هیو لوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هیو لاری

هیو لاری در جلسه مربوط به سریال هاوس ام.دی- سال ۲۰۰۹
زادروز ۱۱ ژوئن ۱۹۵۹(۱۹۵۹-06-۱۱) ‏(۵۴ سال)
آکسفورد، انگلستان
ملیت بریتانیایی
پیشه بازیگر، گوینده، کمدین، نویسنده، نوازنده و کارگردان
سال‌های فعالیت ۱۹۸۱–تاکنون
دین ناخداباور
همسر جو گرین (۱۹۸۹–تاکنون)
فرزندان ۲ پسر، ۱ دختر
صفحه در وب‌گاه IMDb

جیمز هیو کالم لاری (به انگلیسی: James Hugh Calum Laurie) که با نام هیو لاری شناخته می‌شود، بازیگر، گوینده، کمدین، نویسنده، نوازنده و کارگردان انگلیسی است. او برای نخستین بار با بازی در نمایش دو نفره تلویزیونی فرای و لاری شناخته شد. همکاری او و همبازیش استفان فرای بین سالهای ۱۹۸۲ تا ۲۰۱۰ در این شو ادامه یافت. این دو در پروژه های دیگری نیز همکاری داشته‌اند. از سال ۲۰۰۴، او ایفاگر نقش دکتر گرگوری هاوس شخصیت اصلی مجموعه دکتر هاوس است. او برای بازی در این نقش دو جایزه گلدن گلوب و دو جایزه اسکرین آکتورز گیلد برده است و چندین بار نیز برای دریافت جایزه امی نامزد شده‌است.

لاری در فیلم های سینمایی نیز ایفای نقش کرده است. از آن جمله، فیلم های حس و حساسیت (۱۹۹۵)، ۱۰۱ سگ خالدار (۱۹۹۶)، پرواز ققنوس (۲۰۰۴) و انیمیشن هیولاها علیه بیگانگان (۲۰۰۹).

از آگوست ۲۰۱۰، لاری در میان بازیگران سریال های درام تلویزیون امریکا بیشترین دستمزد را دریافت کرده است.[۱] در سال ۲۰۱۱ نام او در کتاب رکوردهای جهانی گینس، با دو رکورد ثبت شد؛ به عنوان بازیگری که تا آن زمان بالاترین دستمزد برای بازی در یک سریال درام را دریافت کرده است -با دریافت ۷۰۰٬۰۰۰ دلار امریکا برای بازی در هر قسمت-.[۲] و به عنوان پرتماشاگرترین بازیگر مرد نقش اول در تلویزیون.[۳][۴]

سالهای آغازین و تحصیلات[ویرایش]

لاری در آکسفورد در آکسفوردشایر انگلستان به دنیا آمد.[۵] او آخرین فرزند خانواده است و یک برادر و دو خواهر بزرگتر دارد.[۶] رابطه لاری با مادرش را به نوعی می توان تحمیلی و تصنعی توصیف کرد.[۷] پدر خانواده، ران لاری پزشک بود. او در المپیک ۱۹۴۸ لندن در رشته قایقرانی دو نفره مدال طلا گرفت.[۸]

لاری در دوران کودکی تحت تعالیم کلیسای پرسبیتری قرار داشت[۹] با این وجود او تصریح کرده است که به خدا معتقد نیست.[۱۰] لاری در آکسفورد بزرگ شد و به دراگون اسکول رفت. او بعدتر به کالج ایتون و بعد از آن به سلوین کالج در کمبریج رفت. در کمبریج او تحصیلاتش را در رشته های باستانشناسی و مردم شناسی اجتماعی ادامه داد.

در کمبریج او عضو باشگاه نمایش فوتلایتز بود که هنرپیشه ها و کمدین های شناخته شده‌ای را تربیت کرده است. در ۱۹۸۱ او سرپرست باشگاه بود. او در باشگاه های نمایش باشگاه نمایش هرمس و باشگاه نمایش هاوک نیز عضویت داشت.[۱۱]

لاری همانند پدرش در مدرسه و دانشگاه قایقرانی می کرد.[۱۲] در سال ۱۹۷۷، او عضو تیم قایقرانی دونفره ای بود که برنده بازی های ملی نوجوانان انگلستان شد. این تیم نماینده انگستان در مسابقات پاروزنی قهرمانی نوجوانان جهان ۱۹۷۷ بود. او و هم تیمی اش در فینال سیلور گابلتس ۱۹۸۰ حضور داشتند.[۱۳] او در مسابقات سنتی قایقرانی ۱۹۸۰ بین کمبریج و آکسفورد یک جایزه بلو به دست آورد.[۱۴] طی این سالها او روزی هشت ساعت تمرین می کرد تا برای حضور در المپیک آماده شود.[۱۵] لاری عضو باشگاه لیندر یکی از قدیمی ترین باشگاه های پاروزنی در جهان می باشد.

لاری بعد از یک دوره بیماری پاروزنی را به اجبار کنار گذاشت و به فوتلایتز پیوست. در این باشگاه او با اما تامپسون آشنا شد. رابطه عاشقانه این دو بعدها به صورت دوستی صمیمانه ای ادامه یافت.[۱۶] تامپسون، لاری و همبازی آینده‌اش استفان فرای را به هم معرفی کرد. در سال تحصیلی ۸۱-۱۹۸۰ لاری که آخرین سال تحصیلش را می گذراند، رئیس باشگاه فوتلایتز شد اما تامپسون هم معاون او بود. نمایش سالانه آنها به نام سلار تیپز، در جشنواره ادینبورو برنده اولین دوره جایزه کمدی پرییر شد.

بازیگری[ویرایش]

جایزه پرییر، مسیر را برای اجرای سلار تیپز در وست اند مهیا کرد. علاوه بر آن نسخه ای تلویزیونی از این نمایش تهیه شد که در می ۱۹۸۲ روی آنتن رفت. این نمایش تلویزیونی موجب شد که لاری، فرای و تامپسون به همراه بن التون، رابی کولترین و سیبان ردموند برای نوشتن نمایشنامه و بازی در شوی کمدی دیگری برای تلویزیون گرانادا انتخاب شوند. این شو در دو فصل اجرا شد.

هیو لاری (جلو) در نقش برتی ووستر در نمایی از سریال جیوز و ووستر.

فرای و لاری همکاری خود را طی دهه های ۸۰ و ۹۰ در پروژه های متعددی ادامه دادند. سریال بلک اّدر از مهم ترین نمونه های این همکاری ها محسوب می شود. این سریال که برای کانال یک بی بی سی تهیه شده بود بین سالهای ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ پخش می شد. داستان هر قسمت در زمینه تاریخی متفاوتیمی گذشت. بن التون و ریجارد کورتیس نویسندگان این مجموعه بودند. فرای و لاری نقش های مکمل این سریال را بازی می کردند و روان آتکینسون عهده دار نقش اصلی به نام ادموند بلک ادر بود. لاری کاراکترهای مختلفی را بازی می کرد که مهم ترینشان شاهزاده جرج و سروان جرج بودند.[۱۷] لاری و فرای در پروژه های دیگری نیز همکاری کردند؛ یک کمدی برای بی بی سی به نام کمی لاری و فرای و جیوِز و ووستر. نقش لاری در این کمدی برتی ووستر بود، کارفرمای مهربان و احمق جیوِز. همکاری لاری و فرای در تئاترهای خیریه، شوهای کمدی تلویزیونی و فیلم دوستان پیتر همبازی بوده‌اند. این دو در سال ۲۰۱۰ برای شوی اتحاد دوباره فرای و لاری به هم پیوستند.

لاری در فیلم تلویزیونی نامه هایی از یک خلبان بمب افکن (۱۹۸۵) تولید تلویزیون تِیمز، به کارگردانی دیوید هاجسون ظاهر شد. لاری در این فیلم نقشی کاملاً جدی بر عهده داشت. فیلم بر اساس نامه هایی ساخته شده بود که خلبان جی.آر.ای هاجسون به خانه می فرستاد. این خلبان طی عملیاتی در سال ۱۹۴۳ کشته شده بود.[۱۸]

در سال ۱۹۸۶، لاری در ویدیوی تک آهنگ چهارمین تجربه از کیت بوش بازی کرد. در ۱۹۹۲ او در ویدیویی برای تک آهنگ آنی لنوکس با نام راه رفتن روی شیشه شکسته ظاهر شد. در این ویدیو با گریم و لباسی از دوره جرجین انگلستان ظاهر شد که یادآور نقش پرنس جرج در سریال بلک ادر بود. همبازی او در این ویدیو جان مالکوویچ بود که با گریمی نظیر گریم نقشش وایکنت والمونت در فیلم پیوند خطرناک (۱۹۸۸) در ویدیو ایفای نقش کرد.[۱۹]

آخرین نقش های سینمایی لاری عبار بودند از حس و حساسیت (۱۹۹۵)، ۱۰۱ سگ خالدار(۱۹۹۶)، شاید عزیزم (۲۰۰۰)، دختری از ریو (۲۰۰۴) و سه فیلم از مجموعه استوارت لیتل.

در ۱۹۹۶، نخستین رمان لاری به نام اسلحه فروش -به انگلیسی The Gun Seller- منتشر شد. این رمان مهیج بغرنج که به لحنی طنزگونه نوشته شده بود در زمان خود پرفروش ترین بود.[۲۰] بعد از موفقیت کتاب اول، لاری مشغول تهیه فیلم نامه ای بر اساس آن کتاب و نوشتن کتاب دومی با نام سربازهای کاغذی بوده است. در سال ۱۹۹۸، لاری نقش مختصری به عنوان بازیگر مهمان در سریالدوستان داشت.

از سال ۲۰۰۲، لاری در مجموعه های متعدد تلویزیونی بریتانیایی در نقش های اصلی و مهمان حضور داشته است. در ۲۰۰۳، او کمدی تلویزیونی چهل و چند را کارگردانی و در آن بازی کرد. در ۲۰۰۱، او برای یک قسمت از سریال مرد خانواده صداپیشگی کرد. لاری در کارتون پرستون خوکه صداپیشه کاراکتر آقای گرگ بود. در ۲۰۰۴ او هنرپیشه مهمان شوی لنی هنری بود.

هیو لاری در نقش دکتر گرگوری هاوس

شهرت لاری در آمریکا از سال ۲۰۰۴ آغاز شد. در این سال او عهده دار نقش اصلی سریال شبکه فاکس، هاوس ام. دی -به انگلیسی House, M.D- شد. پزشک بدخلق متخصص طب تشخیصی در بیمارستان آموزشی پرینستون. لاری برای بازی دراین نقش با لهجه امریکایی سخن میگوید. لاری ویدیوی آزمایشی برای گرفتن این نقش را در هنگام فیلم برداری پرواز ققنوس در نامیبیا، ضبط کرد. او توالت هتلش را برای اینکار انتخاب کرد چون به نظرش مناسب ترین نور ممکن را داشت.[۲۱] لهجه آمریکایی لاری در این ویدیوی آزمایشی به قدری قانع کننده از کار درآمد که برایان سینگر تهیه کننده سریال که نمیدانست این بازیگر انگلیسی است، او را دقیقاً نمونه ای گیرا از هنرپیشگان امریکایی دانست که در جستجویشان است.[۲۲] لاری زمان بین برداشت های سریال و در زمان فیلمنامه خوانی هم به لهجه امریکایی سخن میگوید. اما به هنگام کارگردانی اپیزود لاک داون، او از لهجه مادریش استفاده کرد.[۲۳]

در سال ۲۰۰۵ او برای ایفای نقش دکتر هاوس، نامزد دریافت جایزه امی شد. پس از ناکامی در دریافت این امی، لاری در ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، برای بازی در نقش هاوس دو گلدن گلاب و در ۲۰۰۷ و ۲۰۰۹ دو اسکرین آکتورز گیلد اوارد دریافت کرد. حقوق لاری در این سریال نیز به طرز چشم گیری افزایش یافت و از مرز ۳۵۰٬۰۰۰ به ازای هر اپیزود نیز گذشت.[۲۴] لاری در امی ۲۰۰۶ نامزد نشد به نظر می رسد ناخرسندی تهیه کنندگان فاکس در این امر بی تأثیر نبوده باشد[۲۵]، اما این باعث نشد او در میان پرده کوتاهی که ویژه امی آن سال آماده شده بود شرکت کند. او به عنوان یکی از اهداکنندگان جوایز با هلن میرن به روی سن آمد و متن خود را به زبان فرانسه بیان کرد. از آن زمان او به طور منظم برای جوایز امی سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰، نامزد بوده است. موفقیت او در بازیگری به وضع مالی او هم تسری پیدا کرد. در ۲۰۱۰، نشریه تی وی گاید دستمزد بیش از ۴۰۰٫۰۰۰ دلاری او برای هر قسمت را در بین بازیگران مرد سریالهای درام، بالاترین اعلام کرد.[۲۶]

در آگوست سال ۲۰۰۷ لاری در مستند بی بی سی که به مناسبت تولد پنجاه سالگی استفان فرای ظاهر شد. در سال ۲۰۰۸ لاری در فیلم سلاطین خیابان در مقابل کیانو ریوز و فارست ویتاکر در نقش کاپیتان جیمز بیگیز بازی کرد. در ۲۰۰۹ او برای کاراکتر دکتر سوسک در انیمیشن هیولا ها علیه بیگانگان صداپیشگی کرد. در کریسمس همان سال او در شوی ساتردی نایت لایو حاضر شد و در پایان مونولوگش مخلوطی از سه آواز کریسمس اجرا کرد.

در سال ۲۰۰۹، لاری برای بار دوم صداپیشه مهمان مجموعه مرد خانواده بود. در این حضور او کاراکتر دکتر هاوس و نیز لهجه امریکایی خودش را هجو می کرد. در ۲۰۱۰، لاری در فیلم مستقل پرتقال ها نقش آفرینی کرد. کمدی رمانتیکی که به کارگردانی جولیان فارینو ساخته شده بود.

در هشتم فوریه ۲۰۱۲، فاکس اعلام کرد که فصل هشتم سریال هاوس آخرین فصل آن خواهد بود.

هیو لاری و گرگوری هاوس[ویرایش]

هنگامی که تهیه کنندگان سریال دکتر هاوس به دنبال بازیگر مناسب ایفای نقش اصلی بودند، دیوید شور نگران بود که اگر کاراکتر به بازیگر نامناسب سپرده شود، هاوس «صرفاً منفور» خواهد بود.[۲۷] آنها به دنبال کسی بودند که بتواند نقش هاوس این شخصیت غیرقابل تحمل را، علی‌رغم کارهای بعضاً وحشتناکش، خواستنی از آب درآورد. کاراکتر هاوس عبوس، تلخ، معاند، انسان گریز، بدبین، بداخم و زود خشم توصیف شده است. هاوس از تمسخر ضعفهای دیگران، ظاهرشان و به ویژه اعتقاداتشان ابایی ندارد و اظهار نظرهایش پر از کنایه های جنسی و نژادی است.

هنگامی که از لاری خواسته شد برای نقش هاوس تست دهد، او در نامیبیا مشغول فیلم برداری پرواز ققنوس بود. لاری انتظار زیادی از این سریال نداشت و تصور می کرد پخش آن تنها چند هفته دوام داشته باشد.[۲۸] لاری تصمیم داشت برای هر دو نقش هاوس و دکتر جیمز ویلسون تست دهد. اما هنگامی که خواند ویلسون قرار است صورت باز و خوشایندی داشته باشد تصمیم گرفت تنها برای نقش هاوس اقدام کند.[۲۹] لاری تصمیم گرفت با همان لباس هایی که برای فیلم برداری به تن داشت، فیلم تست را ضبط کند. او حتی اصلاح هم نکرد. او در حمام هتلش با کمک همبازی هایش در فیلم پرواز ققنوس، جیکوب وارگاس و اسکات مایکل کمپبل، فیلم را ضبط کرد.[۳۰]

لاری با مطالعه خلاصه مختصری که از سریال در اختیار داشت تصور کرده بود، ویلسون شخصیت اصلی سریال است. او تا مطالعه متن کامل قسمت اول سریال، متوجه نشد هاوس شخصیت اصلی مجموعه است.[۳۱] [۳۲]

برایان سینگر پس از مشاهده فیلم های تست، تصمیم گرفته بود برای این نقش بازیگران بریتانیایی را به خاطر لهجه های تصنعی آمریکاییشان مطلقاً کنار بگذارد.[۳۳] اما هرچند که به نظر سینگر ویدیوی لاری به «ویدیوهای اسامه بن لادن» می ماند، بازی لاری او را تحت تأثیر قرار داد.[۳۴] او که لاری را نمی شناخت نتوانست تشخیص دهد او آمریکایی نیست.[۳۵] او حتی گفته بود ببینید بازیگرهای آمریکایی چطور می توانند نقش را از آن خود کنند.[۳۶] تصویری که شور از هاوس برای خود ساخته بود با ظاهر لاری بسیار فرق داشت، اما بعد از دیدن ویدیو او هم به اندازه سینگر تحت تأثیر قرار گرفت.[۳۷] بازگران مشهورتری نظیر دنیس لیری، راب مورو و پاتریک دیمپسی نیز مد نظر قرار داشتند، اما سینگر، شور و تهیه کنندگان اجرایی، پال اتاناسیو و کیتی جیکوبز همگی باور داشتند لاری گزینه مناسب این نقش است.[۳۸]

حفظ لهجه آمریکایی برای لاری مشکل بوده است. -بریتانیایی ها r را خیلی نامحسوس تر از آمریکایی ها تلفظ می کنند- او می گوید هر بار گفتن coronary artery می توانست یک چالش واقعی باشد![۳۹]

موسیقی[ویرایش]

روی جلد آلبوم لاری با عنوان Let them talk

لاری از شش سالگی، آموختن پیانو را آغاز کرده است.[۴۰] او پیانو، گیتار، درامز، هارمونیکا و ساکسیفون می نوازد. توانایی او در نوازندگی در سریال های متعدد تلویزیونی به نمایش درآمده است. لاری در گروه راک خیریه لوس آنجلس به نام بند فرام تی وی نوازنده کیبورد و خواننده است. از طرف دیگر پس از اینکه میت لوف در اپیزود بیستم فصل پنجم سریال هاوس حضور پیدا کرد لاری هم به عنوان مهمان ویژه برای ترانه اگر میشد مال من باشی از آلبوم ۲۰۱۰ میت لوف، پیانو نواخت.

در قسمت های متلفی از هاوس لاری با برخی از سازها کلاسیک راک نوازندگی می کند، از جمله گیتارهای گیبسون فلایینگ پنج و لس پال. کاراکتر او در سریال یک ارگ هموند بی-۳ در خانه دارد و در یک قسمت بخش آغازین ترانه ای از گروه راک انگلیسی پروکل هاروم می نوازد.[۴۱] در اول می ۲۰۱۱، لاری به همراه یک کوئنتت جاز برنامه پایانی جشنواره جاز چلتنهام را اجرا کردند، این اجرا با استقبال گسترده‌ای رو به رو شد.[۴۲]

در ۱۵ می ۲۰۱۱ لاری سوژه برنامه پرسپکتیوز از آی تی وی بود. در این برنامه او عشقش به موسیقی نیواورلئان را شرح داد و آهنگهایی از آلبومش به نام بگذار سخن بگویند اجرا کرد.[۴۳] لاری در برنامه اجراهای عظیم از کانال پی بی اس که باز در مورد موسیقی جاز نیواورلئان بود نیز حضور یافت. این برنامه اولین بار در سی سپتامبر ۲۰۱۱ روی آنتن رفت.[۴۴]

زندگی شخصی[ویرایش]

مادر لاری، پاتریشیا در سال ۱۹۸۹، در هفتاد و سه سالگی در آکسفوردشایر درگذشت. بیماری سخت او را به مدت دو سال با درد و فلج عمومی زمینگیر کرده بود. پرستار مادر در این سالها پدر لاری بود. لاری پدرش را «عزیزترین مرد عالم» می داند.[۴۵] ران لاری در سال ١٩٩٠ دوباره ازدواج کرد. او در ١٩٩٨ بر اثر پارکینسون درگذشت.

لاری در سال ۱۹۸۹، در کمدن لندن با مربی تئاتر جو گرین ازدواج کرد. آنها با پسرانشان چارلی و بیل و دخترشان ربکا در بلسایز پارک لندن زندگی می کنند.[۴۶] در سال ۲۰۰۹ خانواده تصمیم گرفت که به لوس آنجلس نقل مکان کند زیرا به طور معمول پس از آغاز سریال هاوس، اعضای خانواده قریب به نه ماه از هم دور می ماندند.[۴۷] این تصمیم در نهایت ملغی شد.[۴۸] چارلی و ربکا با پدرشان نقش های کوچکی بازی کرده‌اند.

بهترین دوست لاری، همبازی همیشگیش در کمدی های تلویزیونی، استفان فرای است. فرای ساقدوش لاری در مراسم ازدواجش و نیز پدرخوانده فرزندان اوست.[۴۹] لاری دوستی صمیمانه ای با همبازیش در سریال هاوس، رابرت شان لئونارد دارد و کماکان با اما تامپسون دوست است.[۵۰]

در ۲۳ می ۲۰۰۷، نام لاری از سوی ملکه الیزابت دوم به عنوان افسر رتبه امپراتوری بریتانیا در لیست قرار گرفت.[۵۱][۵۲][۵۳]

لاری برای مدتی با افسردگی بالینی دست و پنجه نرم کرده است و روان درمانی را کماکان ادامه می دهد. او می گوید برای نخستین بار در سال ۹۶ در حالی متوجه وجود مشکلی در خود شد که در داربی تخریبی -به انگلیسی demolition derby- شرکت کرده بود. لاری می گوید متوجه شدم که رانندگی در میان مواد منفجره و دود و آتش نه مایه هیجان و نه مایه ترسم میشد، بلکه حوصله‌ام را سر می برد.[۵۴] او در مصاحبه ای گفته بود که «کسالت» واکنش مناسبی در مقابل ماشین هایی که در حال انفجارند، محسوب نمی‌شود.[۵۵]

لاری در مقاله ای که در دیلی تلگراف بیست و هفت می ۹۹، چاپ شد، تحسین خود نسبت به نوشته های پی.جی. وودهاوس فکاهی نویس انگلیسی شرح داد و بیان کرد که خواندن رمان های وودهاوس مایه نجات زندگیش بوده است.[۵۶]

در مصاحبه دیگری در دیلی تلگراف، لاری بر خداناباوری خود تأکید کرد.[۵۷]

لاری، به موتورسیکلت عشق و تعصب شدیدی دارد و در هر دو خانه‌اش در لندن و لوس انجلس، موتورسیکلت دارد. در آمریکا او یک ترایومف بونویل دارد. لاری استفاده از این موتورسیکلت انگلیسی را «تلاش ناچیزی برای برافراشتن پرچم انگلیس می داند.»[۵۸]

بگذار سخن بگویند[ویرایش]

در ژوئیه ۲۰۱۰، اعلام شد که لاری پس از امضای قراردادی با کمپانی برادران وارنر در صدد است آلبومی در سبک بلوز منتشر کند. بگذار سخن بگویند، اولین آلبوم لاری با همکاری هنرمندان شناخته شده‌ای تولید و منتشر شد.

آلبوم پانزده ترانه اصل دارد و در ویرایش ویژه، سه ترانه دیگر نیز به آن اضافه شد. این آلبوم با فروش ١٩٢،٠٠٠ نسخه پرفروش ترین آلبوم سبک جاز در انگلستان بوده است. بگذار سخن بگویند، در رتبه بندی های جداول فروش موسیقی در آرژانتین، بلژیک، فرانسه، جمهوری چک، اتریش، آلمان و بریتانیا برای مدتی رتبه های تک رقمی در اختیار داشت.

فیلم شناسی[ویرایش]

سال عنوان نقش توضیحات
۱۹۸۱ سلار تیپز نقش های مختلف همکاری به عنوان نویسنده
۱۹۸۳ آلفرسکو (سریال تلویزیونی) نقش های مختلف همکاری به عنوان نویسنده
۱۹۸۳ مکعب کریستالی مکس بِلهِیوِن
نقش های مختلف
۱۹۸۴ جوانها (سریال تلویزیونی) لرد مونتی اپیزود: "بامبی "
۱۹۸۵ نامه هایی از یک خلبان بمب افکن (فیلم تلویزیونی) افسر خلبان باب هاجسون فیلم تولیدی تلویزیون تیمز
۱۹۸۵ فراوانی مایکل
۱۹۸۵ تولد خانم کوپر بابی
۱۹۸۵ خانواده های شاد جیم
۱۹۸۶ بلک ادر دوم سایمون پاریج اپیزود: "آبجو"
پرنس لودویگ تباهی ناپذیر اپیزود: "زنجیرها"
۱۹۸۷ فیلثی، ریچ و کت فلاپ ان یند
۱۹۸۷ ادر سوم جرج (بلک ادر)، شاهزاده ولز، پرنس رگن
۱۹۸۸ هدیه کریسمس بلک ادر پرنس جرج،لرد پیگموت (آینده)
۱۹۸۹–۱۹۹۵ فرای و لاری نقش های مختلف همکاری به عنوان نویسنده
۱۹۸۹ بلک ادر چهارم جرج بلک ادر
۱۹۸۹ بی بند کالین
۱۹۸۹ بیانیه جدید خدمتکار
۱۹۹۰–۱۹۹۳ جیوز و ووستر برتی ووستر
۱۹۹۲ دوستان پیتر راجر چارلستون
۱۹۹۳ یا همه چیز یا اصلاً هیچ چیز لئو هاپکینز فیلم تلویزیونی
۱۹۹۳–۱۹۹۵ افسانه جزیره گنج اسکوئر ترلاونی صدا پیشه
۱۹۹۴ سنجاق برای پروانه عمو فیلم تلویزیونی
۱۹۹۵ حس و حساسیت آقای پالمر
۱۹۹۶ تریس قبول میکنه ... تیموتی باگ فصل ۱
۱۹۹۶ ۱۰۱ سگ خالدار جاسپر
۱۹۹۷ اسپایسورد (فیلم) پوارو
۱۹۹۷ قرض گیرندگان افسر پلیس الیور استیدی
۱۹۹۷ جوجه اردک زشت تارکین صدا پیشه
۱۹۹۸ دوستان آقای توی هواپیما فصل ۴،اپیزود ۲۳
۱۹۹۸ صورت حساب هارپر، وکیل
۱۹۹۸ مردی با نقاب آهنی پیِر، مشاور پادشاه
۱۹۹۸ دختر عمو بت بارون هکتور هالوت
۱۹۹۹ بلک ادر، جلو و عقب ویسکونت جرج بافتون-تافتون/جرجیوس
۱۹۹۹ استوارت لیتل آقای فردریک لیتل
۲۰۰۰ رندال و هاپکیک دکتر لاویر اپیزود: "اختلال توهمات ذهنی"
۲۰۰۰ شاید عزیزم سم بل
۲۰۰۰ کارناوال کنزو صدا پیشه
۲۰۰۱ دختری از ریو ریموند وودز
۲۰۰۱ زندگی با جوی گارلند: من و سایه هایم وینسنت مینلی
۲۰۰۱ مرد خانواده مشتری بار صدا پیشه
اپیزود: "One If by Clam, Two If by Sea"
۲۰۰۱ اکتشاف دنیای حقیقی هری پاتر راوی صدا پیشه
۲۰۰۱ دومین ستاره از چپ- یک قصه کریسمس آرچی صدا پیشه
۲۰۰۲ مورد عجیب پنی آلیسون نقش های مختلف
۲۰۰۲ استوارت لیتل ۲ آقای فردریک لیتل
۲۰۰۲ ام آی فایو جولز سیویتر
۲۰۰۳ ویزیترز جوان لرد برنارد کلارک
۲۰۰۳ چهل و چند(سریال تلویزیونی) پال اسلیپری
۲۰۰۳ استوارت لیتل: سری انیمیشن' آقای فردریک لیتل (صدا پیشه) اپیزود "دزد کوفته قلقلی"
۲۰۰۴ Fire Engine Fred
۲۰۰۴ Flight of the Phoenix یان
۲۰۰۵ دلاور افسر فرماده گاتسی صدا پیشه
۲۰۰۵ خالی بزرگ دکتر شماره پنج
۲۰۰۶ استوارت لیتل ۳: آوای وحش آقای فردریک لیتل صدا پیشه
۲۰۰۶، ۲۰۰۸ ساتردی نایت لایو مجری
شخصیت های مختلف
فصل۳۲، اپیزود۴
فصل ۳۴، اپیزود ۱۱
۲۰۰۸ سلاطین خیابان کاپیتان بیگز
۲۰۰۹ هیولاها در مقابل بیگانگان دکتر سوسک صدا پیشه
۲۰۰۹ هیولاها در مقابل بیگانگان: کدوهایی از جهان خارج دکتر سوسک صدا پیشه
۲۰۱۰ مرد خانواده گرگوری هاوس/خودش صدا پیشه
اپیزود: "Business Guy"
۲۰۱۰ سیمپسون ها راجر صدا پیشه
اپیزود: "Treehouse of Horror XXI"
۲۰۱۰ Fry and Laurie Reunited خودش
۲۰۱۱ جهیدن آقای بانی صدا پیشه
۲۰۱۱ پرتقال ها دیوید والی
۲۰۱۱ تا بعد... با جولز هالند خودش اجرای "You Don't Know My Mind" و "Swanee River"

(هر دو از آلبوم Let Them Talk )

۲۰۱۱ آرتور کریسمس اسنیو صدا پیشه
از ۲۰۰۴ هاوس دکتر گرگوری هاوس نقش اصلی
کارگردان اپیزود: لاک داون

جوایز[ویرایش]

هیو لاری نامزدی ها و جوایز زیر را برای ایفای نقش دکتر گرگوری هاوس در سریال هاوس به دست آورده است.

جایزه امی[ویرایش]

  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۵
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۷
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۸
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۹
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۱۰
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۱۱

جایزه گلدن گلوب[ویرایش]

  • برنده جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۵[۵۹]
  • برنده جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۶
  • نامزد دریافت جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۷
  • نامزد دریافت جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۸
  • نامزد دریافت جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۹
  • نامزد دریافت جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۱۰

جایزه ساتلایت[ویرایش]

  • برنده دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۵
  • برنده دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۶
  • نامزد دریافت بازیگر نقش اول مرد سریال درام- ۲۰۰۷

جایزه اسکرین آکتورز گیلد[ویرایش]

  • نامزد جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۶
  • برنده جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۷
  • نامزد جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۸
  • برنده جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۰۹
  • نامزد جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۱۰
  • نامزد جایزه بهترین اجرا از سوی بازیگر مرد در یک سریال درام- ۲۰۱۱

جایزه انجمن منتقدان تلویزیون[ویرایش]

  • برنده دستاورد فردی در مجموعه درام- ۲۰۰۵
  • برنده دستاورد فردی در مجموعه درام- ۲۰۰۶
  • نامزد دستاورد فردی در مجموعه درام- ۲۰۰۷[۶۰]

جایزه برگزیده نوجوانان[ویرایش]

  • نامزد بازیگر مرد درام تلویزیونی- ۲۰۰۶
  • برنده بازیگر مرد درام تلویزیونی- ۲۰۰۷

جایزه برگزیده مردم[ویرایش]

برنده ستاره محبوب تلویزیونی مرد- ۲۰۰۸ برنده ستاره محبوب تلویزیونی مرد- ۲۰۰۹[۶۱] برنده محبوب ترین بازیگر مرد درام- ۲۰۱۰ برنده محبوب ترین بازیگر مرد درام- ۲۰۱۱ برنده محبوب ترین دکتر تلویزیون- ۲۰۱۱

کتاب ها[ویرایش]

هیو لاری، تا کنون یک رمان بلند نوشته است. اسلحه فروش او تا کنون توسط ناشرین مختلف به دفعات تجدید چاپ شده است. لاری نسخه های اولیه کتاب را با استفاده از نام مستعار برای ناشرین فرستاد و تنها پس از آنکه قرارداد بسته شد هویت خود را برای ناشرش فاش کرد. این اصرار ناشر بود که باعث شد کتاب در نهایت به اسم واقعی لاری منتشر شود.

کتاب داستان توماس لنگ، افسر سابق ارتش را روایت می کند که زندگی فقیرانه ای دارد. لنگ علی‌رغم میل خود وارد جهان قاچاق اسلحه، تروریسم و سازمان های اطلاعاتی میشود.

قرار بود دومین رمان او با عنوان سربازان کاغذی در سال ۲۰۰۹، منتشر شود اما در مورد تاریخ اتمام کتاب و انتشار قطعی آن اظهار نظر قطعی صورت نگرفته است.

* The Gun Seller UK (HB) (William Heinemann Ltd (May 1996)) ISBN 0-434-00297-6 (PB) (William Heinemann Ltd (May 1996)) ISBN 0-434-00375-1

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

این مدخل بر اساس ترجمه مدخل های Hugh Laurie و Gregory House تهیه شده است. در تهیه مدخل های ذکر شده ازمنابع زیر استفاده شده است.

  1. Rachel Helyer Donaldson (13 August 2010). "Brit Hugh Laurie tops US television pay league". The First Post. Retrieved 13 August 2010.
  2. "Hugh Laurie Rocks the House". 18 September 2011. Retrieved 18 September 2011.
  3. Erenza, Jen (14 September 2011). "Justin Bieber, Miranda Cosgrove, & Lady Gaga Are Welcomed Into 2012 Guinness World Records". RyanSeacrest.com. Retrieved 16 September 2011.
  4. Guinness Book of Records: Hugh Laurie is most watched man on television Telegraph. Retrieved 17 September 2011
  5. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  6. "Interview". GQ magazine: 105. December 1992.
  7. "Faces of the week". BBC. 20 January 2006. Retrieved 13 May 2008.
  8. "Hugh Laurie Biography (1959–)". Film Reference. Retrieved 13 May 2008.
  9. Strauss, Neil (5 April 2007). "Dr. Feelbad". Rolling Stone. Retrieved 13 May 2008.
  10. Man about the House, The Daily Telegraph, 28 October 2007.
  11. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  12. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  13. Henley Royal Regatta Results of Final Races – 1946–2003 (1980)." RowingHistory.net.
  14. Crampton, Robert (29 March 2008). "Hugh Laurie on House, fame and LA". The Times (UK). Retrieved 30 March 2008.
  15. Hugh Laurie – the Super Fit Athlete and Actor, MotleyHealth, 18 December 2011.
  16. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  17. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  18. ""LETTERS FROM A BOMBER PILOT (1985)" at bfi.org". Ftvdb.bfi.org.uk. 16 April 2009. Retrieved 12 August 2011.
  19. Billboard 7 Dec 2002 Billboard. Retrieved 7 November 2011
  20. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  21. Bill, Keveney (15 November 2004). "Hugh Laurie Gets Into 'House'". USA Today. Retrieved 23 March 2008.
  22. Bill, Keveney (15 November 2004). "Hugh Laurie Gets Into 'House'". USA Today. Retrieved 23 March 2008.
  23. Bill, Carter (11 April 2010). "Tormented Doctor Turns to Directing". New York Times. Retrieved 16 June 2010.
  24. "Raise Prescribed for 'House' Star". TV.com. 23 February 2008. Retrieved 13 May 2008
  25. "Fans’ fury over Laurie’s Emmy snub". The First Post. Retrieved 13 May 2008.
  26. Stephen Battaglio (10 August 2010). "Who Are TV's Top Earners?". TV Guide. Retrieved 4
  27. Frum, Linda (2006-03-14). "Q&A with 'House' creator David Shore". Macleans. Rogers Publishing. Retrieved 2007-01-02.
  28. Clune, Richard (2007-10-28). "Man about the House". The Daily Telegraph. Retrieved 2008-12-19.
  29. Byrne, Bridget (2004-11-23). "British actor set for U.S. fame with offbeat M.D. role". The Press Enterprise (Riverside, California: Press-Enterprise Company). Retrieved 2007-10-09.
  30. Challen, Paul (October 2008). The House that Hugh Laurie Built. ECW Press. p. 106. ISBN 1-55022-803-X.
  31. "Hugh Laurie Interview". Inside the Actor's Studio. BRAVO Network. 2006-07-31. No. 189, season 12.
  32. Cina, Mark (2007-10-30). "House's Hugh Laurie Battling "Mild Depression"". US Magazine. Archived from the original on February 14, 2008. Retrieved 2008-12-19.
  33. Winters, Rebecca (2005-09-04). "Doctor Is in ... a Bad Mood". Time (magazine). ISSN 0040-781X. Retrieved 2007-10-09.
  34. Brioux, Bill (2004-11-14). "Compelling 'House' Doctor". Toronto Sun: p. TV2.
  35. Keveney, Bill (2004-11-16). "Hugh Laurie gets into 'House'". USA Today. Retrieved 2008-10-26.
  36. Shore, David (2006). "Developing The Concept". Hulu.com. The Paley Center for Media. Retrieved 2008-09-16.
  37. Frum, Linda (2006-03-14). "Q&A with 'House' creator David Shore". Macleans. Rogers Publishing. Retrieved 2007-01-02.
  38. Challen, Paul (October 2008). The House that Hugh Laurie Built. ECW Press. p. 106. ISBN 1-55022-803-X.
  39. Hochman, David (February 2009). "Playboy Interview: Hugh Laurie". Playboy: pp. 31–36 + 105.
  40. "Down by the River" in Perspectives, broadcast on UK's ITV 15 May 2011.
  41. "Hang Cool Teddy Bear by Meat Loaf". Roadrunner Records. Retrieved 13 August 2010.
  42. Hugh Laurie at Cheltenham Jazz Festival – Review, The Guardian, 3 May 2011
  43. "Down by the River" in Perspectives, broadcast on UK's ITV 15 May 2011.
  44. Hugh Laurie: Let Them Talk, PBS Great Performances
  45. "Interview". GQ magazine: 105. December 1992.
  46. Lampert, Nicole; Coleman, Mark (11 September 2008). "What's put a smile on the face of TV's grumpiest man?". Daily Mail (London).
  47. Lampert, Nicole; Coleman, Mark (11 September 2008). "What's put a smile on the face of TV's grumpiest man?". Daily Mail (London).
  48. Thompson, Paul (18 April 2010). "House star Hugh Laurie reveals: Staying in Hollywood has put strain on my marriage". Daily Mail (London).
  49. Smith, David (23 April 2005). "Doctor Hugh". The Observer (London). Retrieved 14 November 2011.
  50. "Robert Sean Leonard". Rod Ryan Show Podcast. Retrieved 13 May 2008.
  51. "Rod and Zara top New Year Honours". BBC. 29 December 2006. Retrieved 13 May 2008.
  52. "Queen hands OBE to actor Laurie". BBC. 23 May 2007. Retrieved 13 May 2008.
  53. "Hugh Laurie honored by Queen Elizabeth II". USA Today. 23 May 2007. Retrieved 13 May 2008.
  54. "Faces of the week". BBC. 20 January 2006. Retrieved 13 May 2008.
  55. "Hugh Laurie". Host: James Lipton. Inside the Actors Studio. Bravo. 31 July 2006. No. 18, season 12.
  56. "Hugh Laurie Wodehouse Saved my Life". P. G. Wodehouse. Retrieved 13 May 2008.
  57. http://www.dailytelegraph.com.au/entertainment/insider/man-about-the-house/story-e6frewt9-1111114738268 Man about the House By Richard Clune The Sunday Telegraph 28 October 2007
  58. The Late Late Show, 5 May 2008
  59. "Hollywood Foreign Press Association 2008 Golden Globe Awards For The Year Ended 31 December 2007". Hollywood Foreign Press Association. 31 December 2007. Archived from the original on 14 December 2007. Retrieved 13 December 2007.
  60. "Television Critics Association Announces 2007 Award Nominees". Television Critics Association. 5 June 2007. Retrieved 13 May 2008
  61. "View Past Nominees & Winners 2009". People's Choice. Retrieved 23 May 2010.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ [[Commons:{{{1}}}|هیو لوری]] موجود است.

۱۹۸