نوک‌نهنگ آنتیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نوک‌نهنگ آنتیل
وضعیت بقا

اطلاعات کم (IUCN 3.1)[۱]
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
راسته: آب‌بازان
زیرراسته: آب‌بازان دندان‌دار
تیره: نوک‌نهنگان
سرده: میان‌دندان‌ها
گونه: M. europaeus
نام علمی
Mesoplodon europaeus
Gervais، ۱۸۸۵
گستره نوک‌نهنگ آنتیل

نوک‌نهنگ آنتیل، که با نام‌های نوک‌نهنگ ژراوه و نوک‌نهنگ گلف استریم و نوک‌نهنگ اروپایی نیز خوانده می‌شود، از نوک‌نهنگان ساکن اقیانوس اطلس و آمریکای شمالی است. نام علمی این گونه (M. europaeus) اشاره به زیستگاه آن دارد.

توصیف ظاهری[ویرایش]

نوک‌نهنگ آنتیل بزرگ‌جثه ترین نهنگ نوک‌دندان است و بدنی به نسبت باریک و کشیده دارد. سر آن کوچک است و ملون اندکی به جلو برآمدگی دارد. خط دهانی آشکارا صاف است و در نرها در انتها به دو دندان می‌رسد که به سختی دیده می‌شوند.

رنگ بدن خاکستری تیره در بالا و خاکستری در زیر است. ماده‌ها گاه الگوهای روشن‌تری در کنار اندام‌های تناسلی و سر دارند و نیز حلقه سیاهی دور چشمانشان را می‌پوشاند. میانگین طول نرها ۴٫۵ متر است و کمینه طول ماده‌ها ۵٫۲ متر. وزن این نهنگ‌ها احتمالن به بیش از ۱۲۰۰ کیلوگرم می‌رسد. بچه‌ها در هنگام به دنیا آمدن طولی برابر ۲٫۱ متر دارند.

از روی نمونه‌های به ساحل افتاده می‌توان فهمید که این نوک‌نهنگان در گروه‌های با تعداد کم زندگی می‌کنند. آن‌ها همچنین از ماهی مرکب تغذیه می‌کنند.

گستره و جمعیت[ویرایش]

نوک‌نهنگ آنیتل برای نخستین بار در انگلستان دیده شد. این آب‌باز در مناطق دیگری از جهان از جمله ایرلند و جزایر قناری و غرب آفریقا و جزیره اسنشن دیده شده است.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Taylor, B.L., Baird, R., Barlow, J., Dawson, S.M., Ford, J., Mead, J.G., Notarbartolo di Sciara, G., Wade, P. & Pitman, R.L.(۲۰۰۸). «Mesoplodon europaeus». IUCN Red List of Threatened Species 2008. بازبینی‌شده در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۱. 
  • William F. Perrin, Bernd Wursig, and J.G.M Thewissen(۲۰۰۲). Encyclopedia of Marine Mammals. Academic Press. ISBN 0-12-551340-2. 
  • Randall R. Reeves, Brent S. Steward, Phillip J. Clapham, and James A. Owell(۲۰۰۲). Sea Mammals of the World. A & C Black, London. ISBN 0-7136-6334-0.