مغالطه قمارباز
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مغالطهی قمارباز که به نام مغالطهی مونت کارلو یا مغالطهی رشد شانس نیز مشهور است، باور غلطی است که بر اساس آن احتمال یک پیشآمد مستقل در یک دنبالهی تصادفی به پیشآمدهای قبلی وابسته است. بر این اساس یک قمارباز ممکن است به غلط تصور کند در پرتاب مکرر یک سکه هر چه تعداد بیشتری شیر پشت سر هم بیاید احتمال آنکه در پرتاب بعدی خط بیاید افزایش مییابد؛[۱] این در حالی است که احتمال ۲۱ بار شیر آمدن متوالی در پرتابهای یک سکهی ایدهآل ۱ در ۲۰۹۷۱۵۲ است، ولی احتمال شیر آمدن سکه در پرتاب بعدی همان ۰/۵ است.
عکس مغالطهی قمارباز میگوید مشاهده پیش آمدی دور از انتظار همچون آوردن جفت شش در پرتاب تاس بدین معناست که به احتمال زیاد پرتاب تاس به دفعات انجام شده بود که در نهایت چنین نتیجه نامحتملی از آن حاصل شد.
[ویرایش] پانویس
- ↑ Colman, Andrew (2001). Gambler's Fallacy - Encyclopedia.com. A Dictionary of Psychology. Oxford University Press. Retrieved on 2007-11-26.
[ویرایش] پیوند به بیرون
