میدان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

میدان واژه‌ای پارسی[۱] به معنای فضای بازی در برخوردگاه چند خیابان است. اخیرا این واژه عینا در برخی متون اروپایی برای توصیف میدان های بزرگ استفاده می شود.

از میدان‌ها برای دستفروشی، برپایی بازارهای روز، برپایی تظاهرات و غیره هم استفاده می‌شود. در بسیاری از میدان ها، چمن، فواره، یادمان و تندیس‌هایی به منظور زیباسازی ساخته و نهاده می‌شود.

نهادهای بزرگ شهری و کشوری مانند شهرداری‌ها و وزارتخانه‌ها هم معمولاً در دور میدان‌های اصلی شهرها قرار دارند.

 میدان از ریشه،، می،،  و سوفیکس،، دان،،  تشکیل یافته است. در زمانهای ییش از اسلام در زمینی که در انجا می فروشان، می میفروختند و یا بازار می فروشان، میدان نامیده شده است، چون وازه می خیلی مانند به وازه های چون : ، نمکدان و یا نمکدانی، شکردان یا شکردانی، گلدان و یا گلدانی و میدان و ی میدانی.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Town square," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Town_square&oldid=182498841 (accessed January 12, 2008).