شالیزار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شالیزاری در مازندران
شالیزار برنج در بالی، اندونزی
زنان در کاشت برنج در شالیزارها و درو کردن آن نقش اصلی را دارند. شالی‌کارها معمولا به دلایل مشکلات این کار عموما به انواع بیماری‌ها مبتلا می‌شوند.[۱]

شالیزار، زمین کشاورزی است که در آن برنج کاشته می‌شود.[۲][۳] برای کاشت برنج ابتدا باید آن را در محوطه کوچکی رشد داد و بعد از آن به شالیزار منتقل کرد. شالیزارهای در حال کاشت همیشه پر آب هستند.[۴]

آب مورد نیاز برای شالیزارها از آب چاه یا آب‌بندان‌ها تأمین می‌شود.[۵] کم آبی بدترین مشکل برای شالیکاران است.[۴]

بیماری شالیزار[ویرایش]

بیماری تب شالیزار (لپتوسپیروز) گونه‌ای از بیماری مشترک بین دام و انسان است که از شالیزارها ایجاد می‌شود. علائم بیماری بیشتر تب، لرز و درد عضلانی می‌باشد. عامل بیماری از طریق چشم، دهان، بینی و زخم‌های روی پوست وارد بدن می‌شود.[۶]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. زنان شالیکار برنج می‌کارند، درد درو می‌کنند، بی‌بی‌سی فارسی
  2. «شالیکاران مراقب تب شالیزار باشند». دریا نیوز. دریافت‌شده در ۳۰ فروردین ۱۳۸۹.
  3. «جلبک‌های سبز آبی، کود شالیزارها می‌شوند». روزنامه ایران. دریافت‌شده در ۳۰ فروردین ۱۳۸۹.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ «بحران در شالیزارهای شمال». ابتکار نیوز. دریافت‌شده در ۳۰ فروردین ۱۳۸۹.
  5. «آب‌بندان راهکار رفع کم‌آبی استان‌های شمالی». گسترش. دریافت‌شده در ۲۵ فروردین ۱۳۸۹.
  6. «بیماری تب شالیزار در کمین شالیکاران». جام جم. دریافت‌شده در ۳۰ فروردین ۱۳۸۹.