گرازماهی بی‌باله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گرازماهی بی‌باله
یکی گرازماهی بی‌باله در آکواریومی در ژاپن
جثه در مقایسه با انسان متوسط
وضعیت بقا
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: آب‌بازان
زیرراسته: آب‌بازان دندان‌دار
تیره: گرازماهیان
سرده: بی‌باله‌ها
گونه: N. phocaenoides
نام علمی
Neophocaena phocaenoides
کوویه، ۱۸۲۹
گستره گرازماهی بی‌باله

گرازماهی بی‌باله آب‌بازی با جثه کوچک عضو خانواده گرازماهیان است. این گونه تنها عضو سرده بی‌باله‌ها است. این جانور با نام‌های گرازماهی هند و گرازماهی کوویه نیز شناخته می‌شود.

توصیف ظاهری[ویرایش]

گرازماهی بی‌باله تقریبن به گونه کامل فاقد باله پشتی است. رنگ بدن بالغ‌ها خاکستر روشن است. بچه‌های تازه متولد شده اغلب سیاه‌رنگ با پشتی خاکستریند که این رنگ‌ها همگی پس از ۴ تا ۶ ماه خاکستری می‌شوند. طول بالغ‌ها به بیش از ۱٫۵۵ متر می‌رسد تا بیشینه ۲ متر، وزنشان نیز میان ۱۰۰-۷۰ کیلوگرم است. طول تازه متولدان نیز ۸۰-۶۸ سانتی‌متر است با وزنی برابر ۷ کیلوگرم.[۲]

گرازماهی بی‌باله در نزدیکی ۲ سالگی به بلوغ جنسی می‌رسد. طول دوره بارداری ۱۰ تا ۱۱ ماه است و هر بار اغلب ۱ بچه به زاییده می‌شود. مدت زمان شیردهی به بچه‌ها ۷ تا ۱۰ ماه است.[۳]

گستره و جمعیت[ویرایش]

گرازماهی بی‌باله در آب‌های کرانه‌ای قاره آسیا، به ویژه در کره، هند، چین، اندونزی، بنگلادش، ژاپن، یافت می‌شود. گروهی از آن‌ها که مختص آب شیرین هستند در رودخانه یانگ‌تسه زندگی می‌کنند. در انتهای غربی، این جانوران در خلیج پارس دیده می‌شود.[۱]

این گرازماهیان در هر دو آب شور و شیرین توانایی زندگی دارند.[۳]

وضعیت بقا[ویرایش]

وضعیت بقای این جانور در سیاهه قرمز اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست در حالت آسیب‌پذیر طبقه‌بندی شده. این طبقه‌بندی به دلیل کاهش ظاهری جمعیت آن‌ها بر پایه بررسی‌های دقیق در دریای ژاپن و حوزه آبگیر رودخانه یانگ‌تسه صورت گرفته است.[۱] جمعیت ساکن در رودخانه یانگ‌تسه به عنوان گونه‌های در معرض خطر شناخته شده‌اند.[۴]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Reeves, R.R., Collins, T., Jefferson, T.A., Karczmarski, L., Laidre, K., O’Corry-Crowe, G., Rojas-Bracho, L., Secchi, E.R., Slooten, E., Smith, B.D., Wang, J.Y. & Zhou, K.(۲۰۰۸). «Neophocaena phocaenoides». IUCN Red List of Threatened Species 2008. بازبینی‌شده در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۱. 
  2. Shirihai H., Jarrett B. (۲۰۰۶). Dolphins and other Marine Mammals of the World. Princeton University Press. ۲۴۸-۲۵۰. ISBN 978-0-691-12757-6. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «گرازماهی بی‌باله»(انگلیسی)‎. موزه جانورشناسی دانشگاه میشیگان. بازبینی‌شده در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۱. 
  4. Cetacean Specialist Group (۱۹۹۶). «Neophocaena asiaeorientalis». IUCN Red List of Threatened Species 2008. بازبینی‌شده در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۱.