ناپیرو
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ناپیرو در منطق شکلی (فرمی) استدلالی است که نتیجهی آن پیآمد مقدمات آن نیست. [۱]
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ Barker, Stephen F. (2003) [1965]. "Chapter 6: Fallacies". The Elements of Logic (Sixth edition ed.). New York, NY: مکگرا-هیل. pp. 160–169. ISBN 0-07-283235-5.
 |
این یک نوشتار خُرد منطق است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
