کرلینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کرلینگ

بازی‌های کرلینگ در طیِ تیم هورتونز بریر ۲۰۰۵
لقب(ها) شطرنج بر روی یخ، بازی غریدن
نخستین مسابقه حدودا در اواخر قرون وسطی
باشگاه‌ها ۱ و نیم میلیون ورزشکار ثبت شده[۱]
مشخصات
اعضاء تیم ۴ نفر در هر تیم (۲ نفر تیم برای کرلینگ ترکیبی)
تفکیک جنسیت مردان، زنان
رده‌بندی دقت و صحت
تجهیزات جاروی‌های، سنگ‌های و کفش‌های مخصوصِ کرلینگ
المپیک اولین‌بار در ۱۹۲ در المپیک حاضر شد. در المپیک‌های ۱۹۲۲، ۱۹۸۸ و ۱۹۹۲ به صورت آزمایش شرکت کرد. به طور رسمی از المپیک ۱۹۹۸ آغاز بکار کرد.
پارالمپیک به طور رسمی از ۲۰۰۶ در قالب کرلینگ با ویلچر در المپیک شرکت کرد.
کشور یا منطقه اسکاتلند

کرلینگ ورزشی است که با هل دادن سنگ‌ها روی صفحاتِ یخی انجام می‌شود. این سنگ‌ها به سمتِ هدفی به متشکل از سه دایره متداخل پرتاب می‌شوند. کرلینگ در اواخر قرون وسطی در اسکاتلند به وجود آمد. اولین منابع مکتوب در مورد بازی با سنگ بر روی یخ مربوط به آثار صومعه ی پیزلی (Paisley Abbey)، در رنفروشایر در فوریه سال ۱۵۴۱ می باشد. کرلینگ بازی گروهی ورزشی و تفریحی است که بین دو گروه روی سطح بسیار مسطح و هموار یخ انجام می‌شود.[۲] در این بازی گرده‌ای سنگین از جنس سنگ خارا را، که «سنگ» خوانده می‌شود، به سوی نقطه هدف، که «خانه» خوانده می‌شود، رها می‌کنند. برای اثرگذاری در مسیر سنگ، دو تن از بازیکنان جلو و اطراف سنگی را که در حال حرکت است جارو می‌زنند. هر بازی ده دور انجام می‌شود. هر تیم چهار بازیکن دارد و می‌تواند ده سنگ رها کند. گروهی که در آخر بازی بیشترین امتیاز را داشته باشد برنده‌ است. امتیاز بر اساس نزدیکی سنگ‌ها به نقطه هدف تعیین می‌شود.

کرلینگ از بازی‌های کهن اسکاتلند است و امروزه در بسیاری از کشورها رواج دارد. کرلینگ از بازی‌های المپیک زمستانی نیز هست.

خاستگاه[ویرایش]

یازی کرلینگی که در قلعه اگلینگتن، در آیشایرِ اسکاتلند در حال برگزاری است. خانه کرلینگ در سمت چپ عکس قابل مشاهده است..

کرلینگ در قرون وسطی و در اسکاتلند ایجاد شد. اولین منبعی که به این مسابقه اشاره دارد در پرایسلی ابی، رنفرشایر و در فوریه ۱۵۴۱ ثبت شده است. دو نقاشی، «چشم‌انداز با تله‌ٔ پرنده» و «شکارچییان در برف» (هردو متعلق به ۱۵۶۵) اثرِ پیتر بروهل برزگ این ورزش را به تصویر کشیده اند. شواهد نشان می‌دهد که کرلینگ از ابدای قرن ۱۶ام بازی می‌شده. همچنین اولین زمینی که با هدف کرلینگ ساخته شده دارای ۱۰۰ متر عرض و ۲۵۰ متر طول بوده است.

کرلینگ در المپیک[ویرایش]

کرلینگ به صورت رسمی از المپیک ۱۹۹۸ وارد المپیک شد. در حال حاضر مسابقات در دو دسته‌د تیم‌های مردان و زنان برگزار می‌وشد. تیم ترکیبی نیز به عنوان یک گروه جدید در نظر گرفته شد ولی حضورش در المپیکِ ۲۰۱۰ رد شد.[۳]

در فوریه‌ٔ ۲۰۰۲، کمیته بین‌المللی المپیک تصمیم گرفت تا مسابقاتی که در خلالِ المپیک ۱۹۲۴ صورت گرفته را اولین حضور رسمیِ این مسابقات در المپیک قلمداد نماید. در آن المپیک تیم بریتانیای کبیر و ایرلند برنده دو طلا و نقره شدند و تیم‌های سوئد و فرانسه برنز کسب کردند. از المپیک زمستانی ۱۹۹۸، تیم مردانِ کانادا در مسابقات مردان حکمفرمانی می‌کند. این تیم در المپیک‌های ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۴ طلا و در۱۹۹۸، ۲۰۰۲ مدال نقره کسب کرده است. تیم زنان کانادا نیز در ۱۹۹۸ و ۲۰۱۴ مدال طلا و نیز در ۲۰۱۰ نقره و در ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ نیز مدال برنز کسب کرده است.

زمینِ مخصوصِ کرلینگ در کولزیوم، کیلسیث، اسکاتلند

تجهیزات[ویرایش]

صفحه[ویرایش]

بازیکن تیم کرلینگ کانادا، در المپیک زمستانی تورین، سنگ را به سوی هدف رها می‌کند.

هدف، که «خانه» نامیده می‌شود در انتهای دو صفحه نقش بسته است. این «خانه» شامل سه حلقه متداخل است که بر سطح زمین رنگ‌امیزی شده است. این رنک‌امیزی زیر سطح یخ و با رنگ‌های جداگانه و مشخص است. این حلقه‌ها که براساس قطرشان شناخته می‌شوند شامل حلقه‌ایی ۴-فوتی، ۸ فوتی و ۱۲ فوتی است. حلقه‌ها به داور مسابقه کمک می‌کند تا سنگ‌هایی که به مرکز نزدیک‌تر هستند را راحت‌تر شناسایی نمایند. این حلقه‌ها دارای امتیاز نیستند، تنها سنگی‌ (یا سنگ‌هایی) به عنوان امتیاز محسوب می‌شوند که به مرکز نزدیک‌تر باشند.

جای پا یا Hack مکانی در ۱۲فوتی پشت هر دکمه (Button) است. «هک» به پرتاب‌کننده این امکان را فراهم می‌کند تا روی یخ بتواند به چیزی اتکا کند و خود را رو به جلو پرتاب نماید تا سنگ را به هدف برساند.

تمام خانه‌ها در «خط مرکزی» مشترک هستند و مرکز ان‌هاست. این خط در تمام صفحه کشیده شده دو خط ۳۷ فوتی به موازات خانه‌ها رسم شده است. پرتاب‌گر از مکان هم تا این خطوط می‌تواند دسته‌‌ٔ «سنگ» را در اختیار داشته باشد و به آن سرعت و جهت دهد. پس از این «سنگ» نباید لمس گردد. خطوط «Tee» در تقاطه با خط مرکز، خانه را به چهار بخش تقسیم کرده‌اند. مرکز هر خانه، در تقاطع خطوط و مرکز دایره‌ها، «دکمه» قرار دارد.

یک صفحه‌ٔ کرلینگ ، با اندازه‌هایی برحسب فوت.
CL: Centreline • HOL: Hogline • TL: خطTee • BL: خط عقب • HA: خط هک • FGZ: منطقه آزاد


سنگ کرلینگ[ویرایش]

'«سنگِ» کرلینگ (یا صخره) از گرانیت درست شده ‌است.

سنگ کرلینگ (که گاهی در آمریکای شمالی به آن «صخره» (Rock) می‌گویند) سنگی درست شده از گرانیت است. مشخصات این سنگ توسط فدراسیون جهانی کرلینگ اعلام شده است: وزنش بینِ ۳۸ و ۴۴ پوند (خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار و ۲۰ کیلوگرم) با حداکثر محیطی برابر با ۳۶ اینچ (۹۱۰ mm) و حداقل ارتفاعِ ۴٫۵ اینچ (۱۱۰ mm). ref name="worldcurlingrules">"The Rules of Curling and Rules of Competition". World Curling Federation. June 2008. Retrieved 7 March 2010. </ref> تنها بخشی از سنگ که با یخ در تماس است، «سطح رونده» (به انگلیسی: running surface) نامیده می‌وشد. این سطح لایه‌ایی تازک، تخت، حلقوی به پهنایِ ۰٫۲۵ تا ۰٫۵۰ اینچ (۶٫۳ تا۱۳ mm) و قطرِ ۵ اینچ (۱۳۰ mm) است. گرانیتِ این سنگ از دو منبع تهیه می‌شود: یکی ایلسا کریگ، جزیره‌ایی در اسکاتلند و دیگر ترفور در ولز است.

جاروی کرلینگ[ویرایش]

جاروی کرلینگ

«جارویغ کرلینگ» (به انگلیسی: Curling broom) ابزاری است که برای پاک کردن مسیرِ سنگ استفاده می‌شود. از این جارو برای ایجاد تعادل نیز استفاده می‌وشد. پیش از دهه‌ٔ ۵۰ میلادی، بیشترِ جاروی‌های کرلینگ از ساقه‌ٔ ذرت درست می‌شد و شبیه به جاروهای خانگی بود. در ۱۹۵۸ «فرن مارچسولت» از مونترال، نی ذرتِ مرکز جارو را سروته کرد. که از آن به «بلک‌جک» (به انگلیسی: Blackjack) یاد می‌شود.[۴]

نمایش پیکتوگرام کرلینگ

جستار وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Curling Makes Gains in U.S. Popularity". Yahoo! Sports. 19 November 2011. 
  2. [۱]، تاریخچه کرلینگ.
  3. "An Overview on the Rules of Olympic Curling by Cameron Scott". Sporting Life 360. 22 February 2010. Retrieved 10 February 2014. 
  4. "The History of Curling". Canadian Curling Association. 18 January 2013. Retrieved 10 February 2014. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کرلینگ موجود است.