نخستین جنگ چین و ژاپن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نخستین جنگ چین و ژاپن
First Sino–Japanese War
[[file:Sino Japanese war 1894.jpg
نیروهای ژاپنی در نخستین جنگ چین و ژاپن
First Sino-Japanese War, major battles and troop movements|220px]]
First Sino–Japanese War, major battles and troop movements
تاریخ اول آگوست ۱۸۹۴ تا ۱۷ آوریل ۱۸۹۵
مکان کره (کشور)، منچوری، تایوان، دریای زرد
نتیجه پیروزی امپراتوری ژاپن، از دست رفتن اعتبار دودمان چینگ
تغییرات
قلمرو
دودمان چینگ تایوان، Penghu و شبه جزیره لیائودونگ را به امپراتوری ژاپن واگذار کرد.
جنگ بین
دودمان چینگ دودمان چینگ امپراتوری ژاپن امپراتوری ژاپن
فرماندهان و رهبران
دودمان چینگ Li Hongzhang

دودمان چینگ Ding Ruchang
دودمان چینگ Deng Shichang
دودمان چینگ Guangxu Emperor
دودمان چینگ تزی شی

امپراتوری ژاپن ایتو هیروبومی
امپراتوری ژاپن یاماگاتا آریتومو
امپراتوری ژاپن Itō Sukeyuki
امپراتوری ژاپن امپراتور میجی
جنگنده
۶۳۰٬۰۰۰ مرد
Beiyang Army
Beiyang Navy
۲۴۰٬۰۰۰ مرد
ارتش سلطنتی ژاپن
نیروی دریایی امپراتوری ژاپن
تلفات و شکست‌ها
۳۵٬۰۰۰ کشته یا زخمی ۱٬۱۳۲ کشته،
۳٬۹۷۳ زخمی
۱۱٬۸۹۴ مرگ بر اثر بیماری

نخستین جنگ چین و ژاپن (۱ آگوست ۱۸۹۴ تا ۱۷ آوریل ۱۸۹۵) بین دودمان چینگ چین و میجی ژاپن بر سر کنترل کره درگرفت. بعد از شش ماه موفقیت نیروی زمینی و دریایی ژاپن و از تصرف شهر ویهای چین، دودمان چینگ در فوریه ۱۸۹۵ درخواست صلح کرد.

زمینه[ویرایش]

دههٔ ۱۸۹۰ زمان ظهور ژاپن به عنوان یک قدرت نظامی در منطقهٔ خاور دور بود. از چند سال قبل ژاپن به فکر ایجاد یک حلقهٔ دفاعی پیرامون خود افتاد و به همین منظور اقدام به تصرف جزایر استراتژیک اطراف خود کرد. در سال ۱۸۷۵ مجمع الجزایر بونین در فاصلهٔ ۵۰۰ مایلی از جنوب خلیج توکیو را اشغال کرد و در همان سال بر سر تصاحب جزایری در شمال غربی اقیانوس آرام با روسیه به توافق رسید. به این ترتیب که ژاپن از ادعای ارضی خود نسبت به جنوب جزیره بزرگ ساخالین صرف نظر کرد و روسیه نیز از ادعای ارضی نسبت به جزیره‌های جنوبی کوریل چشم پوشید. در سال ۱۸۷۹ ژاپن جزیره اکیناوا را که مورد ادعای هر دو کشور چین و روسیه بود، ضمیمهٔ خاک خود کرد.[۱]

جنگ با چین[ویرایش]

در دوران انزوای ژاپن (ساکوکو) کشور کره نیز سیاستی مشابه با ژاپن در پیش گرفته بود. پس از به سلطنت نشستن امپراتور میجی این دولت بارها تمایل خود را برای برقراری ارتباط سیاسی و اقتصادی با این کشور را اعلام داشت اما همواره به این درخواست جواب رد داده شد، تا اینکه سرانجام در سال ۱۸۷۶ درخواست ژاپن مورد پذیرش قرار گرفت و ارتباط بین دو کشور برقرار گردید. پس از آن روز به روز بر قدرت و نفوذ ژاپن در کره افزوده شد تا اینکه چین از نفوذ ژاپن در کره احساس خطر کرد و تضاد منافع این دو کشور در کره آنان را به سمت جنگ کشید.[۲]

نتیجه جنگ[ویرایش]

این جنگ به نفع ژاپن پایان یافت. طبق پیمانی به نام پیمان شیمونوسه‌کی که در آوریل سال ۱۸۹۵ و یکسال پس از آغاز جنگ به امضاء رسید، به کشور کره استقلال داده شد و تایوان و شبه جزیره لیائودونگ تحت تصرف ژاپن در آمد. اقدام ژاپن در تصرف خاک چین موجب اعتراض مشترک کشورهای روسیه، فرانسه و آلمان گردید و ژاپن اجباراً شبه جزیره لیائودونگ در جنوب منچوری را به چین باز پس داد. ژاپن پس از این جنگ بیش از پیش به تقویت قدرت نظامی خود پرداخت.[۳]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «First Sino-Japanese War»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ژانویه ۲۰۱۲).‎
  • حسنی، عطاءالله. «تاریخ ژاپن و انقلاب میجی». کتاب ماه تاریخ و جغرافیا، ش. ۵۷–۵۶ (۱۳۸۱).