اپرون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

در ژنتیک، اپرون واحد عملکرد دی‌ان‌ای ژنومی است که شامل مجموعه‌ای از ژن‌های تحت کنترل یک سیگنال برانگیزنده یا پروموتر است.[۱][۲] از هر یک اپرون یک آران‌ای پیام‌رسان ( mRNA) رونویسی می‌شود. البته اپرون علاوه بر یوکاریوتها، در پروکاریوتها و ویروس‌ها نیز وجود دارد. Layout of the lac operon.

ساختار اپرون[ویرایش]

یک اپرون از چهار بخش اصلی تشکیل شده است:

1. برانگیزنده یا پروموتر

2. تنظیم‌کنننده

3. اپراتور

4. ژنهای ساختاری

بسیاری اوقات در انتهای یک اپرون یک بخش انتهایی (ترمیناتور) نیز وجود دارد.

اپرون لک[ویرایش]

اپرون لک یکی از معروفترین اپرون‌ها است. اپرون لک اپرون مورد نیاز برای انتقال و سوخت‌وساز لاکتوز در اشریشیا کلی (E.coli) و برخی دیگر از باکتری‌های روده‌ای است. اپرون لک سه ژن ساختاری lacZ ، lacY و lacA دارد. این سه ژن آنزیمهای بتا گالاکتوزیداز ، لاکتوز پرمئاز و گالاکتوزید O-استیل ترانسفراز را کد می‌کنند. این سه آنزیم برای متابولیسم لاکتوز در باکتری ضروریند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Sadava, David; et al. (2009). Life: The Science of Biology (9th ed.). Macmillan. p. 349. ISBN 978-1-4292-1962-4.
  2. JACOB F, PERRIN D, SANCHEZ C, MONOD J (February 1960). "[Operon: a group of genes with the expression coordinated by an operator]". C. R. Hebd. Seances Acad. Sci. (به French). 250: 1727&ndash, 9. PMID 14406329.