فیلولوژی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبانشناسی تاریخی یا فیلولوژی، که در منابع فارسی و عربی «فقهاللغه» هم خوانده شده، دانش مطالعهٔ نوشته در منابع تاریخی، با توجه به ترکیب جنبههای ادبی، تاریخی، و زبانشناختی آن است.
فیلولوژی کلاسیک به دانش فیلولوژی یونانی، لاتین، و سانسکریت گفته میشود. فیلولوژی کلاسیک پیش از فیلولوژی، و در زمان اومانیسم دوران نوزایش اروپا، شکل گرفت، اما بعدها با فیلولوژی زبانهای اروپایی (آلمانی، سلتیک، اسلاوی، و دیگرها) و زبانهای نااروپایی (سانسکریت، پارسی، عربی، چینی، و دیگرها) ادغام شد. مطالعات هند-اروپایی به فیلولوژی زبانهای هند-اروپایی و مطالعات تطبیقی گفته میشود.
جستارهای وابسته[ویرایش]
منبعها[ویرایش]
مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Philology»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۶ سپتامبر ۲۰۱۱).
| این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |