هامفری بوگارت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هامفری بوگارت
Humphrey Bogart 1945.JPG
هامفری بوگارت در سال ۱۹۴۵
تولد ۲۵ دسامبر ۱۸۹۹(۱۸۹۹-12-۲۵)
نیویورک سیتی
مرگ ۱۴ ژانویه ۱۹۵۷ میلادی (۵۷ سال)
لس‌آنجلس، کالیفرنیا
سرطان مری
ملیت پرچم ایالات متحده آمریکا آمریکایی
نام(های)
دیگر
بوگی (Bogey/Bogie)
پیشه بازیگر
سال‌های فعالیت ۱۹۵۶-۱۹۲۱
همسر(ها) هلن منکن (۱۹۲۷-۱۹۲۶)
ماری فیلیپس (۱۹۳۷-۱۹۲۸)
مایو متوت (۱۹۴۵-۱۹۳۸)
لورن باکال (۱۹۵۷-۱۹۴۵)
فرزندان استفن هامفری، لسلی هاوارد
وب‌گاه رسمی www.humphreybogart.com
صفحه در وب‌گاه IMDb

هامفری دیفارست بوگارت (به انگلیسی: Humphrey DeForest Bogart) با نام مستعار بوگی (Bogey/Bogie)، هنرپیشه و تهیه‌کننده آمریکایی بود.

زندگی نامه[ویرایش]

پدر او جراح و مادرش ویراستار یک مجله بود. دوران کودکی خود را در نیویورک و در مدرسه ترینیتی سپری کرد. برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی به آکادمی فیلیپس در آندورا رفت. اما پس از مدتی از آن‌جا اخراج شد و به ارتش پیوست. بوگارت در طول خدمت هیچ‌گاه در نبردی شرکت نداشت اما بر اثر حمله یک نهنگ دچار جراحت شد و همین امر موجب ایجاد اختلال در راه رفتن و حرف زدن او شد.

هامفری بوگارت در ۲۵ دسامبر ۱۸۹۹ در شهر نیویورک متولد شد. او فرزند ارشد دکتر "بلمونت دی فارست بوگارت" و "ماد هامفری" بود. بلمونت و ماد در ژوئن ۱۸۹۸ ازدواج کردند. بوگارت یک نام هلندی به معنی "باغ میوه" است. هامفری با مذهب مادرش که یک پیرو مذهب اسقفی بود بزرگ شد. پدر بوگارت یک جراح قلب و مادرش یک طراح و تصویرگر آگهی‌های تجاری و یکی از طرفداران افراطی برای حق رای زنان بود.[۱]

از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ در کمپانی نمایش یکی از بستگانش (ویلیام برادی) به نام استودیوی فیلم برادی به عنوان مدیر صحنه فعالیت داشت. در ۱۹۳۰ با کمپانی فاکس قراردادی بسته و برای اولین بار در فیلم کوتاه ۱۰ دقیقه‌ای آن‌طوری‌های برادوی[۲] با روس اتینگ و جان بلاندل همبازی شد. قرارداد او با فاکس تنها دو سال ادامه داشت و از آن پس تا ۵ سال در فیلم‌های نازلی ظاهر شد. تا اینکه در سال ۱۹۳۶ با فیلم جنگل سنگی[۳] خود را تثبیت کرد و این مقدمه همکاری نسبتاً طولانی مدت و موفقیت‌آمیز او و کمپانی برادران وارنر شد.


از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ در ۲۸ فیلم ظاهر شد که اکثر آنها گانگستری و تنها ۲ مورد در ژانر وسترن بود. حضور در فیلم‌های شاهین مالت در نقش سام اسپید به کارگردانی جان هیوستون و کازابلانکا از مایکل کورتیز از جمله چشمگیرترین نقش آفرینی‌های بوگارت محسوب می‌شود. بوگارت در سال ۱۹۵۱ برای بازی در ملکه آفریقایی[۴] برنده جایزه اسکار و در سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۵۴ برای فیلم‌های کازابلانکا و شورش کشتی کین[۵] نامزد کسب این جایزه شد.

بوگارت در اکثر فیلم‌هایش در نقش مردانی خوش‌گذران و خوش‌پوش و در عین حال دلیر و باهوش ظاهر شد و همین امر در جذاب‌تر شدن شخصیت او تأثیرگذار بود.

ازدواج‌ها[ویرایش]

او در مدت حیات خود و از سال ۱۹۲۷ ۴ بار ازدواج کرد که سه بار آن به طلاق انجامید. هلن منکن؛ مری فیلیپس و مایو متوت زنانی بودند که از او جدا شدند. لورن باکال همسر آخر او بود که از سال ۱۹۴۵ تا دم مرگ با او همراه بود. حاصل این ازدواج نیز دو فرزند دختر و پسر بود. پسر او استفان در ۱۹۹۶ کتاب زندگینامه هامفری بوگارت را به نام: بوگارت :در جستجوی پدرم به چاپ رساند.[۶]

مرگ[ویرایش]

در میانه‌های دهه پنجاه میلادی وضعیت سلامت بوگارت رو به وخامت نهاد. او که پس از امضای قرارداد طولانی مدت با کمپانی برادران وارنر با لبخندی بر لب گفته بود: این قرارداد تا هنگامی ادامه خواهد داشت که موها و دندان‌هایش بریزد به دلیل مصرف بیش از حد سیگار به سرطان مری دچار شد. بوگارت تا مدت‌ها از بیماری اش سخن نگفت و کم اشتهایی و کاهش وزن را ندیده گرفت. در سال ۱۹۵۶ سرانجام زاضی به انجام معاینات پزشکی شد که برای جلوگیری از بیماری بسیار دیر شده بود. پزشکان معالج او مری دو غده لنفاوی و یک دنده او را خارج کردند و تحت شیمی درمانی قرار دادند. درحالی که بیماری به همه بدن او دست اندازی کرده بود. در بستر بیماری او اسپنسر تریسی فرانک سیناترا و کاترین هپبورن از عیادت کنندگان ثابت بودند. بوگارت که وزنش به حدود هشتاد پوند-تقریباً معادل سی و شش کیلوگرم- تقلیل پیدا کرده بود در حالی که به تازگی پنجاه و هفت ساله شده بود درگذشت. در مصاحبه‌ای بعد از مرگ بوگارت کاترین هپبورن آخرین دیدار خود و اسپنسر تریسی با بوگارت را این گونه شرح داد: "اسپنس دست روی شونه بوگی گذاشت و گفت: شب به خیر بوگی. بوگارت چشماش رو به سمت اسپنس برگردوند بوسه آرامی بر دست اسپنس زد و گفت: خداحافظ اسپنس. قلب اسپنس ایستاد. بالاخره فهمیده بود."


جوایز و افتخارات[ویرایش]

سال جایزه رشته بخاطر فیلم
جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد ملکه آفریقایی

موسسه فیلم آمریکا در سال ۱۹۹۹ او را در رده اول برترین هنرپیشگان مرد تاریخ سینما قرار داد.

گزیده فیلم‌شناسی[ویرایش]

نوشتار اصلی: فیلم‌شناسی هامفری بوگارت
بوگارت در فیلم کازابلانکا
نام فیلم کارگردان سال ساخت
جنگل سنگی آرچی مایو ۱۹۳۶
فرشتگانی با چهره‌های کثیف مایکل کورتیز ۱۹۳۸
شاهین مالت جان هیوستون ۱۹۴۱
گذر از اقیانوس آرام جان هیوستون ۱۹۴۲
کازابلانکا مایکل کورتیز ۱۹۴۳
صحرا زولتان کوردا ۱۹۴۳
داشتن و نداشتن هاوارد هاکس ۱۹۴۴
گذرگاهی به سوی مارسی مایکل کورتیز ۱۹۴۴
خواب ابدی هاوارد هاکس ۱۹۴۶
گذرگاه تاریک دلمر دیویس ۱۹۴۷
گنج‌های سیرامادره جان هیوستون ۱۹۴۸
کی لارگو جان هیوستون ۱۹۴۸
ملکه آفریقایی جان هیوستون ۱۹۵۱
سابرینا بیلی وایلدر ۱۹۵۴
کنتس پابرهنه جوزف ال. منکیه‌ویچ ۱۹۵۴
شورش در کین ادوارد دمیتریک ۱۹۵۴
ما فرشته نیستیم مایکل کورتیز ۱۹۵۵
ساعات نا امیدی ویلیام وایلر ۱۹۵۵
دست چپ خدا ادوارد دمیتریک ۱۹۵۵

پانویس[ویرایش]

  1. زندگینامه هامفری بوگارت، وبگاه (IMDb)
  2. Broadway's like that
  3. The Petrified Forest
  4. The African Queen
  5. The Caine Mutiny
  6. زندگینامه استفان بوگارت، سایت (IMDb)

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]