وضعیت بقا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

وضعیت بقاء یک گروه از موجودات زنده (برای مثال یک گونه) عبارتست از مفهومی که نشان‌دهنده شرایط گونه‌های جانوری باقی‌مانده در سطح زمین و احتمال انقراض این گونه‌ها است. عوامل زیادی در ارزیابی وضعیت بقا تاثیر دارند. یعنی برای مثال فقط به تعداد افراد باقی‌مانده از آن گروه بستگی ندارد، بلکه به روند افزایش یا کاهش جمعیت آن گروه در طی زمان، سرعت تولیدمثل‌های موفق و تهدیدات شناخته‌شده نیز بستگی دارد. سیاههٔ قرمز گونه‌های در معرض خطر IUCN بهترین و شناخته‌شده‌ترین سامانهٔ رتبه‌بندی و سیاهه‌برداری وضعیت بقا است. گونه‌ها برپایهٔ فهرست قرمز IUCN به ۹ دسته تقسیم شده‌اند که معیارهای دسته‌بندی شامل میزان کاهش، اندازهٔ جمعیت، منطقهٔ توزیع جغرافیایی، مرتبهٔ جمعیت و تکه‌تکه شدن توزیع می‌شود. این سیاهه شامل گونه‌های ازبین‌رفته از سال ۵۰۰ میلادی نیز می‌شود. هنگام گفتگو در فهرست قرمز IUCN، اصطلاح رسمی «در تهدید» شامل سه طبقه می‌شود: در معرض انقراض، در معرض خطر و آسیب‌پذیر. [۱]

کنوانسیون تجارت بی‌المللی گونه‌های در معرض تهدید گیاهان و جانوران وحشی (CITES) قصد دارد تا اطمینان حاصل کند که که تجارت بی‌المللی حیوانات وحشی و گیاهان بقای آن‌ها را تهدید نمی‌کند. کشورهای زیادی به هنگام وارد کردن گیاهان و حیوانات فهرست‌شدهٔ CITES به اجازهٔ CITES نیاز دارند.

مفاهیم جهانی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ وضعیت بقا موجود است.
  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Conservation status»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ آوریل ۲۰۱۰).