کارول گریدر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| کارول گریدر | |
|---|---|
 |
|
| متولد | ۱۵ آوریل ۱۹۶۱ (۵۲ سال) |
| مرگ | سن دیگو , کالیفرنیا |
| ملیت | آمریکایی |
| رشته فعالیت | زیستشناسی مولکولی |
| محل کار | آزمایشگاه کلداسپرینگ دانشگاه جانز هاپکینز |
| استاد راهنما | الیزابت بلکبرن |
| دلیل شهرت | به خاطر پژوهشهایشان در زمینهٔ کشف مکانیزم حفاظت تلومراز از کروموزومهای خطی |
| جوایز |  جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۲۰۰۹) |
کارولین ویدنی "کارول" گریدر (به انگلیسی: Carolyn Widney "Carol" Greider) زیستشناس آمریکایی، پژوهشگر، استاد دانشگاه و برندهٔ نوبل پزشکی سال ۲۰۰۹ است.[۱][۲]
کارول گریدر، دکترایش را سال ١٩٨٧ زیرنظر دکتر الیزابت بلکبرن، در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی گرفت و یک دوره فوقدکتری در آزمایشگاه کلداسپرینگ، گذراند و اکنون نیز استاد گروه زیستشناسی مولکولی و ژنتیکی دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز است.[۳]
جایزه نوبل پزشکی [ویرایش]
یکصدمین جایزهٔ نوبل پزشکی، به کارول گریدر، جک ژوستاک و الیزابت بلکبرن، به خاطر پژوهشهایشان در زمینهٔ کشف مکانیزم حفاظت تلومر از کروموزومهای خطی، اهدا خواهد شد.[۴][۵]
پانویسها [ویرایش]
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ کارول گریدر موجود است. |
- ↑ نوبل پزشکی سال ۲۰۰۹ به سه آمریکایی رسید, رادیو فردا
- ↑ سه دانشمند آمریکایی، برندهٔ نوبل پزشکی شدند، دویچه وله فارسی
- ↑ کاشفان عامل عمر جاویدان, رادیو زمانه
- ↑ سه محقق آمریکائی برندهٔ جایز پزشکی نوبل، رادیو بینالمللی فرانسه
- ↑ کاشفان عامل عمر جاویدان, رادیو زمانه
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
