دکتر هاوس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هاوس
House logo.svg
نام شناخته شده هاوس ام. دی.
ژانر رازآلود
کمدی-درام
گونه درام پزشکی
سازنده دیوید شور
بازیگران هیو لوری
لیزا ادلستین
عمر اپس
رابرت شان لئونارد
جنیفر موریسون
جسی اسپنسر
پیتر جیکوبسن
کال پن
اولیویا وایلد
امبر تامبلین
ادیث آنابل
شارلین یی
آهنگ شروع "Teardrop" by مسیو اتک
کشور سازنده ایالات متحده
زبان‌ها انگلیسی
تعداد فصل‌ها ۸
تعداد قسمت‌ها ۱۷۷ (List of episodes)
تولید
تهیه‌کننده اجرایی پائول آتاناسیو
کیت جیکوبز
دیوید شور
برایان سینگر
توماس ال. موران
راسل فرند
گریت لرنر
گرگ ییتانیس
هیو لوری
مدت ۴۲ دقیقه
تولیدشرکت‌ها کتی جاکوبز
دیوید شور
برایان سینگر
NBC Universal Television Studio (۲۰۰۴–۲۰۰۷)
Universal Media Studios (۲۰۰۷–۲۰۱۱)
Universal Television (۲۰۰۴, ۲۰۱۱–۲۰۱۲)
توزیع کننده ۲۰th Television
NBCUniversal Television Distribution
پخش کننده
شبکه اصلی فکس
فرمت تصویر ۴۸۰i
۷۲۰پی (تلویزیون اچ‌دی)
اجرای اصلی ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-11-۱۶) – ۲۱ مه ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-05-۲۱)
پیوندهای بیرونی
وب‌گاه
پوستر مجموعه

دکتر هاوس یا هاوس ام. دی. (.House M.D) نام یک سریال تلویزیونی بسیار پرطرفدار در ایالات متحده آمریکاست. این سریال نزدیک به ۲۰ میلیون بیننده دارد.[۱]

این سریال تلویزیونی از سال ۲۰۰۴ تا سال ۲۰۱۲ در هشت فصل از شبکه فاکس آمریکا پخش شد.

سازندهٔ این اثر دیوید شور است، و سریال تا کنون برنده جوایزی از جمله جایزه امی که برترین جایزه شبکه‌ای تلویزیونی آمریکاست، شده‌است.

فصل‌های دوم تا چهارم این سریال جز ده سریال پربینندهٔ ایالات متحده بودند. در سال ۲۰۰۸ این سریال پربیننده‌ترینن برنامهٔ تلویزیونی در سرتاسر جهان بود و ۶۶ کشور این سریال را پخش کردند.

از ویژگی‌های سریال این است که در مکالمات داستان، کلمات و اصطلاحات تخصصی پزشکی به وفور به کار برده می‌شود، به طوری که بسیاری فقط برای یادگیری بیماری‌ها و اصطلاحات تازه به تماشای سریال می‌نشینند.[۲] قسمت پایانی این مجموعه یعنی اپیزود ۲۲ از فصل ۸ در ۲۱ می ۲۰۱۲ پخش شد

شرح سریال[ویرایش]

دکتر گرگوری هاوس یک پزشک متخصص تشخیص بیماری است که در بیمارستانی آموزشی در نیوجرسی مشغول به کار است. وی دارای خلق و خویی بسیار زننده و تند اما بذله‌گو است، معلول جسمیست اما موتورسیکلتی کورسی می‌راند، مجرد است اما (به غیر از همکار خود دکتر ویلسون) دوستی ندارد، پیانو و گیتار می‌نوازد اما از نوعی اعتیاد حاد به دارو هم رنج می‌برد.

از طرف دیگر وی پزشکی نابغه است و همانند شرلوک هلمز از حل بیماری‌های بسیار نادر و لاعلاج لذت می‌برد. دکتر هاوس با اختیار و انتخاب خود بیمارهای مخصوص خود را انتخاب می‌کند. و سه پزشک زیردست و جوان ولی چیره‌دست در اختیار دارد که آنها نیز انتخاب خود وی هستند و همواره گوش به فرمان او هستند، و توسط بیمارستان تامین می‌شوند.

هر قسمت از سریال راجع به بیماری است که دچار مرضی لاینحل و مرموز است. دکتر هاوس از روش‌های مختلف و گاهی نامتعارف به همراه تیم خود می‌کوشد سر از راز بیماری درآورد. حتی اگر هم لازم باشد، غیر قانونی وارد منزل بیمار شده و برای کشف علت بیمار تحقیقات انجام می‌دهد. دکتر هاوس به غیر از تسخیر راز بیماری به چیزی نمی‌اندیشد، حتی به ظاهر و پوشش خود. دکتر هاوس به سریال عشقی General Hospital علاقه‌مند است. برای او بیمار مهم نیست بلکه بیماری مهم است. لباس سفید پزشکی بر تن نمی‌کند، کراوات نمی‌زند، از زیر ویزیت بیماران در می‌رود، آب‌نبات چوبی می‌خورد و گیم بوی بازی می‌کند. برایش مهم نیست دیگران درباره‌اش چه فکری می‌کنند و او نیز به دیگران اهمیتی نمی‌دهد و یا لااقل نشان می‌دهد که اهمیتی نمی‌دهد. او می‌لنگد ولی لنگیدن‌اش و عصایش نه مایهٔ ابهت اوست و نه مایهٔ ناتوانی‌اش. طنز تلخی در بیان و غم پنهانی در چهره دارد. او شبیه هیچ کس نیست و تنها شبیه یک کس است و آن هم خود دکتر هاوس است.

شخصیتهای اصلی[ویرایش]

دکتر گرگوری هاوس (با نقش آفرینی هیو لوری) پیچیده‌ترین و مهم‌ترین شخصیت سریال و در واقع شخصیت وی هستهٔ اصلی تشکیل‌دهندهٔ سریال است. هاوس که خود متخصص بیماری‌های عفونی و هم‌چنین نفرولوژیست است، رییس یک تیم تشخیصی در بیمارستان آموزشی پرینستون پلیزبورو PPTH است. هیو لوری به خوبی از عهده این نقش برآمده و بسیار تاثیرگذار بوده، او برای بازی در این نقش ۴ بار نامزد بهترین هنرپیشه مرد تلویزیونی گلدن گلوب بوده و دو بار در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ برنده این جایزه شده و در سالهای ۲۰۰۵، ۲۰۰۷، و ۲۰۰۸ نیز نامزد جایزه امی شده‌است.

لوری که خود فرزند یک پزشک –به نام رن لوری – است گفته‌است احساس گناه می‌کند که به خاطر یک نسخه بدلی بودن از پدرش درآمد بسیار بیشتری نصیب‌اش می‌شود. او از آغاز فصل دوم ۲۷۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰۰ دلار برای هر اپیزود دریافت کرده و این مبلغ در فصل پنجم به ۴۰۰۰۰۰ دلار رسیده‌است.

دکتر جیمز ویلسون (با بازی رابرت شان لئونارد)، اونکولوژیست، تنها دوست واقعی هاوس و رییس دپارتمان سرطان‌شناسی است.

دکتر لیزا کادی (لیزا ادلستین): اندوکرینولوژیست (متخصص غدد)، رئیس هاوس و مدیر بیمارستان است. هاوس روابط و اندرکنش پیچیده‌ای با او دارد. در اکثر موارد به علت فرار هاوس از ویزیت بیماران و همچنین اقدامات نامعمولی که برای تشخیص یا درمان بیماران به کار می‌بندد، این دو با هم درگیری لفظی پیدا می‌کنند که پر از تنش و کش و قوس‌های جنسی است. در فصل پنج انها برای اولین بار یک‌دیگر را می‌بوسند، اما ارتباط فیزیکی آنها ادامه نمی‌یابد تا اینکه در پایان فصل شش کادی به هاوس می‌گوید که عاشق‌اش ست، آن‌ها هم‌دیگر را می‌بوسند و توافق می‌کنند که زندگی مشترکی شروع کنند.

در سه فصل اول تیم تشخیصی هاوس از دکتر اریک فورمن (نورولوژیست) دکتر آلیسون کامرون (با بازی جنیفر موریسون) (ایمونولوژیست) و دکتر رابرت چیس (متخصص مراقبتهای ویژه) تشکیل شده‌است. در پایان فصل سوم گروه از هم می‌پاشد. هاوس به تدریج سه عضو دیگر برای تیم انتخاب می‌کند. دکتر رمی هادلی (سیزده) (با بازی اولیویا وایلد) دکتر گرین تاوب و دکتر لارنس کوتنر، که فورمن بعدها مجدداً به این گروه می‌پیوندد. کوتنر نیز تا پایان فصل پنجم از گروه کنار گذاشته می‌شود.

استیسی (لاسا وارد) : وکیل کار کشته و همسر سابق هاوس در قسمت بیست و یک فصل اول استیسی برای معالجه بیماری همسرش به دکتر هاوس مراجعه می کند و دکتر هاوس همسر استیسی را معالجه می کند و بر همین اساس استیسی که یک وکیل کار کشته است به عنوان وکیل بیمارستان توسط کادی استخدام می شود و هاوس در این مدت علاقه خود را به استیسی نشان می دهد و در قسمت ده فصل دو در هتل فرودگاه آنها همدیگر را می بوسند.

شرلوک هلمزی در بیمارستان[ویرایش]

شباهت‌های دکتر هاوس به شرلوک هلمز -کارآگاه مشهور داستانهای جنایی- در سرتاسر سریال احساس می‌شود. هلمز و هاوس هر دو موسیقی می‌نوازند -هاوس پیانو و گیتار و هولمز ویولن- و هر دو به شکلی مواد مصرف می‌کنند -هاوس معتاد قرص ویکودین (حاوی اکسی کدون و استامینوفن) است و هلمز هم گاهی کوکائین استفاده می‌کند. شماره آپارتمان هاوس ۲۲۱B نیز نوعی ارجاع به آدرس هولمز است.

دیوید شور تهیه‌کننده سریال می‌گوید که همیشه شرلوک هلمز را تحسین می‌کرده و شیفتهٔ بی‌تفاوتی هولمز نسبت به موکلان‌اش بوده‌است، ویژگی که به وضوح در شخصیت هاوس مشاهده می‌شود. به طور کلی شخصیت دکتر هاوس، تاکیدش بر روانشناسی بیماران، روش استدلال استنتاجی وی، و اکراه‌اش از پذیرفتن بیماری‌هایی که برای‌اش جالب نیستند همه تداعی‌کنندهٔ کارآگاه داستان‌های سر آرتور دویل هستند. رویکرد تشخیصی دکتر هاوس رد کردن یک یک تشخیص‌های افتراقی تا رسیدن به تشخیص نهایی است که هلمز نیز روش مشابهی را پی می‌گیرد. حتی شور می‌گوید نام هاوس به شکلی ادای دینی به هولمز بوده‌است. دوستی هاوس با جیمز ویلسون هم ارتباط هلمز با دکتر واتسون را تداعی می‌کند. رابرت شان لئونارد هنرپیشه نقش دکتر ویلسون می‌گوید که ابتدا قرار بر این بوده که دکتر ویلسون -که نام‌اش نیز بی‌شباهت به نام دکتر واتسون نیست- نقش بیشتری در کنار دکتر هاوس و به عنوان مشاور ایفا کند -همان‌گونه که واتسون همیشه در کنار هولمز کار می‌کند- اما در نهایت این جنبه از نقش دکتر واتسون به تیم تشخیصی واگذار شده‌است.

علاوه بر این‌ها در اپیزودهای سریال نیز ارجاعاتی به داستانهای شرلوک هولمز شده‌است. نام بیمار اصلی در قسمت اول سریال ربکا آدلر است که تداعی کننده نام آیرین آدلر در اولین داستان شرلوک هولمز است. در پایان فصل دوم مرد مسلحی به هاوس شلیک می‌کند که نامش Moriarity -نام دشمن همیشگی هولمز- است. در چند اپیزود کتاب خاطرات شرلوک هولمز در نماها ظاهر می‌شود. همچنین در یکی از اپیزودهای فصل پنج هاوس برای گول زدن تیمش از یک کتاب از جوزف بل استفاده می‌کند که الهام‌بخش دویل برای شرلوک هولمز بوده‌است. کتاب را ویلسون در کریسمس گذشته به هاوس هدیه داده و پیغام گذاشته که: هاوس، این کتاب مرا به یاد تو می‌اندازد. در عین حال ویلسون قبل از این‌که اشاره شود که وی این کتاب را به هاوس داده‌است، به دو نفر از اعضای تیم می‌گوید که الهام‌بخش این داستان بیماری به نام آیرین ادلر بوده‌است.

تاثیر در زندگی واقعی[ویرایش]

یک پزشک داخلی بنام یورگن شفر، سرپرست مرکز دانشگاهی بیماری‌های شناخته نشده بیمارستان ماربورگ کشور آلمان، بیماری یکی از بیماران خود را بر اساس نشانه‌های همانند یک بیمار در اپیزود ۱۱ فصل هفتم[۳][۴] دکتر هاوس حساسیت به فلز کبالت تشخیص و مورد معالجه قرار داد و این تشخیص بدرستی انجام گرفته و بیمار حساسیت ناشی از کبالت موجود در پروتز لگن داشت. دکتر شفر می‌گوید: در پی جستجوی چرایی نشانه‌های بیماری به یاد قسمتی از مجموعه دکتر هاوس بنام فمیلی پرکتیس (Family Practice) افتادم که در آن یک بیمار نشانه‌هایی مانند بیمار من داشت. بیمار پس از این تشخیص مورد معالجه قرار گرفته و قسمت زیادی از کارکرد حیاتی اعضای بدنش را دوباره بدست آورد. از طرف پزشکان آلمان نامه‌ای در مجله تخصصی پزشکی لنست به چاپ رسید و با اشاره به مورد دکتر شفر از همکار خود با عنوان دکتر هاوس سپاسگزاری کردند.[۵][۶][۷]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. The Hollywood Reporter
  2. Fox's House and the Thrill of Useless Information - Associated Content
  3. «Le Dr House est vivant, il va bien et il est Allemand». Slate، 7 février 2014. بازبینی‌شده در 7 février 2014. 
  4. «Dr House: la solution à un casse-tête médical se trouvait dans la série». THe Huffington Post، 7 فوریه 2014. بازبینی‌شده در 7 فوریه 2014. 
  5. «Un médecin sauve un patient grâce à la série Dr House». Le Nouvel Observateur، 7 فوریه 2014. بازبینی‌شده در 7 فوریه 2014. 
  6. «Allemagne: il soigne un cas désespéré grâce... à Dr House». 7 فوریه 2014. بازبینی‌شده در 7 فوریه 2014. 
  7. «Quand Dr House résout un vrai mystère médical». Tribune de Genève، 7 فوریه 2014. بازبینی‌شده در 7 فوریه 2014.