال‌های اخیر جمعیت این روستا بسیار افزایش یافته‌است.

جمعیت تاریخی
سال جمعیت
۱۳۸۵ ۱٬۵۹۷
۱۳۹۰ ۱٬۵۰۹ ۵٫۵ ٪ −

امامزادگان تبادکان[ویرایش]

این روستا دارای ۵ امامزاده می‌باشد که از سال ۱۳۸۶ توجه مردم مشهد به آن جلب شد و از همان زمان ساختن بنا و بقعه برای ایشان شروع گردبد. همچنین در یکی از حسینیه‌های این روستا یکی از بزرگان فرقه ذهبیه به نام شیخ تاج الدین حسن کارندهی دفن شده‌است. در زمین‌های شمالی این روستا نیز قبرهای بسیار تاریخی وجود دارد که مردم منطقه به آن قبرهای گبرها می‌گویند. به‌طور کلی می‌توان روستای تبادکان را یکی از تاریخی‌ترین روستاهای اطراف مشهد و همچنین توس قدیم به‌شمار آورد.[نیازمند منبع]

وجه تسمیه نام روستا[ویرایش]

بنا به گفته‌های بزرگان و کهنسالان روستا کلمه تبادکوه ترکیبی از سه کلمه «ته» به معنی پایین یا زیر، «باد» که همان باد یا نسیم می‌باشد و واژه «کوه» که منظور رشته کوه شمالی روستا که امتداد رشته کوه البرز است و منظور از آن محلی است که به دلیل قرارگرفتن در پایین دست کوه، از وزش بادهای شدید در امان است. شدت وزش این بادها را می‌توان در اراضی کشاورزی دیم بالادست روستا که تحت عنوان تخته شناخته می‌شوند به خوبی حس کرد.

منابع[ویرایش]

  1. «نتایج سرشماری ۱۳۹۰» (اکسل). درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.