آبخیزداری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آبخیزداری (به انگلیسی: watershed management)، مطالعۀ ویژگی‌های یک حوضۀ آبخیز و فرایند بررسی و اجرای طرح‌ها و برنامه‌ها با هدف توزیع پایدار منابع حوضۀ آبخیز و تضمین پایداری کارکردهای آن باتوجه‌به تأثیری است که بر جوامع گیاهی و جانوری و انسانی آن حوضه دارد. در یک طرح آبخیزداری سعی می شود با شناخت ظرفیت ها و قابلیت های مختلف یک منطقه جغرافیایی محدود شده در قالب یک حوزه آبخیز، ضمن حل مشکلات مختلف اکولوژیکی، زیرساختی، انسانی، زیستی و ... بیشترین بهره برداری انسانی در جهت رفاه حال آبخیزنشینان، در کنار تضمین توسعه پایدار آبخیز انجام شود. [۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «آبخیزداری» [مهندسی منابع طبیعی- محیط‌زیست و جنگل] هم‌ارزِ «watershed management»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر دوازدهم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۶۶-۸ (ذیل سرواژهٔ آبخیزداری)