آریل دورفمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آریل دورفمان
DorfmanA1.jpg
نام اصلی ولادیمیرو آریل دورفمان
زادروز ۶ مهٔ ۱۹۴۲(۱۹۴۲-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�»-0۶) ‏(۷۳ سال)
بوئنوس آیرس، آرژانتین
مرگ سانتیاگو، ایالات متحده
ملیت شیلی شیلیایی
ایالات متحده آمریکا آمریکایی
پیشه نویسنده، نمایشنامه‌نویس، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر
سال‌های نویسندگی ۱۹۶۸-تاکنون
همسر(ها) آنگلیکا مالیناریچ
دانشگاه دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
وب‌گاه رسمی www.adorfman.duke.edu
صفحه در دادگان فیلم‌ها

ولادیمیرو آریل دورفمان (به انگلیسی: Vladimiro Ariel Dorfman) (زاده ۶ مه ۱۹۴۲، بوئنوس آیرس) نویسنده، نمایشنامه‌نویس، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر است.

زندگینامه[ویرایش]

دورفمان در ۶ مه ۱۹۴۲ در بوینس‌آیرس چشم به جهان گشود. پدرش از اهالی اودسا در اوکراین بود و در دانشگاه قتصاد تدریس می‌کرد و مادرش فنی زلوکوویچ از یهودیان رومانی-مولداوی بود. کمی پس از تولد خانواده‌اش به آمریکا نقل مکان کردند و او ده سال از دوران کودکی خود را در ایالات متحده گذراند. او و خانواده در سال ۱۹۵۴ به شیلی رفتند. آریل دورفمان پس از حضور در دانشگاه شیلی در سال ۱۹۶۶ با آنگلیکا مالیناریچ ازدواج کرد و در سال ۱۹۶۷ به شهروندی شیلی درآمد به همین خاطر او بیشتر به عنوان یک نویسنده شیلیایی معروف است. در سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ برای تحصیلات تکمیلی به دانشگاه کالیفرنیا، برکلی رفت و سپس به شیلی بازگشت.
دورفمان بعد از روی کار آمدن سالوادور آلنده در شمار مشاوران فرهنگی او جای گرفت. در شب کودتای پینوشه مقرر بود که او به عنوان شیفت شب در کاخ ریاست جمهوری حضور داشته باشد، اما دورفمان شیفت کاریش را با همکارش جابجا کرد و به این ترتیب از مهلکه جان سالم به در برد. پس از کودتای ۱۹۷۳ چندین ماه به صورت مخفیانه زندگی کرد تا در یک فرصت مناسب توانست به اروپا فرار کند و پس از مدتی اقامت در آمستردام و پاریس به آمریکا رفت. او از سال ۱۹۸۵ در دانشگاه دوک تدریس می‌کند.

دورفمان زندگی ادبی خود را با انتشار کتاب «تخیل و خشونت» در سال ۱۹۶۸ آغاز کرد. این کتاب که در آمریکا منتشر شد مجموعه مقالاتی است دربارهٔ ادبیات آمریکای لاتین در قرن بیستم و نقش آن به عنوان ابزار مقاومت در برابر انواع ارعاب فشارهایی که ملت‌های آمریکای لاتین تجربه می‌کنند.

دورفمان را کنار گابریل گارسیا مارکز، کارلوس فوئنتس و میگل آنخل آستوریاس از سرشناس‌ترین نویسندگان آمریکای لاتین می‌شناسند.

کتاب‌شناسی[ویرایش]

از آریل دورفمان تاکنون بیش از ۲۰ عنوان کتاب رمان، شعر، نمایشنامه، سفرنامه، مقاله سیاسی و نقد ادبی منتشر شده که به ۳۰ زبان ترجمه شده‌اند.

  • ناپدیدشدگان، ترجمه احمد گلشیری
  • بیوه‌ها (۱۹۸۱)، ترجمه جمشید نوایی
  • اعتماد، ترجمه عبدالله کوثری
  • پ‍ی‍ام‍ی ب‍ه ش‍ش م‍ی‍ل‍ی‍اردم‍ی‍ن ک‍ودک ج‍ه‍ان: م‍وی‍ه ک‍ن دل‍ب‍ن‍دم، ترجمه کافیه نصیری
  • شورش خرگوش‌ها (۲۰۰۱)، ترجمه امیلی امرایی
  • مرگ و دختر جوان(۱۹۹۱)، ترجمه حشمت کامرانی
  • خانه‌ام آتش گرفته است (۱۹۹۰)
  • خاطرات صحرا (۲۰۰۴)
  • آخرین آواز مانوئل سندرو (۱۹۸۲)
  • آخرین والس در سانتیاگو و دیگر اشعار تبعید و غیبت (۱۹۸۸)

نمایشنامه‌ها[ویرایش]

دورفمان نمایشنامه‌نویس هم هست و مهمترین اثر او نمایشنامه مرگ و دوشیزه است که رومن پولانسکی فیلم موفقی نیز بر اساس آن ساخته است.

جوایز[ویرایش]

او تاکنون جوایز متعددی را برای آثارش به دست آورده که جایزه لارنس اولیویه، جایزه انجمن نویسندگان بریتانیا از جمله آنهاست.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]