هیو لوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هیو لوری

هیو لوری در جلسه مربوط به سریال هاوس ام.دی- سال ۲۰۰۹
زادروز ۱۱ ژوئن ۱۹۵۹(۱۹۵۹-06-۱۱) ‏(۵۵ سال)
آکسفورد، انگلستان
ملیت بریتانیایی
پیشه بازیگر، گوینده، کمدین، نویسنده، نوازنده و کارگردان
سال‌های فعالیت ۱۹۸۱–تاکنون
دین ناخداباور
همسر جو گرین (۱۹۸۹–تاکنون)
فرزندان ۲ پسر، ۱ دختر
صفحه در وب‌گاه IMDb

جیمز هیو کالم لوری (به انگلیسی: James Hugh Calum Laurie) که با نام هیو لوری شناخته می‌شود، بازیگر، گوینده، کمدین، نویسنده، نوازنده و کارگردان انگلیسی است. او برای نخستین بار با بازی در نمایش دو نفره تلویزیونی فرای و لوری شناخته شد. همکاری او و همبازیش استیون فرای بین سالهای ۱۹۸۲ تا ۲۰۱۰ در این شو ادامه یافت. این دو در پروژه های دیگری نیز همکاری داشته‌اند. از سال ۲۰۰۴، او ایفاگر نقش دکتر گرگوری هاوس شخصیت اصلی مجموعه دکتر هاوس است. او برای بازی در این نقش دو جایزه گلدن گلوب و دو جایزه اسکرین آکتورز گیلد برده است و شش بار نیز برای دریافت جایزه امی نامزد شده‌است.

لوری در فیلم های سینمایی نیز ایفای نقش کرده است. از آن جمله، فیلم های حس و حساسیت (۱۹۹۵)، ۱۰۱ سگ خالدار (۱۹۹۶)، پرواز ققنوس (۲۰۰۴) و انیمیشن هیولاها علیه بیگانگان (۲۰۰۹).

از آگوست ۲۰۱۰، لوری در میان بازیگران سریال های درام تلویزیون امریکا بیشترین دستمزد را دریافت کرده است.[۱] در سال ۲۰۱۱ نام او در کتاب رکوردهای جهانی گینس، با دو رکورد ثبت شد؛ به عنوان بازیگری که تا آن زمان بالاترین دستمزد برای بازی در یک سریال درام را دریافت کرده است -با دریافت ۷۰۰٬۰۰۰ دلار امریکا برای بازی در هر قسمت-.[۲] و به عنوان پرتماشاگرترین بازیگر مرد نقش اول در تلویزیون.[۳][۴]

سالهای آغازین و تحصیلات[ویرایش]

لوری در آکسفورد در آکسفوردشایر انگلستان به دنیا آمد.[۵] او آخرین فرزند خانواده است و یک برادر و دو خواهر بزرگتر دارد.[۶] رابطه لوری با مادرش را به نوعی می توان تحمیلی و تصنعی توصیف کرد.[۷] پدر خانواده، ران لوری پزشک بود. او در المپیک ۱۹۴۸ لندن در رشته قایقرانی دو نفره مدال طلا گرفت.[۸]

لوری در دوران کودکی تحت تعالیم کلیسای پرسبیتری قرار داشت[۹] با این وجود او تصریح کرده است که به خدا معتقد نیست.[۱۰] لوری در آکسفورد بزرگ شد و به دراگون اسکول رفت. او بعدتر به کالج ایتون و بعد از آن به سلوین کالج در کمبریج رفت. در کمبریج او تحصیلاتش را در رشته های باستانشناسی و مردم شناسی اجتماعی ادامه داد.

در کمبریج او عضو باشگاه نمایش فوتلایتز بود که هنرپیشه ها و کمدین های شناخته شده‌ای را تربیت کرده است. در ۱۹۸۱ او سرپرست باشگاه بود. او در باشگاه های نمایش باشگاه نمایش هرمس و باشگاه نمایش هاوک نیز عضویت داشت.[۱۱]

لوری همانند پدرش در مدرسه و دانشگاه قایقرانی می کرد.[۱۲] در سال ۱۹۷۷، او عضو تیم قایقرانی دونفره ای بود که برنده بازی های ملی نوجوانان انگلستان شد. این تیم نماینده انگستان در مسابقات پاروزنی قهرمانی نوجوانان جهان ۱۹۷۷ بود. او و هم تیمی اش در فینال سیلور گابلتس ۱۹۸۰ حضور داشتند.[۱۳] او در مسابقات سنتی قایقرانی ۱۹۸۰ بین کمبریج و آکسفورد یک جایزه بلو به دست آورد.[۱۴] طی این سالها او روزی هشت ساعت تمرین می کرد تا برای حضور در المپیک آماده شود.[۱۵] لوری عضو باشگاه لیندر یکی از قدیمی ترین باشگاه های پاروزنی در جهان می باشد.

لوری بعد از یک دوره بیماری پاروزنی را به اجبار کنار گذاشت و به فوتلایتز پیوست. در این باشگاه او با اما تامپسون آشنا شد. رابطه عاشقانه این دو بعدها به صورت دوستی صمیمانه ای ادامه یافت.[۱۶] تامپسون، لوری و همبازی آینده‌اش استفان فرای را به هم معرفی کرد. در سال تحصیلی ۸۱-۱۹۸۰ لوری که آخرین سال تحصیلش را می گذراند، رئیس باشگاه فوتلایتز شد اما تامپسون هم معاون او بود. نمایش سالانه آنها به نام سلار تیپز، در جشنواره ادینبورو برنده اولین دوره جایزه کمدی پرییر شد.

بازیگری[ویرایش]

جایزه پرییر، مسیر را برای اجرای سلار تیپز در وست اند مهیا کرد. علاوه بر آن نسخه ای تلویزیونی از این نمایش تهیه شد که در می ۱۹۸۲ روی آنتن رفت. این نمایش تلویزیونی موجب شد که لوری، فرای و تامپسون به همراه بن التون، رابی کولترین و سیبان ردموند برای نوشتن نمایشنامه و بازی در شوی کمدی دیگری برای تلویزیون گرانادا انتخاب شوند. این شو در دو فصل اجرا شد.

هیو لوری (جلو) در نقش برتی ووستر در نمایی از سریال جیوز و ووستر.

فرای و لوری همکاری خود را طی دهه های ۸۰ و ۹۰ در پروژه های متعددی ادامه دادند. سریال بلک اّدر از مهم ترین نمونه های این همکاری ها محسوب می شود. این سریال که برای کانال یک بی بی سی تهیه شده بود بین سالهای ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ پخش می شد. داستان هر قسمت در زمینه تاریخی متفاوتیمی گذشت. بن التون و ریجارد کورتیس نویسندگان این مجموعه بودند. فرای و لوری نقش های مکمل این سریال را بازی می کردند و روان آتکینسون عهده دار نقش اصلی به نام ادموند بلک ادر بود. لوری کاراکترهای مختلفی را بازی می کرد که مهم ترینشان شاهزاده جرج و سروان جرج بودند.[۱۷] لوری و فرای در پروژه های دیگری نیز همکاری کردند؛ یک کمدی برای بی بی سی به نام کمی لوری و فرای و جیوِز و ووستر. نقش لوری در این کمدی برتی ووستر بود، کارفرمای مهربان و احمق جیوِز. همکاری لوری و فرای در تئاترهای خیریه، شوهای کمدی تلویزیونی و فیلم دوستان پیتر همبازی بوده‌اند. این دو در سال ۲۰۱۰ برای شوی اتحاد دوباره فرای و لوری به هم پیوستند.

لوری در فیلم تلویزیونی نامه هایی از یک خلبان بمب افکن (۱۹۸۵) تولید تلویزیون تِیمز، به کارگردانی دیوید هاجسون ظاهر شد. لوری در این فیلم نقشی کاملاً جدی بر عهده داشت. فیلم بر اساس نامه هایی ساخته شده بود که خلبان جی.آر.ای هاجسون به خانه می فرستاد. این خلبان طی عملیاتی در سال ۱۹۴۳ کشته شده بود.[۱۸]

در سال ۱۹۸۶، لوری در ویدیوی تک آهنگ چهارمین تجربه از کیت بوش بازی کرد. در ۱۹۹۲ او در ویدیویی برای تک آهنگ آنی لنوکس با نام راه رفتن روی شیشه شکسته ظاهر شد. در این ویدیو با گریم و لباسی از دوره جرجین انگلستان ظاهر شد که یادآور نقش پرنس جرج در سریال بلک ادر بود. همبازی او در این ویدیو جان مالکوویچ بود که با گریمی نظیر گریم نقشش وایکنت والمونت در فیلم پیوند خطرناک (۱۹۸۸) در ویدیو ایفای نقش کرد.[۱۹]

آخرین نقش های سینمایی لوری عبارت بودند از حس و حساسیت (۱۹۹۵)، ۱۰۱ سگ خالدار(۱۹۹۶)، شاید عزیزم (۲۰۰۰)، دختری از ریو (۲۰۰۴) و سه فیلم از مجموعه استوارت لیتل.

در ۱۹۹۶، نخستین رمان لوری به نام اسلحه فروش -به انگلیسی The Gun Seller- منتشر شد. این رمان مهیج بغرنج که به لحنی طنزگونه نوشته شده بود در زمان خود پرفروش ترین بود.[۲۰] بعد از موفقیت کتاب اول، لوری مشغول تهیه فیلم نامه ای بر اساس آن کتاب و نوشتن کتاب دومی با نام سربازهای کاغذی بوده است. در سال ۱۹۹۸، لوری نقش مختصری به عنوان بازیگر مهمان در سریالدوستان داشت.

از سال ۲۰۰۲، لوری در مجموعه های متعدد تلویزیونی بریتانیایی در نقش های اصلی و مهمان حضور داشته است. در ۲۰۰۳، او کمدی تلویزیونی چهل و چند را کارگردانی و در آن بازی کرد. در ۲۰۰۱، او برای یک قسمت از سریال مرد خانواده صداپیشگی کرد. لوری در کارتون پرستون خوکه صداپیشه کاراکتر آقای گرگ بود. در ۲۰۰۴ او هنرپیشه مهمان شوی لنی هنری بود.

هیو لوری در نقش دکتر گرگوری هاوس

شهرت لوری در آمریکا از سال ۲۰۰۴ آغاز شد. در این سال او عهده دار نقش اصلی سریال شبکه فاکس، هاوس ام. دی -به انگلیسی House, M.D- شد. پزشک بدخلق متخصص طب تشخیصی در بیمارستان آموزشی پرینستون. لوری برای بازی دراین نقش با لهجه امریکایی سخن میگوید. لوری ویدیوی آزمایشی برای گرفتن این نقش را در هنگام فیلم برداری پرواز ققنوس در نامیبیا، ضبط کرد. او توالت هتلش را برای اینکار انتخاب کرد چون به نظرش مناسب ترین نور ممکن را داشت.[۲۱] لهجه آمریکایی لوری در این ویدیوی آزمایشی به قدری قانع کننده از کار درآمد که برایان سینگر تهیه کننده سریال که نمیدانست این بازیگر انگلیسی است، او را دقیقاً نمونه ای گیرا از هنرپیشگان امریکایی دانست که در جستجویشان است.[۲۲] لوری زمان بین برداشت های سریال و در زمان فیلمنامه خوانی هم به لهجه امریکایی سخن میگوید. اما به هنگام کارگردانی اپیزود لاک داون، او از لهجه مادریش استفاده کرد.[۲۳]

در سال ۲۰۰۵ او برای ایفای نقش دکتر هاوس، نامزد دریافت جایزه امی شد. پس از ناکامی در دریافت این امی، لوری در ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، برای بازی در نقش هاوس دو گلدن گلاب و در ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ دو اسکرین آکتورز گیلد اوارد دریافت کرد. حقوق لوری در این سریال نیز به طرز چشم گیری افزایش یافت و از مرز ۳۵۰٬۰۰۰ به ازای هر اپیزود نیز گذشت.[۲۴] لوری در امی ۲۰۰۶ نامزد نشد به نظر می رسد ناخرسندی تهیه کنندگان فاکس در این امر بی تأثیر نبوده باشد[۲۵]، اما این باعث نشد او در میان پرده کوتاهی که ویژه امی آن سال آماده شده بود شرکت کند. او به عنوان یکی از اهداکنندگان جوایز با هلن میرن به روی سن آمد و متن خود را به زبان فرانسه بیان کرد. از آن زمان او به طور منظم برای جوایز امی سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰، نامزد بوده است. موفقیت او در بازیگری به وضع مالی او هم تسری پیدا کرد. در ۲۰۱۰، نشریه تی وی گاید دستمزد بیش از ۴۰۰٫۰۰۰ دلاری او برای هر قسمت را در بین بازیگران مرد سریالهای درام، بالاترین اعلام کرد.[۲۶]

در آگوست سال ۲۰۰۷ لوری در مستند بی بی سی که به مناسبت تولد پنجاه سالگی استیون فرای ظاهر شد. در سال ۲۰۰۸ لوری در فیلم سلاطین خیابان در مقابل کیانو ریوز و فارست ویتاکر در نقش کاپیتان جیمز بیگیز بازی کرد. در ۲۰۰۹ او برای کاراکتر دکتر سوسک در انیمیشن هیولا ها علیه بیگانگان صداپیشگی کرد. در کریسمس همان سال او در شوی ساتردی نایت لایو حاضر شد و در پایان مونولوگش مخلوطی از سه آواز کریسمس اجرا کرد.

در سال ۲۰۰۹، لوری برای بار دوم صداپیشه مهمان مجموعه مرد خانواده بود. در این حضور او کاراکتر دکتر هاوس و نیز لهجه امریکایی خودش را هجو می کرد. در ۲۰۱۰، لوری در فیلم مستقل پرتقال ها نقش آفرینی کرد. کمدی رمانتیکی که به کارگردانی جولیان فارینو ساخته شده بود.

در هشتم فوریه ۲۰۱۲، فاکس اعلام کرد که فصل هشتم سریال هاوس آخرین فصل آن خواهد بود.

هیو لوری و گرگوری هاوس[ویرایش]

هنگامی که تهیه کنندگان سریال دکتر هاوس به دنبال بازیگر مناسب ایفای نقش اصلی بودند، دیوید شور نگران بود که اگر کاراکتر به بازیگر نامناسب سپرده شود، هاوس «صرفاً منفور» خواهد بود.[۲۷] آنها به دنبال کسی بودند که بتواند نقش هاوس این شخصیت غیرقابل تحمل را، علی‌رغم کارهای بعضاً وحشتناکش، خواستنی از آب درآورد. کاراکتر هاوس عبوس، تلخ، معاند، انسان گریز، بدبین، بداخم و زود خشم توصیف شده است. هاوس از تمسخر ضعفهای دیگران، ظاهرشان و به ویژه اعتقاداتشان ابایی ندارد و اظهار نظرهایش پر از کنایه های جنسی و نژادی است.

هنگامی که از لوری خواسته شد برای نقش هاوس تست دهد، او در نامیبیا مشغول فیلم برداری پرواز ققنوس بود. لوری انتظار زیادی از این سریال نداشت و تصور می کرد پخش آن تنها چند هفته دوام داشته باشد.[۲۸] لوری تصمیم داشت برای هر دو نقش هاوس و دکتر جیمز ویلسون تست دهد. اما هنگامی که خواند ویلسون قرار است صورت باز و خوشایندی داشته باشد تصمیم گرفت تنها برای نقش هاوس اقدام کند.[۲۹] لوری تصمیم گرفت با همان لباس هایی که برای فیلم برداری به تن داشت، فیلم تست را ضبط کند. او حتی اصلاح هم نکرد. او در حمام هتلش با کمک همبازی هایش در فیلم پرواز ققنوس، جیکوب وارگاس و اسکات مایکل کمپبل، فیلم را ضبط کرد.[۳۰]

لوری با مطالعه خلاصه مختصری که از سریال در اختیار داشت تصور کرده بود، ویلسون شخصیت اصلی سریال است. او تا مطالعه متن کامل قسمت اول سریال، متوجه نشد هاوس شخصیت اصلی مجموعه است.[۳۱] [۳۲]

برایان سینگر پس از مشاهده فیلم های تست، تصمیم گرفته بود برای این نقش بازیگران بریتانیایی را به خاطر لهجه های تصنعی آمریکاییشان مطلقاً کنار بگذارد.[۳۳] اما هرچند که به نظر سینگر ویدیوی لوری به «ویدیوهای اسامه بن لادن» می ماند، بازی لوری او را تحت تأثیر قرار داد.[۳۴] او که لوری را نمی شناخت نتوانست تشخیص دهد او آمریکایی نیست.[۳۵] او حتی گفته بود ببینید بازیگرهای آمریکایی چطور می توانند نقش را از آن خود کنند.[۳۶] تصویری که شور از هاوس برای خود ساخته بود با ظاهر لوری بسیار فرق داشت، اما بعد از دیدن ویدیو او هم به اندازه سینگر تحت تأثیر قرار گرفت.[۳۷] بازگران مشهورتری نظیر دنیس لیری، راب مورو و پاتریک دمزی نیز مد نظر قرار داشتند، اما سینگر، شور و تهیه کنندگان اجرایی، پال اتاناسیو و کیتی جیکوبز همگی باور داشتند لوری گزینه مناسب این نقش است.[۳۸]

حفظ لهجه آمریکایی برای لوری مشکل بوده است. -بریتانیایی ها r را خیلی نامحسوس تر از آمریکایی ها تلفظ می کنند- او می گوید هر بار گفتن coronary artery می توانست یک چالش واقعی باشد![۳۹]

موسیقی[ویرایش]

روی جلد آلبوم لوری با عنوان Let them talk

لوری از شش سالگی، آموختن پیانو را آغاز کرده است.[۴۰] او پیانو، گیتار، درامز، هارمونیکا و ساکسیفون می نوازد. توانایی او در نوازندگی در سریال های متعدد تلویزیونی به نمایش درآمده است. لوری در گروه راک خیریه لوس آنجلس به نام بند فرام تی وی نوازنده کیبورد و خواننده است. از طرف دیگر پس از اینکه میت لوف در اپیزود بیستم فصل پنجم سریال هاوس حضور پیدا کرد لوری هم به عنوان مهمان ویژه برای ترانه اگر میشد مال من باشی از آلبوم ۲۰۱۰ میت لوف، پیانو نواخت.

در قسمت های متلفی از هاوس لوری با برخی از سازها کلاسیک راک نوازندگی می کند، از جمله گیتارهای گیبسون فلایینگ پنج و لس پال. کاراکتر او در سریال یک ارگ هموند بی-۳ در خانه دارد و در یک قسمت بخش آغازین ترانه ای از گروه راک انگلیسی پروکل هاروم می نوازد.[۴۱] در اول می ۲۰۱۱، لوری به همراه یک کوئنتت جاز برنامه پایانی جشنواره جاز چلتنهام را اجرا کردند، این اجرا با استقبال گسترده‌ای رو به رو شد.[۴۲]

در ۱۵ می ۲۰۱۱ لوری سوژه برنامه پرسپکتیوز از آی تی وی بود. در این برنامه او عشقش به موسیقی نیواورلئان را شرح داد و آهنگهایی از آلبومش به نام بگذار سخن بگویند اجرا کرد.[۴۳] لوری در برنامه اجراهای عظیم از کانال پی بی اس که باز در مورد موسیقی جاز نیواورلئان بود نیز حضور یافت. این برنامه اولین بار در سی سپتامبر ۲۰۱۱ روی آنتن رفت.[۴۴]

زندگی شخصی[ویرایش]

مادر لوری، پاتریشیا در سال ۱۹۸۹، در هفتاد و سه سالگی در آکسفوردشایر درگذشت. بیماری سخت او را به مدت دو سال با درد و فلج عمومی زمینگیر کرده بود. پرستار مادر در این سالها پدر لوری بود. لوری پدرش را «عزیزترین مرد عالم» می داند.[۴۵] ران لوری در سال ١٩٩٠ دوباره ازدواج کرد. او در ١٩٩٨ بر اثر پارکینسون درگذشت.

لوری در سال ۱۹۸۹، در کمدن لندن با مربی تئاتر جو گرین ازدواج کرد. آنها با پسرانشان چارلی و بیل و دخترشان ربکا در بلسایز پارک لندن زندگی می کنند.[۴۶] در سال ۲۰۰۹ خانواده تصمیم گرفت که به لوس آنجلس نقل مکان کند زیرا به طور معمول پس از آغاز سریال هاوس، اعضای خانواده قریب به نه ماه از هم دور می ماندند.[۴۷] این تصمیم در نهایت ملغی شد.[۴۸] چارلی و ربکا با پدرشان نقش های کوچکی بازی کرده‌اند.

بهترین دوست لوری، همبازی همیشگیش در کمدی های تلویزیونی، استیون فرای است. فرای ساقدوش لوری در مراسم ازدواجش و نیز پدرخوانده فرزندان اوست.[۴۹] لوری دوستی صمیمانه ای با همبازیش در سریال هاوس، رابرت شان لئونارد دارد و کماکان با اما تامپسون دوست است.[۵۰]

در ۲۳ می ۲۰۰۷، نام لوری از سوی ملکه الیزابت دوم به عنوان افسر رتبه امپراتوری بریتانیا در لیست قرار گرفت.[۵۱][۵۲][۵۳]

لوری برای مدتی با افسردگی بالینی دست و پنجه نرم کرده است و روان درمانی را کماکان ادامه می دهد. او می گوید برای نخستین بار در سال ۹۶ در حالی متوجه وجود مشکلی در خود شد که در داربی تخریبی -به انگلیسی demolition derby- شرکت کرده بود. لوری می گوید متوجه شدم که رانندگی در میان مواد منفجره و دود و آتش نه مایه هیجان و نه مایه ترسم میشد، بلکه حوصله‌ام را سر می برد.[۵۴] او در مصاحبه ای گفته بود که «کسالت» واکنش مناسبی در مقابل ماشین هایی که در حال انفجارند، محسوب نمی‌شود.[۵۵]

لوری در مقاله ای که در دیلی تلگراف بیست و هفت می ۹۹، چاپ شد، تحسین خود نسبت به نوشته های پی.جی. وودهاوس فکاهی نویس انگلیسی شرح داد و بیان کرد که خواندن رمان های وودهاوس مایه نجات زندگیش بوده است.[۵۶]

در مصاحبه دیگری در دیلی تلگراف، لوری بر خداناباوری خود تأکید کرد.[۵۷]

لوری، به موتورسیکلت عشق و تعصب شدیدی دارد و در هر دو خانه‌اش در لندن و لوس انجلس، موتورسیکلت دارد. در آمریکا او یک ترایومف بونویل دارد. لوری استفاده از این موتورسیکلت انگلیسی را «تلاش ناچیزی برای برافراشتن پرچم انگلیس می داند.»[۵۸]

بگذار سخن بگویند[ویرایش]

در ژوئیه ۲۰۱۰، اعلام شد که لوری پس از امضای قراردادی با کمپانی برادران وارنر در صدد است آلبومی در سبک بلوز منتشر کند. بگذار سخن بگویند، اولین آلبوم لوری با همکاری هنرمندان شناخته شده‌ای تولید و منتشر شد.

آلبوم پانزده ترانه اصل دارد و در ویرایش ویژه، سه ترانه دیگر نیز به آن اضافه شد. این آلبوم با فروش ١٩٢،٠٠٠ نسخه پرفروش ترین آلبوم سبک جاز در انگلستان بوده است. بگذار سخن بگویند، در رتبه بندی های جداول فروش موسیقی در آرژانتین، بلژیک، فرانسه، جمهوری چک، اتریش، آلمان و بریتانیا برای مدتی رتبه های تک رقمی در اختیار داشت.

فیلم شناسی[ویرایش]

سال عنوان نقش توضیحات
۱۹۸۱ سلار تیپز نقش های مختلف همکاری به عنوان نویسنده
۱۹۸۳ آلفرسکو (سریال تلویزیونی) نقش های مختلف همکاری به عنوان نویسنده
۱۹۸۳ مکعب کریستالی مکس بِلهِیوِن
نقش های مختلف
۱۹۸۴ جوانها (سریال تلویزیونی) لرد مونتی اپیزود: "بامبی "
۱۹۸۵ نامه هایی از یک خلبان بمب افکن (فیلم تلویزیونی) افسر خلبان باب هاجسون فیلم تولیدی تلویزیون تیمز
۱۹۸۵ فراوانی مایکل
۱۹۸۵ تولد خانم کوپر بابی
۱۹۸۵ خانواده های شاد جیم
۱۹۸۶ بلک ادر دوم سایمون پاریج اپیزود: "آبجو"
پرنس لودویگ تباهی ناپذیر اپیزود: "زنجیرها"
۱۹۸۷ فیلثی، ریچ و کت فلاپ ان یند
۱۹۸۷ ادر سوم جرج (بلک ادر)، شاهزاده ولز، پرنس رگن
۱۹۸۸ هدیه کریسمس بلک ادر پرنس جرج،لرد پیگموت (آینده)
۱۹۸۹–۱۹۹۵ فرای و لوری نقش های مختلف همکاری به عنوان نویسنده
۱۹۸۹ بلک ادر چهارم جرج بلک ادر
۱۹۸۹ بی بند کالین
۱۹۸۹ بیانیه جدید خدمتکار
۱۹۹۰–۱۹۹۳ جیوز و ووستر برتی ووستر
۱۹۹۲ دوستان پیتر راجر چارلستون
۱۹۹۳ یا همه چیز یا اصلاً هیچ چیز لئو هاپکینز فیلم تلویزیونی
۱۹۹۳–۱۹۹۵ افسانه جزیره گنج اسکوئر ترلاونی صدا پیشه
۱۹۹۴ سنجاق برای پروانه عمو فیلم تلویزیونی
۱۹۹۵ حس و حساسیت آقای پالمر
۱۹۹۶ تریس قبول میکنه ... تیموتی باگ فصل ۱
۱۹۹۶ ۱۰۱ سگ خالدار جاسپر
۱۹۹۷ اسپایسورد (فیلم) پوارو
۱۹۹۷ قرض گیرندگان افسر پلیس الیور استیدی
۱۹۹۷ جوجه اردک زشت تارکین صدا پیشه
۱۹۹۸ دوستان آقای توی هواپیما فصل ۴،اپیزود ۲۳
۱۹۹۸ صورت حساب هارپر، وکیل
۱۹۹۸ مردی با نقاب آهنی پیِر، مشاور پادشاه
۱۹۹۸ دختر عمو بت بارون هکتور هالوت
۱۹۹۹ بلک ادر، جلو و عقب ویسکونت جرج بافتون-تافتون/جرجیوس
۱۹۹۹ استوارت لیتل آقای فردریک لیتل
۲۰۰۰ رندال و هاپکیک دکتر لاویر اپیزود: "اختلال توهمات ذهنی"
۲۰۰۰ شاید عزیزم سم بل
۲۰۰۰ کارناوال کنزو صدا پیشه
۲۰۰۱ دختری از ریو ریموند وودز
۲۰۰۱ زندگی با جوی گارلند: من و سایه هایم وینسنت مینلی
۲۰۰۱ مرد خانواده مشتری بار صدا پیشه
اپیزود: "One If by Clam, Two If by Sea"
۲۰۰۱ اکتشاف دنیای حقیقی هری پاتر راوی صدا پیشه
۲۰۰۱ دومین ستاره از چپ- یک قصه کریسمس آرچی صدا پیشه
۲۰۰۲ مورد عجیب پنی آلیسون نقش های مختلف
۲۰۰۲ استوارت لیتل ۲ آقای فردریک لیتل
۲۰۰۲ ام آی فایو جولز سیویتر
۲۰۰۳ ویزیترز جوان لرد برنارد کلارک
۲۰۰۳ چهل و چند(سریال تلویزیونی) پال اسلیپری
۲۰۰۳ استوارت لیتل: سری انیمیشن' آقای فردریک لیتل (صدا پیشه) اپیزود "دزد کوفته قلقلی"
۲۰۰۴ Fire Engine Fred
۲۰۰۴ Flight of the Phoenix یان
۲۰۰۵ دلاور افسر فرماده گاتسی صدا پیشه
۲۰۰۵ خالی بزرگ دکتر شماره پنج
۲۰۰۶ استوارت لیتل ۳: آوای وحش آقای فردریک لیتل صدا پیشه
۲۰۰۶، ۲۰۰۸ ساتردی نایت لایو مجری
شخصیت های مختلف
فصل۳۲، اپیزود۴
فصل ۳۴، اپیزود ۱۱
۲۰۰۸ سلاطین خیابان کاپیتان بیگز
۲۰۰۹ هیولاها در مقابل بیگانگان دکتر سوسک صدا پیشه
۲۰۰۹ هیولاها در مقابل بیگانگان: کدوهایی از جهان خارج دکتر سوسک صدا پیشه
۲۰۱۰ مرد خانواده گرگوری هاوس/خودش صدا پیشه
اپیزود: "Business Guy"
۲۰۱۰ سیمپسون ها راجر صدا پیشه
اپیزود: "Treehouse of Horror XXI"
۲۰۱۰ Fry and Laurie Reunited خودش
۲۰۱۱ جهیدن آقای بانی صدا پیشه
۲۰۱۱ پرتقال ها دیوید والی
۲۰۱۱ تا بعد... با جولز هالند خودش اجرای "You Don't Know My Mind" و "Swanee River"

(هر دو از آلبوم Let Them Talk )

۲۰۱۱ آرتور کریسمس اسنیو صدا پیشه
از ۲۰۰۴ هاوس دکتر گرگوری هاوس نقش اصلی
کارگردان اپیزود: لاک داون

جوایز[ویرایش]

هیو لوری نامزدی ها و جوایز زیر را برای ایفای نقش دکتر گرگوری هاوس در سریال هاوس به دست آورده است.

جایزه امی[ویرایش]

  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۵
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۷
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۸
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۹
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۱۰
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۱۱

جایزه گلدن گلوب[ویرایش]

  • برنده جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۵[۵۹]
  • برنده جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۶
  • نامزد دریافت جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۷
  • نامزد دریافت جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۸
  • نامزد دریافت جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۹
  • نامزد دریافت جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۱۰

جایزه ساتلایت[ویرایش]

  • برنده دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۵
  • برنده دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۶
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۷

جایزه اسکرین آکتورز گیلد[ویرایش]

  • نامزد جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۶
  • برنده جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۷
  • نامزد جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۸
  • برنده جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۹
  • نامزد جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۱۰
  • نامزد جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۱۱

جایزه انجمن منتقدان تلویزیون[ویرایش]

  • برنده دستاورد فردی در مجموعه درام- ۲۰۰۵
  • برنده دستاورد فردی در مجموعه درام- ۲۰۰۶
  • نامزد دستاورد فردی در مجموعه درام- ۲۰۰۷[۶۰]

جایزه برگزیده نوجوانان[ویرایش]

  • نامزد بازیگر مرد درام تلویزیونی- ۲۰۰۶
  • برنده بازیگر مرد درام تلویزیونی- ۲۰۰۷

جایزه برگزیده مردم[ویرایش]

برنده ستاره محبوب تلویزیونی مرد- ۲۰۰۸ برنده ستاره محبوب تلویزیونی مرد- ۲۰۰۹[۶۱] برنده محبوب ترین بازیگر مرد درام- ۲۰۱۰ برنده محبوب ترین بازیگر مرد درام- ۲۰۱۱ برنده محبوب ترین دکتر تلویزیون- ۲۰۱۱

کتاب ها[ویرایش]

هیو لوری، تا کنون یک رمان بلند نوشته است. اسلحه فروش او تا کنون توسط ناشرین مختلف به دفعات تجدید چاپ شده است. لوری نسخه های اولیه کتاب را با استفاده از نام مستعار برای ناشرین فرستاد و تنها پس از آنکه قرارداد بسته شد هویت خود را برای ناشرش فاش کرد. این اصرار ناشر بود که باعث شد کتاب در نهایت به اسم واقعی لوری منتشر شود.

کتاب داستان توماس لنگ، افسر سابق ارتش را روایت می کند که زندگی فقیرانه ای دارد. لنگ علی‌رغم میل خود وارد جهان قاچاق اسلحه، تروریسم و سازمان های اطلاعاتی میشود.

قرار بود دومین رمان او با عنوان سربازان کاغذی در سال ۲۰۰۹، منتشر شود اما در مورد تاریخ اتمام کتاب و انتشار قطعی آن اظهار نظر قطعی صورت نگرفته است.

* The Gun Seller UK (HB) (William Heinemann Ltd (May 1996)) ISBN 0-434-00297-6 (PB) (William Heinemann Ltd (May 1996)) ISBN 0-434-00375-1

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

این مدخل بر اساس ترجمه مدخل های Hugh Laurie و Gregory House تهیه شده است. در تهیه مدخل های ذکر شده ازمنابع زیر استفاده شده است.

  1. Rachel Helyer Donaldson (13 August 2010). "Brit Hugh Laurie tops US television pay league". The First Post. Retrieved 13 August 2010.
  2. "Hugh Laurie Rocks the House". 18 September 2011. Retrieved 18 September 2011.
  3. Erenza, Jen (14 September 2011). "Justin Bieber, Miranda Cosgrove, & Lady Gaga Are Welcomed Into 2012 Guinness World Records". RyanSeacrest.com. Retrieved 16 September 2011.
  4. Guinness Book of Records: Hugh Laurie is most watched man on television Telegraph. Retrieved 17 September 2011
  5. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  6. "Interview". GQ magazine: 105. December 1992.
  7. "Faces of the week". BBC. 20 January 2006. Retrieved 13 May 2008.
  8. "Hugh Laurie Biography (1959–)". Film Reference. Retrieved 13 May 2008.
  9. Strauss, Neil (5 April 2007). "Dr. Feelbad". Rolling Stone. Retrieved 13 May 2008.
  10. Man about the House, The Daily Telegraph, 28 October 2007.
  11. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  12. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  13. Henley Royal Regatta Results of Final Races – 1946–2003 (1980)." RowingHistory.net.
  14. Crampton, Robert (29 March 2008). "Hugh Laurie on House, fame and LA". The Times (UK). Retrieved 30 March 2008.
  15. Hugh Laurie – the Super Fit Athlete and Actor, MotleyHealth, 18 December 2011.
  16. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  17. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  18. ""LETTERS FROM A BOMBER PILOT (1985)" at bfi.org". Ftvdb.bfi.org.uk. 16 April 2009. Retrieved 12 August 2011.
  19. Billboard 7 Dec 2002 Billboard. Retrieved 7 November 2011
  20. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  21. Bill, Keveney (15 November 2004). "Hugh Laurie Gets Into 'House'". USA Today. Retrieved 23 March 2008.
  22. Bill, Keveney (15 November 2004). "Hugh Laurie Gets Into 'House'". USA Today. Retrieved 23 March 2008.
  23. Bill, Carter (11 April 2010). "Tormented Doctor Turns to Directing". New York Times. Retrieved 16 June 2010.
  24. "Raise Prescribed for 'House' Star". TV.com. 23 February 2008. Retrieved 13 May 2008
  25. "Fans’ fury over Laurie’s Emmy snub". The First Post. Retrieved 13 May 2008.
  26. Stephen Battaglio (10 August 2010). "Who Are TV's Top Earners?". TV Guide. Retrieved 4
  27. Frum, Linda (2006-03-14). "Q&A with 'House' creator David Shore". Macleans. Rogers Publishing. Retrieved 2007-01-02.
  28. Clune, Richard (2007-10-28). "Man about the House". The Daily Telegraph. Retrieved 2008-12-19.
  29. Byrne, Bridget (2004-11-23). "British actor set for U.S. fame with offbeat M.D. role". The Press Enterprise (Riverside, California: Press-Enterprise Company). Retrieved 2007-10-09.
  30. Challen, Paul (October 2008). The House that Hugh Laurie Built. ECW Press. p. 106. ISBN 1-55022-803-X.
  31. "Hugh Laurie Interview". Inside the Actor's Studio. BRAVO Network. 2006-07-31. No. 189, season 12.
  32. Cina, Mark (2007-10-30). "House's Hugh Laurie Battling "Mild Depression"". US Magazine. Archived from the original on February 14, 2008. Retrieved 2008-12-19.
  33. Winters, Rebecca (2005-09-04). "Doctor Is in ... a Bad Mood". Time (magazine). ISSN 0040-781X. Retrieved 2007-10-09.
  34. Brioux, Bill (2004-11-14). "Compelling 'House' Doctor". Toronto Sun: p. TV2.
  35. Keveney, Bill (2004-11-16). "Hugh Laurie gets into 'House'". USA Today. Retrieved 2008-10-26.
  36. Shore, David (2006). "Developing The Concept". Hulu.com. The Paley Center for Media. Retrieved 2008-09-16.
  37. Frum, Linda (2006-03-14). "Q&A with 'House' creator David Shore". Macleans. Rogers Publishing. Retrieved 2007-01-02.
  38. Challen, Paul (October 2008). The House that Hugh Laurie Built. ECW Press. p. 106. ISBN 1-55022-803-X.
  39. Hochman, David (February 2009). "Playboy Interview: Hugh Laurie". Playboy: pp. 31–36 + 105.
  40. "Down by the River" in Perspectives, broadcast on UK's ITV 15 May 2011.
  41. "Hang Cool Teddy Bear by Meat Loaf". Roadrunner Records. Retrieved 13 August 2010.
  42. Hugh Laurie at Cheltenham Jazz Festival – Review, The Guardian, 3 May 2011
  43. "Down by the River" in Perspectives, broadcast on UK's ITV 15 May 2011.
  44. Hugh Laurie: Let Them Talk, PBS Great Performances
  45. "Interview". GQ magazine: 105. December 1992.
  46. Lampert, Nicole; Coleman, Mark (11 September 2008). "What's put a smile on the face of TV's grumpiest man?". Daily Mail (London).
  47. Lampert, Nicole; Coleman, Mark (11 September 2008). "What's put a smile on the face of TV's grumpiest man?". Daily Mail (London).
  48. Thompson, Paul (18 April 2010). "House star Hugh Laurie reveals: Staying in Hollywood has put strain on my marriage". Daily Mail (London).
  49. Smith, David (23 April 2005). "Doctor Hugh". The Observer (London). Retrieved 14 November 2011.
  50. "Robert Sean Leonard". Rod Ryan Show Podcast. Retrieved 13 May 2008.
  51. "Rod and Zara top New Year Honours". BBC. 29 December 2006. Retrieved 13 May 2008.
  52. "Queen hands OBE to actor Laurie". BBC. 23 May 2007. Retrieved 13 May 2008.
  53. "Hugh Laurie honored by Queen Elizabeth II". USA Today. 23 May 2007. Retrieved 13 May 2008.
  54. "Faces of the week". BBC. 20 January 2006. Retrieved 13 May 2008.
  55. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  56. "Hugh Laurie Wodehouse Saved my Life". P. G. Wodehouse. Retrieved 13 May 2008.
  57. http://www.dailytelegraph.com.au/entertainment/insider/man-about-the-house/story-e6frewt9-1111114738268 Man about the House By Richard Clune The Sunday Telegraph 28 October 2007
  58. The Late Late Show, 5 May 2008
  59. "Hollywood Foreign Press Association 2008 Golden Globe Awards For The Year Ended 31 December 2007". Hollywood Foreign Press Association. 31 December 2007. Archived from the original on 14 December 2007. Retrieved 13 December 2007.
  60. "Television Critics Association Announces 2007 Award Nominees". Television Critics Association. 5 June 2007. Retrieved 13 May 2008
  61. "View Past Nominees & Winners 2009". People's Choice. Retrieved 23 May 2010.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ [[Commons:{{{1}}}|هیو لوری]] موجود است.

۱۹۸