پرورش گوسفند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پرورش گوسفند در نامیبیا (2017)
استرالیا
کلن آلمان

پرورش گوسفند، پرواربندی و زادآوری گوسفند اهلی جهت تولید گوشت، پشم، شیر، پوست و چرم است که شاخه‌ای از دامداری است. گوسفند را می‌توان در دامنهٔ وسیعی از آب و هوای معتدل یا مناطق خشک پرورش داد.[۱]

پرواربندی چیست؟[ویرایش]

پرواربندی عبارت است از پرورش دام برای چاق کردن مناسب آن به منظور تولید گوشت در مدت زمان معین و وزن مشخص که با حداقل هزینه صورت می گیرد. در پرواربندی هدف تنها تولید گوشت نیست و کیفیت گوشت هم مهم است. لذا توصیه می شود برای پرواربندی ، بره های جوان انتخاب شوند تا چربی و اضافات کمتری بدست آید.

مزایای پرواربندی[ویرایش]

مهمترین مزایای پرواربندی را می توان به شرح ذیل خلاصه نمود :

1. افزایش تولید گوشت بدون افزوده شدن تعداد دام (افزایش تولید در واحد دامی)

2. مرغوبیت گوشت ، گوشت دام های پروار دارای کیفیت بهتر از سایر دامهاست .

3. برگشت اصل سرمایه و سود آن در کوتاه مدت .

4. کمک به حفظ و احیاء مراتع

5. استفاده از محصولات جانبی کشاورزی در تغذیه دامها

6. ایجاد اشتغال

پرورش گوسفند در جهان[ویرایش]

بنابر آمار فائو (سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد) پنج کشوری که بالاترین تعداد رأس گوسفند (به‌طور متوسط از سال ۱۹۹۳ تا سال ۲۰۱۳) را داشتند: چین (۱۴۶٫۵ میلیون رأس)، استرالیا (۱۰۱٫۱ میلیون رأس)، هند (۶۲٫۱ میلیون رأس)، ایران (۵۱٫۷ میلیون رأس) و سودان‌سابق (۴۶٫۲ میلیون رأس).[۲]

منابع[ویرایش]

  1. "Sheep farming". Wikipedia. 2018-10-26.
  2. FAOSTAT database.

شرکت کشاورزی ودامپروری سرافراز هزارمسجد http://sarafraz-hezarmasjed.ir/2019/01/21/اصول-صحیح-پرواربندی-گوسفند/