کارول گریدر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
کارول گریدر
Carol Greider 2009-01.JPG
متولد ۱۵ آوریل ۱۹۶۱(۱۹۶۱-04-۱۵) ‏(۵۳ سال)
مرگ سن دیگو , کالیفرنیا
ملیت آمریکایی
رشته فعالیت زیست‌شناسی مولکولی
محل کار آزمایشگاه کلداسپرینگ
دانشگاه جانز هاپکینز
استاد راهنما الیزابت بلک‌برن
دلیل شهرت به خاطر پژوهش‌هایشان در زمینهٔ کشف مکانیزم حفاظت تلومراز از کروموزوم‌های خطی
جوایز Nobel prize medal.svgجایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۲۰۰۹)

کارولین ویدنی "کارول" گریدر (به انگلیسی: Carolyn Widney "Carol" Greider) زیست‌شناس آمریکایی، پژوهش‌گر، استاد دانشگاه و برندهٔ نوبل پزشکی سال ۲۰۰۹ است.[۱][۲]

کارول گریدر، دکترایش را سال ١٩٨٧ زیرنظر دکتر الیزابت بلک‌برن، در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی گرفت و یک دوره فوق‌دکتری در آزمایشگاه کلداسپرینگ، گذراند و اکنون نیز استاد گروه زیست‌شناسی مولکولی و ژنتیکی دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز است.[۳]

جایزه نوبل پزشکی[ویرایش]

یکصدمین جایزهٔ نوبل پزشکی، به کارول گریدر، جک ژوستاک و الیزابت بلک‌برن، به خاطر پژوهش‌هایشان در زمینهٔ کشف مکانیزم حفاظت تلومر از کروموزوم‌های خطی، اهدا خواهد شد.[۴][۵]


پانویس[ویرایش]