آلوپورینول

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلوپورینول
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
1H-pyrazolo[3,4-d]pyrimidin-4(2H)-one
داده‌های بالینی
نام تجاری Lopurin, Zyloprim
AHFS/Drugs.com monograph
مدلاین پلاس a682673
رده بارداری C(USA)
تجویز tablet (100, 300 mg)
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی ۷۸±۲۰٪
پیوند پروتئینی Negligible
متابولیسم hepatic (80% oxypurinol, 10% allopurinol ribosides)
نیمه‌عمر 2 h (oxypurinol 18-30 h)
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 315-30-0 YesY
کد ATC M04AA01
پاب‌کم CID 2094
بانک‌دارو DB00437
کم‌اسپایدر 2010 YesY
UNII 63CZ7GJN5I YesY
KEGG D00224 YesY
ChEBI CHEBI:۴۰۲۷۹ YesY
ChEMBL CHEMBL1467 YesY
داده‌های شیمی
فرمول C5H4N4O۱ 
وزن مولکولی 136.112 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 YesY(what is this?)  (verify)

آلوپورینول (به انگلیسی: Allopurinol)

رده: مهار کننده گزانتین اکسیداز

اشکال دارویی: قرص

موارد مصرف[ویرایش]

آلوپورینول (به نام زیلوریک Zyloric هم شناخته می‌شود) در درمان نقرس، عود سنگهای کلیوی اگزالات کلسیم، جلوگیری از نفروپاتی اسیداوریکی در هنگام شیمی درمانی کاربرد دارد. آلوپورینول آنزیمی به نام گزانتین اکسیداز را که در بدن انسان اسید اوریک تولید می‌کند مهار کرده و به این طریق با کاهش تولید موجب می‌شود سطح اسید اوریک در بدن کاهش یابد.

آلوپورینول در چه بیماری‌هایی استفاده می‌شود[ویرایش]

استفاده اصلی آلوپورینول در بیماری نقرس است و هدف از استفاده این دارو در نقرس کاهش سطح اسید اوریک است. آلوپورینول در درمان حملات حاد نقرسی استفاده نمی‌شود. استفاده این دارو در نقرس مزمن است و می‌تواند از بروز حملات نقرسی پیشگیری کند. از این دارو همچنین در کاهش سطح اسید اوریک در بیمارانی که تحت شیمی درمانی هستند استفاده می‌شود. در شیمی درمانی به علت مردن تعداد زیادی سلول سرطانی سطح اسید اوریک بدن زیاد می‌شود.

در بیماران مبتلا به سنگ‌های کلیوی از جنس اسید اوریک و در بیماری لیشمانیازیس که نوعی بیماری انگلی است هم از آلوپورینول استفاده می‌شود.

مصرف آلوپورینول چگونه است[ویرایش]

آلوپورینول باید بعد از غذا و با مقادیر زیاد آب مصرف شود. این دارو بصورت قرص‌های ۱۰۰ و ۳۰۰ میلیگرمی تولید می‌شود. مقدار مصرف روزانه آن بسته به نوع بیماری و شدت آن متفاوت بوده و به توسط پزشک مشخص می‌شود ولی معمولاً بصورت روزانه ۶۰۰–۳۰۰ میلیگرم مصرف می‌شود.

عوارض آلوپورینول چیست[ویرایش]

این دارو مانند هر داروی دیگری می‌تواند با عوارض ناخواسته‌ای همراه باشد. تهوع، اسهال، سردرد، تغییر در حس چشایی، درد عضلانی و خواب آلودگی از شایعترین عوارص آلوپورینول هستند.

آلوپورینول ممکن است تعداد گلبول‌های سفید خون را کاهش داده و استعداد بدن به عفونت را افزایش دهد. به همین علت از بیماری که از این دارو استفاده می‌کند بطور دوره‌ای باید آزمایش خون به عمل آورد. بیماری که آلوپورینول مصرف می‌کند باید از بیمارانی که در ظاهر دچار بیماری عفونی هستند دوری کند و در صورت ابتلا به هر بیماری عفونی حتی سرما خوردگی به پزشک خود اطلاع دهد.

وقتی مصرف آلوپورینول تازه شروع می‌شود ممکن است تعداد حملات حاد نقرسی افزایش یابد. در این مواقع پزشک معالج داروهای دیگری به بیمار می‌دهد تا از این احتمال جلوگیری کند. آلوپورینول ممکن است موجب خواب آلودگی شده و سرعت واکنش را کاهش دهد پس بیماری که از این دارو مصرف می‌کند باید از فعالیت‌هایی که نیاز به سطح هوشیاری بالایی دارند مانند رانندگی اجتناب کند.

حساسیت به آلوپورینول کم است ولی در صورت بروز می‌تواند خطرناک باشد. در صورت بروز علائم حساسیت مانند قرمزی پوست، خارش، تاول، ورم و کهیر پوستی بخصوص در صورت یا زبان یا گلو، تب، سردرد و یا تنگی نفس با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف الکل موجب کاهش اثر آلوپورینول می‌شود پس در صورت مصرف این دارو باید مصرف الکل قطع شود. داروهایی مانند آمپی سیلین، آموکسی سیلین، وارفارین و داروهای ادرار آور با آلوپورینول تداخل اثر دارند. اگر از این داروها استفاده می‌کنید به پزشک معالج خود اطلاع دهید.

مکانیسم اثر[ویرایش]

با مهار آنزیم گزانتین اکسیداز موجب کاهش تولید اسیداوریک می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

نقرس

منابع[ویرایش]