مغالطه تکرار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مغالطه تکرار مغالطه‌ای‌است در منطق، بر این پایه استوار است که مغالطه‌کار به جای آوردن دلیل برای اثبات یک مدعا، تنها به تکرار مدعا بپردازد. تکرار، جای‌گزین دلیل نمی‌شود؛ اما ازنظر روان‌شناسی تبلیغ، تکرار تأثیر روانی دارد، زیرا به تدریج این احساس را در مخاطب شکل می‌دهد که گویا دلیل این مدعا در جای دیگری عرضه شده‌است و مقبول هم بوده‌است. هم‌چنین تکرار باعث تداعی معانی می‌شود؛ از این رو به ویژه در تبلیغات کالاهای تجاری به آن توجه می‌شود. سوم این که تکرار، مخاطب را خسته می‌کند و باعث تسلیم وی می‌شود. تکرار، در صورتی مغالطه تکرار نامیده می‌شود که مدعایی بی‌دلیل در کار باشد؛ وگرنه هرگز مغالطه به شمار نمی‌آید زیرا می‌تواند ابزاری با بهتر پذیرفته شدن و کامل‌تر مقبول افتادن مطلبی باشد که جداگانه دلیلی بر آن ارائه گشته‌است.

منابع[ویرایش]

  • سیدعلی‌اصغر خندان. مغالطات. ویرایش سوم. چاپ سوم. تهران: بوستان کتاب انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۸۰. ۱۶۳.