استیاس-۱۳۵
| استیاس-۱۳۵ | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| نشان ماموریت | |||||
| ویژگیهای ماموریت | |||||
| نام ماموریت: | استیاس-۱۳۵ | ||||
| نام فضاپیما: | آتلانتیس | ||||
| پرتابه: | پایگاه فضایی کندی، فلوریدا، سکوی پرتاب ۳۹آ | ||||
| تعداد سرنشین: | ۴ | ||||
| تاریخ پرتاب: | ۸ ژوئیه ۲۰۱۱ ساعت ۱۵:۳۰:۰۳ (یوتیسی) | ||||
| فرود: | پایگاه فضایی کندی، فلوریدا | ||||
| تاریخ فرود: | ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۱ ساعت ۱۱:۰۶:۰۳ (یوتیسی) (برنامهریزی شده) | ||||
| طول ماموریت: | ۱۲ روز | ||||
| حضیض: | ۲۴۰ کیلومتر | ||||
| ارتفاع مدار: | ۳۷۰ کیلومتر | ||||
| زاویهٔ شیب مدار: | ۵۱.۶ درجه | ||||
| عکس رسمی | |||||
اعضای گروه فضانوردی کریس فرگوسن وسط سمت راست فرمانده، دوج هرلی وسط سمت چپ خلبان، رکس والهایم و ساندرا مگنوس متخصصان ماموریت |
|||||
| ماموریتهای وابسته | |||||
|
|||||
استیاس-۱۳۵ (به انگلیسی: STS-135) آخرین ماموریت شاتلهای فضایی ناسا است. این ماموریت در عین حال آخرین ماموریت مدارگرد آتلانتیس هم میباشد و طبق برنامه در تاریخ ۸ ژوئیه ۲۰۱۱ آغاز گردید. [۱]
قریب یک میلیون نفر برای دیدن پرتاب آتلانتیس استیاس-۱۳۵ به فضا در محل پرتاب حضور یافتند.[۲]
محتویات |
[ویرایش] خدمه
ناسا در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰، اعضای ماموریت استیاس-۳۳۵/۱۳۵ را اعلام کرد.[۳] این برای اولین بار است که یک خدمهٔ ۴ نفره راهی ایستگاه فضایی بینالمللی میشوند. آخرین ماموریت فضایی شاتلها که با چهار سرنشین انجام شد برمیگردد به ۲۸ سال پیش، ماموریت استیاس-۶. علت انتخاب ۴ فضانورد برای این ماموریت نبود شاتل فضایی جایگزین در صورت نیاز به نجات فضانوردان است. در صورتی که امکان بازگشت فضانوردان به زمین از طریق شاتل ممکن نباشد آنها به ایستگاه فضایی میروند و طی یکسال با استفاده از کپسولهای سایوز به زمین باز میگردند.[۴] تعداد کم فضانوردان در عین حال به افزایش ظرفیت باری فضاپیما کمک کردهاست.[۵]
| رده | فضانورد |
|---|---|
| فرمانده | کریس فرگوسن سومین سفر فضایی |
| خلبان | داگلاس هرلی دومین سفر فضایی |
| متخصص | ساندرا مگنوس سومین سفر فضایی |
| متخصص | رکس والهایم سومین سفر فضایی |
فرماندهی آخرین پرواز شاتل ها را کریستوفر فرگوسن بر عهده دارد. او متولد اول سپتامبر سال ۱۹۶۱ / دهم شهرویر ۱۳۴۰ است و در ماموریت استیاس-۱۱۸ استیاس-۱۲۸ و استیاس-۱۲۹ نقش افسر ارتباطی زمینی (CAPCOM) را بر عهده داشت (شخصی که از طرف اتاق فرمان و کنترل زمین با فضانوردان صحبت میکند) . اوتا قبل از این دو بار در ماموریتهای استیاس-۱۱۵ و استیاس-۱۲۶ با شاتلهای فضایی به مدار زمین سفر کرده و تا کنون در مجموع ۲۷ روز و ۱۵ ساعت و ۳۶ دقیقه را در فضا سپری کرده است.
داگلاس هارلی ۴۴ ساله در آخرین ماموریت شاتلهای فضایی، خلبانی شاتل آتلانتیس را بر عهده خواهد داشت. او متولد ۲۱ اکتبر ۱۹۶۶ / ۲۹ مهرماه ۱۳۴۵ است و برای اولین بار در ماموریت استیاس-۱۲۷ در نقش خلبان به فضا سفر کرده است. داگلاس هارلی در تنها سفر فضایی پیشینش ۱۵ روز و ۱۶ ساعت و ۴۵ دقیقه را در فضا سپری کرده است.
ساندرا مگنوس، متولد ۳۰ اکتبر ۱۹۴۶ / هشتم آبان ۱۳۴۳ و ۴۶ ساله است. او برای اولین بار در سال ۲۰۰۲ / ۱۳۸۱ به عنوان متخصص ماموریت در ماموریت استیاس-۱۱۲ با شاتل فضایی آتلانتیس به مدار زمین رفت. پس از آن به عنوان عضور گروه هیجدهم خدمه ایستگاه فضایی بینالمللی انتخاب شد و در سال ۲۰۰۸ / ۱۳۸۷ همراه مأموریت استیاس-۱۲۶ به عنوان متخصص ماموریت به ایستگاه فضایی سفر کرد و به عنوان خدمه در آنجا ماند تا اینکه در ۲۸ مارس ۲۰۰۹ / ۸ فروردین ۱۳۸۸ پس از پایان ماموریت ۱۳۳ روزه خود در ایستگاه با مأموریت استیاس-۱۱۹ و در حالیکه نقش متخصص عملیات را داشت به زمین بازگشت. ساندرا مگنوس تا پیش از این ماموریت در کل مدت دوران فضانوردی خود ۱۴۴ روز و ۱۴ ساعت و ۱۶ دقیقه را در فضا سپری کرده است.
رکس والهایم، متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۶۲ / ۱۸ مهر ۱۳۴۱ آخرین عضور گروه چهار نفره خدمه آخرین پرواز شاتل فضایی آتلانتیس است. او در سال ۱۳۷۵ وارد ناسا شد و تا کنون تجربه دو پرواز فضایی را در کارنامه خود دارد. او در دو ماموریت فضایی استیاس-۱۱۰ و استیاس-۱۲۲ با شاتلهای فضایی به مدار زمین سفر کرده و در مجموع مدت ۲۳ روز و ۱۴ ساعت و ۴ دقیقه را در فضا سپری نموده است.[۶]
[ویرایش] مأموریت
در این ماموریت شاتل آتلانتیس ماژول چندمنظورهٔ رافائلو را به همراه بارها و لوازم یدکی مورد نیاز ایستگاه فضایی بینالمللی را به همراه دارد. در عین حال سیستمی برای سوختگیری مجدد فضاپیما توسط ربات در فضا در شاتل برای آزمایش تعبیه شدهاست تا در آینده مورد استفاده قرار بگیرد. [۷]
[ویرایش] روزهای ماموریت
[ویرایش] روز اول
- پرتاب
- باز شدن در انبار شاتل
- باز شدت آنتن کو باند
- آغاز فعالیت بازوی رباتیک فضاپیما برای بررسی بار
- ارسال فیلمهای و تصاویر مربوط به جداشدن مخزن خارجی به زمین
[ویرایش] روز دوم
- بررسی محافظ حرارتی شاتل با استفاده از بازوی روباتیک و سیستم سنسور بوم مدارگر
- نصب دوربین مرکزی
- راهاندازی افزونه اتصال به ایستگاه فضایی
- بررسی ابزارهای قرار ملاقات (رادندوو)[۷]
[ویرایش] پانویس
- ↑ «STS 135 Mission Updates». بازبینیشده در ۷ ژوئیه ۲۰۱۱.
- ↑ رادیو اورلاندو
- ↑ «NASA Assigns Crew for Final Launch on Need Shuttle Mission». NASA، ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰. بازبینیشده در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰.
- ↑ Dunn, Marcia "Last space shuttle crew practices for July 8 launch" The Associated Press in The Washington Post (June 22, 2011)
- ↑ «Final Mission». ۲۲ آوریل ۲۰۱۱.
- ↑ آخرین فضانوردان شاتل فضایی، از وبگاه دانش فضایی، بازدید: ۱۸ تیر ۱۳۹۰
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ «STS-135 Press Kit». بازبینیشده در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۱.