توسل به نتیجه‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

توسل به نتیجه‌ها یک مغالطهٔ علّی است که در آن از دلخواه بودن نتیجه‌های یک ادعا، نتیجه گرفته می‌شود که آن ادعا درست است یا از دلخواه نبودن نتیجه‌های یک ادعا نتیجه گرفته می‌شود که آن ادعا نادرست است.[۱]

مثال‌ها[ویرایش]

مثال ۱

«A: من فکر می‌کنم سرانجام با برخورد شهاب‌سنگی بزرگ، حیات در کرهٔ زمین به پایان خود خواهد رسید.

B: چطور یه همچین چیزی می‌گی؟ یک کم فکر کن ببین در این صورت چه بلایی سر انسان‌ها میاد.»

مثال ۲

«A: من به وجود خدا باور ندارم.

B: تو باید خدا رو باور داشته باشی چون در غیر این‌صورت تو اون دنیا باید تا ابد عذاب بکشی.»

پانویس[ویرایش]