پرش به محتوا

بهار عربی دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بهار عربی دوم
بخشی از پیامدهای نخستین بهار عربی و زمستان عربی
تاریخ۱ ژانویه ۲۰۱۸ – اکنون
 سال، ۵ ماه، ۱ هفته و ۶ روز)
موقعیت
علت(ها)
اهداف
روش‌ها
وضعیت
نتایج کامل بر پایه هر کشور

بهار عربی دوم،[۱] بهار جدید عربی[۲] یا تابستان عربی،[۳] اعتراضات گسترده ضد دولتی در چندین کشور عربی، از جمله الجزایر، عراق، اردن، لبنان، لیبی، مراکش، تونس و مصر است. اعتراضاتی اقتصادی نیز در نوار غزه صورت گرفت.[۴] نافرمانی‌های گسترده مدنی در سودان منجر به سرنگونی رئیس‌جمهور، عمر البشیر طی یک کودتای نظامی[۵] و وقوع قتل‌عام ۳ ژوئن ۲۰۱۹ معترضان در خارطوم و انتقال قدرت از یک دسته نظامی به یک دولت نظامی-غیرنظامی شد. نام‌هایی چون "بهار جدید عرب" و "بهار عرب ۲" بابت شباهت اعتراضات با موج تظاهرات حامیان دموکراسی پیش از بهار عربی که در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ روی داد، به این تظاهرات داده شده است.

فهرست رویدادها بر پایه کشور

[ویرایش]

خلاصه تنش‌ها

[ویرایش]
کشور شروع پایان نتیجه کشته‌ها عنوان
 تونس ۱ ژانویه ۲۰۱۸ فوریه ۲۰۱۸ بودجه در سال ۲۰۱۸ جایگزین شد ۱ اعتراضات ۲۰۱۸ تونس
 اردن ۳۰ مه ۲۰۱۸ ۷ ژوئن ۲۰۱۸
  • نخست‌وزیر هانی ملکی استعفا داد و عمر رزاز جایگزین او شد.
  • لایحه مالیاتی فسخ گشت.
اعتراضات ۲۰۱۸ اردن
 عراق ۲۰۱۵ ۲۰۱۸ بی‌نتیجه ۹۳[۶] اعتراضات ۲۰۱۵–۲۰۱۸ عراق
 سودان ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸ ۲۰۱۸ ۲۰۱۹
  • واگذاری حکومت از سوی عمر البشیر در کودتای نظامی
  • به دست‌گیری قدرت توسط شورای نظامی انتقالی
  • قتل‌عام خارطوم
  • قدرت اجرایی به شورای حاکمیت نظامی - غیرنظامی و نخست‌وزیری به عبدالله حمدوک «غیرنظامی» منتقل شد
۲۰۸+[۷][۸]
 الجزایر ۱۶ فوریه ۲۰۱۹ ۲۰۲۱ استعفای عبدالعزیز بوتفلیقه به دلیل فشار ارتش . ۲[۹][۱۰][۱۱] اعتراضات ۲۰۱۹–۲۰۲۱ الجزایر
 نوار غزه ۱۴ مارس ۲۰۱۹ اکتبر ۲۰۱۹ حماس شروع به سرکوب معترضان کرد. اعتراضات اقتصادی ۲۰۱۹ غزه
 بحرین ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۹ مردم بحرین در اعتراض به اعدام دو جوان فعال بحرینی تظاهرات کردند. شرایط در خیابان‌های بحرین به حالت عادی برگشت
 لبنان ۱۷ اکتبر ۲۰۱۹ در جریان[۱۲] بی‌نتیجه انقلاب ۱۷ اکتبر
 مصر ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ سپتامبر ۲۰۱۹ اعتراضات ۲۰۱۹ مصر
تعداد کشته‌ها و عواقب دیگر: ۳۴۹+

(تخمین ترکیبی از وقایع)

  • ۲ رئیس دولت به عنوان بخشی از این رویدادها مقام را ترک کردند

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. "Protests are making a comeback in the Arab world". 21 March 2019.
  2. Tisdall, Simon (26 January 2019). "Will corruption, cuts and protest produce a new Arab spring?". The Guardian.
  3. "Arab Spring 2.0? Protests after Tunisian journalist calls for revolt, sets himself on fire". RT International.
  4. "Gaza rights groups denounce Hamas crackdown on protests". Al Jazeera.
  5. "Sudan's Omar al-Bashir forced out in coup". CNN. 11 April 2019. Retrieved 11 April 2019.
  6. https://www.cnn.com/2019/10/03/middleeast/iraq-economic-protests-intl/index.html, CNN. 6 October 2019. Retrieved 6 October 2019
  7. «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲ دسامبر ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۹.
  8. Hannah Gold (June 10, 2019). "Sudanese Influencer Pleads for Followers to Spread Awareness of Massacre". thecut.com. Retrieved 3 October 2019.
  9. "Blessé vendredi dernier, un jeune manifestant est mort aujourd'hui – TSA" [Wounded last Friday, a young protestor died today – TSA]. TSA (به فرانسوی). 19 April 2019. Retrieved 19 April 2019.
  10. "Algérie: un manifestant blessé meurt" [Algeria: A wounded protester dies]. Le Figaro (به فرانسوی). 19 April 2019. Retrieved 19 April 2019.
  11. "'The B's must go': Algerians keep up pressure on old guard". Al Jazeera. Retrieved 8 May 2019.
  12. «تظاهرات لبنان».