امیل آدولف فون برینگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
امیل آدولف فون برینگ
EmilVonBehring.jpg
متولد ۱۵ مارس ۱۸۵۴(۱۸۵۴-03-۱۵)
هانسدورف , پروس شرقی
مرگ ۳۱ مارس ۱۹۱۷ میلادی (۶۳)
ماربورگ
ملیت آلمانی
رشته فعالیت کاراندام‌شناسی , ایمنی‌شناسی
محل کار دانشگاه ماربورگ
دلیل شهرت برای تلاش در مبارزه با بیماری دیفتری
جوایز Nobel prize medal.svgجایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۱۹۰۱)

امیل آدولف فون برینگ (به آلمانی: Emil Adolf von Behring)‏ فیزیولوژیست آلمانی، که برنده اولین جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی در سال ۱۹۰۱ به خاطر کشف سرم دیفتری بود. وی در سال ۱۹۱۷ درگذشت.

زندگی‌نامه[ویرایش]

برینگ، در ۱۵ مارس ۱۸۵۴ در هانسدورف در پروس شرقی به دنیا آمد. پدرش آگوست جورج بهرینگ و مادرش آگوستین زش بهرینگ نام داشت. پدرش معلم بود و دو بار ازدواج کرد که حاصل آن دوازده فرزند بود. امیل از همسر دوم او به دنیا آمد. امیل تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش بپایان رسانید و برای تحصیلات عالیه با توجه به فقر با استفاده از کمک‌های تحصیلی به دانشگاه فردریک ویلهلم که دانشکده‌ای پزشکی برای ارتش داشت رفت و در سال ۱۸۷۸ موفق به دریافت درجه دکترا در پزشکی گردید. این سال، همان سالی بود که روبرت کخ کتاب خود را درباره عفونت‌ها منتشر کرد. هنگامی که کخ پایه‌های میکروب‌شناسی را بنیان می‌گذاشت، امیل در سال ۱۸۸۰ از همین دانشگاه دکترای علوم (PhD) خود را دریافت کرد.
پس از آن به خدمت ارتش درآمد و به عنوان دستیار جراحی در بهداری ارتش آلمان در پزنان (که اکنون جز لهستان است) خدمت کرد و از سال ۱۸۷۸ تا سال ۱۸۸۱ در آنجا مشغول خدمت بود. [۱]

امیل به میکروب‌شناسی علاقه‌مند شد و در حالی که شاگردان کخ یکی پس از دیگری میکروب‌های عامل بیماری‌های مختلف را کشف می‌کردند، امیل به فکر نابود کردن میکروب‌ها افتاد و در سال ۱۸۸۱ نخستین مقاله خود را تحت عنوان «عفونت و ضد عفونت در تئوری و عمل» منتشر کرد. امیل در این مقاله خاطرنشان کرد که میکروب را می‌توان در خارج از بدن ضدعفونی کرد ولی در داخل بدن ممکن نیست. ابتدا درباره یدوفورم (که درسال ۱۸۲۲ کشف شده بود و در سال‌های بعد یعنی سال ۱۸۸۰ برای معالجه زخم‌ها مورد استفاده قرار گرفت) به مطالعه پرداخت و اثرات ضد عفونی‌کننده آن را مشخص ساخت. بهرینگ در آن زمان به عنوان دستیار در انستیتوی بهداشت برلین که کخ ریاست آن را به عهده داشت شروع به کار کرد. چهار سال قبل از آنکه کخ بهرینگ را به کار روی میکروب دیفتری تشویق کند، یکی از شاگردان کخ عامل میکروبی بیماری دیفتری را کشف کرده بود و امیل رو الکساندریرسین ثابت کرده بودند که بیماری‌زایی آن به علت توکسینی است که از میکروب ترشح می‌شود.

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ امیل آدولف فون برینگ موجود است.
  1. ضیا ظریفی ا، برندگان جایزه نوبل در پزشکی و فیزیولوژی. تهران. فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران. ۱۳۷۷