گرکان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۴°۳۲′۵۶″ شمالی ۴۹°۵۷′۴۶″ شرقی / ۳۴.۵۴۸۸۹° شمالی ۴۹.۹۶۲۷۸° شرقی / 34.54889; 49.96278[۱]

گرکان
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان مرکزی
شهرستان آشتیان
بخش مرکزی
دهستان گرکان
نام محلی گرکان
نام‌های قدیمی جرکان
سال بنیاد دوره پیش از اسلام
گرکان بر ایران واقع شده‌است
گرکان
۳۴°۳۲′۳۷″ شمالی ۴۹°۵۸′۱۲″ شرقی / ۳۴.۵۴۳۶° شمالی ۴۹.۹۷۰۰° شرقی / 34.5436; 49.9700
مردم
جمعیت ۷۹۹ نفر
مذهب شیعه
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۲۰۹۱ متر

گَرَکان روستایی است در بخش مرکزی شهرستان آشتیان و حدود هشتصد نفر جمعیت دارد.

جغرافیای گرکان[ویرایش]

گرکان با مختصات جغرافیایی: ۴۵ درجه و ۵۰ دقیقه طول شرقی و ۲۴ درجه و ۲۲ دقیقه عرض شمالی. ارتفاع آن از سطح دریا تقریباً ۲۰۰۰ متر است. فاصله آن تا شهر آشتیان از راه آسفالته ۵ کیلومتر و از راه طبیعی خاکی و غیر آسفالته ۲۸۰۰ متر می‌باشد. راه آسفالته اراک – گرکان ۷۶ کیلومتر است. در جنوب خاوری شهر تفرش و شمال باختری شهر آشتیان قرار دارد. کوه نسبتاً بلندی به نام «کلاهه» (در اصطلاح معمولی اهالی گرکان کوه گُله) به ارتفاع ۲۹۴۰ متر در شمال شرقی گرکان قرار دارد. قنات‌های چندی در دامنه جنوبی این کوه در گرکان حفر شده‌است که برخی از آنها امروز نیز دایر هستند.

آب اصلی گرکان از چشمه سارهایی که در جنوب شرقی کوه کلاهه جاری هستند تشکیل شده‌است و از مجاری به نام سُفت عبور کرده و سپس از دره معروف به درهٔ آسیابها گذشته، باغات و دشت عمده گرکان را مشروب می‌کند. آب اصلی گرکان به اندازه‌ای است که تا سال ۱۳۰۵ تعداد ۱۹ آسیاب آبی که در مسیر آن قرار داشتند در تمام ایام سال دایر بودند. اما پس از پیدایش آسیابهای موتوری از اهمیت آنها کاسته شد و امروز همه آنها خراب و حتی آثار خرابه‌های آنها نیز در حال از بین رفتن و محو شدن است.

قدمت گرکان[ویرایش]

در جغرافیای مفصل ایران – جلد دوم (سیاسی)، تألیف مسعود کیهان، استاد دارالمعلمین عالی که در سال ۱۳۱۱ شمسی در مطبعه مجلس به چاپ رسیده‌است، صفحه ۳۸۸ آمده‌است: شهر گرکان بسیار قدیمی و در دوره ساسانیان محل معتبر و بزرگی بوده‌است. ولی در این باره در کتاب دلیلی ذکر نشده‌است. (کتاب گرکان، ص ۱۱)

در فرهنگ دکتر معین – صفحه ۱۶۹۰ آمده‌است «گرکان قصبه‌ای است جزو دهستان آشتیان، بخش، طرخوران، شهرستان اراک، واقع در ۱۵ کیلومتری جنوب خاوری طرخوران، کوهستانی و سرد سیر، دارای ۲۱۷۸ تن سکنه، محصول غله، انگور، قلعه خرابه به نام «حاجی عبدالله» و دیگری به نام «سر پل» از آثار باستانی آن می‌باشد».

بعد از حمله اعراب این روستا گبرمکان نامیده شد. گبر [[این عنوان را پس از ساسانیان قوم غالب جهت استخفاف به ایرانیان زرتشتی داده و همچنان در اذهان و ادبیات مانده‌است. در زبان‌های بلوچی و کردی نیز این واژه دیده شده که به معنی مرد است. در کردی ، گور به معنی بزرگ و گورگارکان یعنی بزرگ بزرگان یا پهلوان‌است. گبره در زبان آرامی به معنی مطلق مرد است و در مقابل زن بکار می‌رود. اطلاق این واژه به مسیحیان و ترک‌ها به مفهوم کافر هم دیده شده است. زرتشتیان خود را بهدین یا زرتشتی یا وَهدین نامند. لهجهٔ زرتشتیان را گبری خوانند که پورداوود این لهجه را بجای گبری بهدینی نامیده است. لهجهٔ گبری را اردشیر مهربان یزدی گردآوری کرده که با یک ترجمهٔ انگلیسی توسط ادوارد براون انتشار یافته است. زرتشتیان خود، مرد را گوره گویند]] که توسط اعراب معنای بی‌دین یا بی‌خرد که به عنوان توهین به استفاده می شده.

روایات دیگر جبرمکان، مکانی که به جبر/زور مثلمان شدند. پارس‌ها جبر را گبر تلفظ کردند. از دیگر آثار تاریخی گرکان به بازمانده آتشکده قلعه خرابه‌است که در بالای قله کوه «دیدگاه» قرار دارد نیز می‌توان اشاره داشت. در فرهنگ جغرافیایی ایران، جلد دوم، استان یکم، از انتشارات سازمان جغرافیایی کشور در سال ۱۳۵۵، در صفحه ۲۵۳ آمده‌است: «آثار قلعه خرابه، معروف به آتشکده» روی قله کوه (کوه دیدگاه) مجاور قصبه‌است.

دلایل بسیار دیگری در دست است که گرکان در دوره پیش از اسلام شهر بوده و وسعت و دامنهٔ شهری آن نیز بسیار وسیع بوده‌است و همه آشتیان و روستاهای تفرش را که روی به رُستاق (معرب روستا و ده‌است) ورّه (به فتح اول و تشدید و ضم دوم و سکون سوم) معروف بوده‌است، شامل می‌شده‌است. در تاریخ قم (تاریخ قم، تألیف حسین بن محمد بن محمد بن حسن قمی در سال ۳۷۸ قمری نوشته شده و به وسیله حسن بن حسن بن عبدالملک قمی در سال ۸۰۵-۸۰۶ قمری به فارسی نوشته شده‌است و به وسیله سید جلال الدین طهرانی در سال ۱۳۱۳ خورشیدی تصحیح و تحشیه شده‌است.) همه جا نام گرکان به صورت معرب «جرکان» نوشته شده‌است. هر رُستاق عبارت است از چند طسوج بوده‌است و گرکان را طسوجی از رُستاق «ورّه» نوشته‌است. طسوج به مجموعه‌ای از چند روستا گفته می‌شده‌است و به دیگر سخن: هر چند روستا یک طسوج را تشکیل می‌داده‌است.

آثار تاریخی گرکان[ویرایش]

آثار فرهنگی که تاکنون از گزند حوادث گوناگون مصون مانده‌اند و از طرف سازمان میراث فرهنگی کشور مورد تایید قرار گرفته‌اند به قرار زیر است:

برج منزل استاد عبدالعظیم قریب

۱- مسجد جامع گرکان

۲- آب انبار مستشارالملک

۳- تکیه قدیمی (محل تعزیه و شبیه خوانی)

۴- برج و منزل عبدالعظیم قریب

در گرکان حمام‌های کهنه و نو و غسالخانه‌ای که در مظهر قنات کیوار با طاق آجری ساخته شده بود بر اثر بی توجهی ساکنان این چند سال اخیر در گرکان خراب و به کلی آثار آنها از میان رفته‌است.

لازم است ذکر شود چهار بنای تاریخی که ذکر گردید توسط دکتر عبدالکریم قریب و بانوشتن نامه‌هایی به مراجع مختلف موجب حفظ آنها شده‌است و در حراست آنها توسط سازمان میراث فرهنگی کوشش فراوان نموده‌اند.

محل دیگری در گرکان (که تقریباً در شمال شرقی) وجود دارد به نام «درهٔ پی امامان» این دره به ویژه قسمتی از آن که جزو تختان (Terrace) رودخانه فصلی گرکان است از ماسه و سنگ تشکیل شده‌است از گذشته‌ای بسیار دور برای اهالی گرکان، محلی متبرک و مقدس مورد توجه بوده‌است و در آنجا برای برآورده شدن حاجات خود نذرهایی می‌کردند.

آتشکده‌های گرکان[ویرایش]

وجود آتشکدههایی در گرکان و روستاهای مجاور آن مانند آثار آتشکده «آذرکشسب» در ناحیه «فردجان» فراهان، که تا سال ۲۸۲ هجری قمری دایر بوده و قبرهایی از سفال که در گرکان و روستاهای دیگر یافت شده‌اند، ثابت می‌کند که پس از استیلای عرب بر ایران، زرتشتیان ایران، مدتها در مقابل آنان پایداری کرده‌اند و دست از مذهب و مراسم مذهبی خود بر نداشته‌اند. این موضوع را کوزه‌های سفالینی که در بسیاری از نقاط گرکان و نواحی اطراف به دست آمده‌است تایید می‌کند.

آیین و مراسم سنتی[ویرایش]

مراسم ویژه‌ای در گرکان تا این اواخر به نام «آب پاشانک» انجام می‌گرفت. این مراسم بدین ترتیب بود که هر سال در روز اول تابستان (اول تیرماه) اهالی گرکان کاسه و یا جامی از آب تمیز را به سر و روی هر کسی که از جلو خانه‌اشان عبور می‌کرد می‌پاشیدند و این عمل را شگون و فال نیک می‌پنداشتند و هیچ‌کس، چه پیر و چه جوان، زن یا مرد از این عمل ناراحت نمی‌شدند و با خوشرویی با «پاشنده» آب (یا چانندهٔ آب) برخورد می‌کردند.

از طرفی می‌دانیم این مراسم، یعنی «آب پاشانک» یکی از مراسم سنتی زرتشتیان و آیین دوره ساسانیان است که در روز اول تیرماه اجرا می‌شده و «تیر» به عقیده زرتشتیان نام فرشته‌ا ی بوده‌است که نگهبان باران است.

از دیگر مراسم جالب توجه مراسمی است که اهالی گرکان و آشتیان و روستاهای دیگر نزدیک به گرکان، کوشش دارند که روز اول تیرماه به زیارت دو امامزاده‌ای که در روستایی در حدود ده کیلومتری گرکان به نام «آهو» قرار دارد برای زیارت بروند. دیگر مراسم معمول در گرکان مراسم عید نوروز است که با مراسم ویژه‌ای برگزار می‌شود

مشاهیر گرکان[ویرایش]

  1. استاد عبدالعظیم قریب گرکانی، بنیانگذار ادبیات نوین فارسی
  2. دکتر عبدالکریم قریب، پدر علم زمین‌شناسی ایران
  3. دکتر محمد قریب، پدر طب کودکان ایران
  4. آیت الله احمد محسنی گرکانی، (رئیس دیوان عالی کشور)
  5. محمد حسن قرایی، (رئیس سابق مرکز آموزش و دانشکده مهندسی مخابرات)
  6. احمد قریب، (رئیس سابق مرکز پژوهشی سازمان انرژی اتمی ایران)
  7. حسین قریب، (مدیرعامل سابق باشگاه استقلال)
  8. مرتضی قرایی گرکانی، (عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و دائره المعارف بزرگ اسلامی)
  9. سپهبد هرمز قریب (رییس تشریفات دربار محمدرضا شاه پهلوی)
  10. مهندس عبدالرضا قریب (پیشکوست علم گیاهپزشکی)
  11. شمس العلمای قریب
  12. محمود مجتهد
  13. غلامرضا قریب گرکانی
  14. ملا محمد، (از خانواده عظیمائی)
  15. ملا فتح الله، (سر سلسله خانواده ماجدی)
  16. ابولحسن داوردان، (تاریخ‌دان گرکان)
  17. محمد تقی مجتهد، (برادر حاج شمس العلمای قریب)
  18. شیخ عبدالحسین مجتهد عظیمائی، (نویسنده رساله «نورالهدایه».)
  19. ابوالحسن مجتهد، (معروف به شریعتمدار که در نجف میزیسته و در همانجا مدفون است.)
  20. محمدحسین قریب گرکانی معروف به شمس العلما، (نویسنده کتاب قطوف الربیع فی صنوف البدیع)
  21. بدرالزمان قریب، (عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی و متخصص فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران)
  22. حاج ملا محمد علی گرکانی (پدر استاد عبدالعظیم قریب)، (وی شرح زندگانی ائمه اطهار (ع) را به سبک فردوسی و در حدود ۲۰ هزار بیت به نظم درآورده است.)

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]