المپیاد جهانی شیمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اولین المپیاد جهانی شیمی (International Chemistry Olympiad یا IChO) در کشور چکسلواکی، شهر پراگ، در سال ۱۹۶۸ برگزار شد. از این زمان، این المپیاد معمولا در جولای هر سال در یک کشور میزبان و به صورت دو آزمون تئوری و آزمایشگاهی برگزار می شود. آزمون تئوری معمولا شامل شش سوال و آزمون آزمایشگاهی معمولا شامل دو سوال است. مدت زمان هر یک از آزمونها حداکثر ۵ ساعت و دو آزمون در دو روز متفاوت برگزار می گردند. آزمون تئوری ۶۰ نمره و آزمون آزمایشگاهی ۴۰ نمره دارند. هر تیم متشکل از چهار دانش آموز دبیرستانی و دو ناظر است. کشورهای متمایل به شرکت باید در دو سال پیاپی حضور ناظر داشته باشند تا پس از آشنایی کافی با نحوه مسابقات بتوانند با تیم دانش آموزی در مسابقات شرکت کنند. حدود ۱۰% برتر شرکت کنندگان مدال طلا، ۲۰% مدال نقره، ۳۰% مدال برنز و ۱۰% دیپلم افتخار را دریافت می کنند. مابقی شرکت کنندگان، گواهی شرکت در المپیاد جهانی شیمی را دریافت می کنند. همچنین شرکت کننده با بیشترین امتیاز کل، شرکت کننده با بیشترین امتیاز در آزمون تئوری و شرکت کننده با بیشترین امتیاز در آزمون آزمایشگاهی جایزه ویژه دریافت می کنند. برای آمادگی و آگاهی هر چه بیشتر شرکت کنندگان به نوع مسایل مطرح شونده در هر سال، کشور میزبان آزمون آماده سازی تئوری و آزمایشگاهی را چندین ماه قبل از برگزاری خود مسابقات اعلام می کند. مباحث مطرح شونده معمولا شامل شیمی معدنی، شیمی آلی، شیمی فیزیک، شیمی تجزیه، بیوشیمی و طیف‌بینی است.

المپیاد ملی شیمی در ایران[ویرایش]

اولین آزمون ملی المپیاد شیمی در ایران در سال ۱۳۷۰ برگزار شد. پس از حضور در دو دوره المپیاد جهانی به عنوان ناظر در سال های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ و کسب جواز رسمی حضور در این مسابقات، اولین تیم ملی المپیاد شیمی ایران در بیست و پنجمین المپیاد جهانی شیمی در پروجای ایتالیا در سال ۱۹۹۳ شرکت کرد.

ایران در المپیادهای قبلی جهانی شیمی[ویرایش]

ایران نتایج درخشانی را در هر دو رده‌بندی فردی و تیمی در المپیادهای جهانی شیمی در کارنامه خود دارد. از این نتایج می‌توان به کسب رتبه اول تیمی در سال‌های ۱۹۹۵ در چین (۴ مدال طلا، نفر اول و سوم جهان) و ۱۹۹۶ در روسیه (۳ مدال طلا و ۱ مدال نقره، نفر سوم جهان)، رتبه دوم تیمی در سال‌های ۲۰۰۱ در هند و ۲۰۰۳ در یونان (۴ مدال طلا)، رتبه سوم تیمی در سال‌های ۱۹۹۷ در کانادا (نفر سوم جهان)، ۱۹۹۹ در تایلند و ۲۰۰۵ در تایوان اشاره کرد. شایان ذکر است که رتبه بندیهای تیمی، غیررسمی بوده و کمیته بین‌المللی برگزارکننده المپیاد، رتبه بندیهای فردی (مدالها، جوایز ویژه برای آزمونهای تئوری، آزمایشگاهی و بیشترین امتیاز کل) را اعلام می کند. تاریخچه شرکت تیمهای ملی دانش آموزی ایران از دوره بیست و چهارم المپیاد جهانی شیمی در سال ۱۹۹۲ در زیر آمده است:

تاریخچه دوره های اولیه (۱۹۹۱-۱۹۶۸):

دوره سال کشور میزبان شهر دوره سال کشور میزبان شهر
۱ ۱۹۶۸  چکسلواکی پراگ ۱۲ ۱۹۸۰  اتریش لینز
۲ ۱۹۶۹  لهستان کاتوویتس ۱۳ ۱۹۸۱  بلغارستان بورگاس
۳ ۱۹۷۰  مجارستان بوداپست ۱۴ ۱۹۸۲  سوئد استکهلم
- ۱۹۷۱ برگزار نشد. - ۱۵ ۱۹۸۳  رومانی تیمیشوارا
۴ ۱۹۷۲  اتحاد جماهیر شوروی مسکو ۱۶ ۱۹۸۴  آلمان غربی فرانکفورت
۵ ۱۹۷۳  بلغارستان صوفیه ۱۷ ۱۹۸۵  چکسلواکی براتیسلاوا
۶ ۱۹۷۴  رومانی بخارست ۱۸ ۱۹۸۶  هلند لیدن
۷ ۱۹۷۵  مجارستان وسپریم ۱۹ ۱۹۸۷  مجارستان وسپریم
۸ ۱۹۷۶  آلمان شرقی هاله (شهر) ۲۰ ۱۹۸۸  فنلاند اسپو
۹ ۱۹۷۷  چکسلواکی براتیسلاوا ۲۱ ۱۹۸۹  آلمان شرقی هاله (شهر)
۱۰ ۱۹۷۸  لهستان ترونی ۲۲ ۱۹۹۰  فرانسه پاریس
۱۱ ۱۹۷۹  اتحاد جماهیر شوروی سن پترزبورگ ۲۳ ۱۹۹۱  لهستان لودز


۲۴. ۱۹۹۲،  ایالات متحده آمریکا، پیتسبورگ و واشنگتن دی.سی.: حضور ایران به عنوان ناظر برای دریافت جواز حضور در المپیادهای بین‌المللی شیمی. اعضای تیم شش نفره کشوری: شهرام اویس قرن، شهرام شهیم، علیرضا شریفی، فریبرز فردوسی، مرجان جدی و پدرام رضوی.

۲۵. ۱۹۹۳،  ایتالیا، پروجا: بابک فغفوریان مدال نقره، محمد رضا اکبری، علیرضا حریری و محمد شعاری مدال برنز (نفرات ذخیره: روزبه غفاری و امید رضا مؤمن زاده).[۱]

۲۶. ۱۹۹۴،  نروژ، اسلو: علی واحدی مدال طلا، آرش ابراهیم پور مدال نقره، محمدرضا شادنام و هادی مازوچی مدال برنز (نفرات ذخیره: امید خاکشور و سهیل غیاثی حافظی).[۲]

۲۷. ۱۹۹۵،  چین، پکن: روزبه کیانی (نفر اول جهان)، علی جلالی (نفر سوم جهان)، مهدی رزاقی و رضا شاه اکبری مدال طلا (نفرات ذخیره: فرزاد فانی پاکدل و سیدرضا منصوری).[۳]

۲۸. ۱۹۹۶،  روسیه، مسکو: هژیر رحمانداد (نفر سوم جهان)، افشین شاملی و علیرضا شایسته مدال طلا، مهرداد ملیحی مدال نقره (نفرات ذخیره: علیرضا حیدری و کاوه کاهن).[۴][۵]

۲۹. ۱۹۹۷،  کانادا، مونترال: بابک جاویدی دشت بیاض (نفر سوم جهان) مدال طلا، کاوه جورابچی، کیوان محرم زاده و سیاوش پورکمالی انارکی مدال نقره (نفرات ذخیره: بابک حیدری و عطا کرباسی).[۶][۷]

۳۰. ۱۹۹۸،  استرالیا، ملبورن: مهدی نجفی مدال نقره، پدرام انصاری آستانه، رضا شرقی و امیر مسلم قاسمی ورنامخواستی مدال برنز (نفرات ذخیره: امین حقیقت جهرمی و علیرضا مشاوری نیا).[۸][۹]

۳۱. ۱۹۹۹،  تایلند، بانکوک: رضا کلانتری، مهدی کهرم و بابک گرایلی مدال طلا، پویا ساجدی کنفی مدال برنز (نفرات ذخیره: عرفان امینی و محمد نجم‌زاده).[۱۰][۱۱]

۳۲. ۲۰۰۰،  دانمارک، کپنهاگ: محمد بهرامی مدال طلا، امیر ضابط خصوصی و زکیه واحدیان اردکانی مدال نقره و محمد اسدالهی بابلی مدال برنز (نفرات ذخیره: حمیدرضا سلیمی و محمد شاه ولی).[۱۲] [۱۳]

۳۳. ۲۰۰۱،  هند، بمبئی: شادی رجبی (دختر اول جهان) و سپهر فدایی مدال طلا، مونا فلاح تفتی و علی اصغر محمدی مدال نقره (نفرات ذخیره: فخرالدین ترابی و محمدرضا صابری مقدم).[۱۴] [۱۵]

۳۴. ۲۰۰۲،  هلند، خرونینگن: نورالسادات ترابی مدال طلا، محمد شاهی و مهدی شیردل مدال نقره، جبار آقایاری مدال برنز (نفرات ذخیره: هستی امیری و علیرضا ایرانشهر).[۱۶][۱۷]

۳۵. ۲۰۰۳،  یونان، آتن: حامد ثانی خانی، حسین صادقی اصفهانی و نوا قرایی مدال طلا، محمد رشیدیان مدال نقره (نفرات ذخیره: آذین شهاب و فرید موحدی نایینی).[۱۸] [۱۹]

۳۶. ۲۰۰۴،  آلمان، کیل: سیداسماعیل سیدان، امیر صابری و هامون طهماسبی مدال نقره، رضا نصیری محلاتی مدال برنز (نفرات ذخیره: پاشا انوری و حسین عادلی جلودار).[۲۰] [۲۱]

۳۷. ۲۰۰۵،  تایوان، تایپه: مجتبی شریف‌زاده و سارا بیگی مدال طلا،امیر حسین خوشامن و فؤاد تقدیری مدال نقره (نفرات ذخیره: نکو پناهی، سبا جعفرپور، محمدامین رحیمیان و سیدحسام موسوی مهر).[۲۲]

۳۸. ۲۰۰۶،  کره جنوبی، گیونگ‌سان: فرشید عبدی و داوود طاهری نیا مدال نقره، محمد محسن محمودی و مهدی کوهانی مدال برنز.[۲۳]

۳۹. ۲۰۰۷،  روسیه، مسکو: احسان شابانی مدال طلا، کاوه متین‌خو مدال نقره، شبنم شریف‌زاده مدال برنز و امیرهادی کام کرمعلی دیپلم افتخار.[۲۴]

۴۰. ۲۰۰۸،  مجارستان، بوداپست: امین احمدزاده بجستانی مدال طلا، محمد زرگر پور و مینا طاهری مدال نقره، پدرام بخشایی شهر بابکی مدال برنز.[۲۵]

۴۱. ۲۰۰۹،  بریتانیا، کمبریج: آریا سمیعی مدال طلا، ایمان عباسپور و علی مشرقی مدال نقره، محمدهادی خاکرند مدال برنز.[۲۶]

۴۲. ۲۰۱۰،  ژاپن، توکیو: امیرحسین ناصری مدال طلا، محمدرضا امیرمشیری، حسین داداش آذر و هانیه صفری مدال نقره.[۲۷]

۴۳. ۲۰۱۱،  ترکیه، آنکارا: علی اصغر آقاجانی و رضا جاویدی دشت بیاض مدال طلا، امیر پیمان دل پرستان مدال نقره، عرفان شیرزادی مدال برنز.[۲۸]

۴۴. ۲۰۱۲،  ایالات متحده آمریکا، واشنگتن: آرش فیروزبخت مدال طلا، سید علی توانا، محمد زارعی و آرش کشاورزی مدال برنز.[۲۹]

۴۵. ۲۰۱۳،  روسیه، مسکو: مهدی یارامانی تهرانی، آریا امین الرعایا، هیربد حیدری و اشکان خاوران مدال نقره.[۳۰]

۴۶. ۲۰۱۴،  ویتنام، هانوی: هیربد حیدری مدال طلا، ایمان فروغمند، محمد مبین حسینی و محمد پارسا جباری مدال نقره. [۳۱]

۴۷. ۲۰۱۵،  جمهوری آذربایجان، باکو: کسری اثنی عشری مدال طلا ، محسن صابری فر و آرمان آی مدال نقره، نهال باقری مدال برنز.[۳۲]

مسابقات آتی:

۴۸. ۲۰۱۶،  پاکستان، کراچی.

۴۹. ۲۰۱۷،  تایلند، بانکوک.

۵۰. ۲۰۱۸،  جمهوری چک و  اسلواکی، پراگ و براتیسلاوا.

۵۱. ۲۰۱۹،  فرانسه، پاریس.

۵۲. ۲۰۲۰، کشور میزبان تعیین نشده است.

۵۳. ۲۰۲۱،  ژاپن، اوساکا.


بهترین نتایج فردی تیم ملی دانش آموزی ایران در المپیادهای جهانی شیمی:

دوره سال کشور میزبان نام رتبه فردی امتیاز کل (از ۱۰۰)
۲۷ ۱۹۹۵  چین روزبه کیانی ۱ ۹۵٫۶۴۱ [۳۳]
۲۷ ۱۹۹۵  چین علی جلالی ۳ ۹۲٫۳۸۹ [۳۳]
۲۸ ۱۹۹۶  روسیه هژیر رحمانداد ۳ ۹۱٫۶۲۴ [۳۴]
۲۹ ۱۹۹۷  کانادا بابک جاویدی دشت بیاض ۳ ۸۰٫۰ [۳۵]

منابع[ویرایش]


پیوند به بیرون[ویرایش]

  • سایت رسمی المپیاد بین‌المللی شیمی
  • آزمونهای آماده سازی و آزمونهای نهایی المپیادهای بین‌المللی شیمی، در سایت المپیاد بین‌المللی شیمی کشور میزبان و همچنین در سایت رسمی المپیاد بین‌المللی شیمی قابل دسترسی است.