عباس خلیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عباس خلیلی
زمینهٔ کاری شاعر، رمان نویس، روزنامه نگار و مترجم
زادروز ۱۲۷۲ خورشیدی
۱۳۱۱ هجری قمری
نجف
پدر و مادر ملا علی خلیلی تهرانی
مرگ ۱۳۵۰
تهران
ملیت عراقی-ایرانی
جایگاه خاکسپاری تهران
پیشه مدیر روزنامه اقدام، سفیر کبیر ایران در یمن و حبشه
همسر(ها) فخرعظمی ارغون، ماه منیر معینی آزاد
شریک(های)
زندگی
سیمین بهبهانی

عباس خلیلی شاعر، و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام بود.

عباس خلیلی نوهٔ حاج ملا علی خلیلی تهرانی، پدر سیمین بهبهانی است و میرزا حسین خلیلی تهرانی از رهبران مشروطه ایران عموی پدر اوست. او به دو زبان فارسی و عربی شعر می‌گفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامه فردوسی را به عربی ترجمه کرده است و در ضمن چند رمان نیز به قلم او منتشر شده است. برادر او، جعفر خلیلی، نویسنده معروف عراقیست.

عباس خلیلی یکی از دوازده سران قیام نجف در سال ۱۹۱۷ بود. پس از شکست این قیام، او از طرف قوای اشغالگر انگلیس به اعدام محکوم شد ولی پس از یک سفر پر ماجرا توانست به ایران فرار کند و باقی عمر خود را در ایران گذراند. همراه با دکتر محمد مصدق، خلیلی یکی از بنیانگزاران حزب جبهه ملی ایران بود.

عباس خلیلی اکثر عمر خود را با استفاده از قلم خویش در ستیز با حکومتهای عصر گذارانید. در طول عمر، ۱۷ بار بازداشت شده و ۴ بار نیز به تبعید محکوم گشت.

از ۶ فرزند او، به غیر از خانم سیمین بهبهانی، دکتر مهیار خلیلی و دکتر کامیاب خلیلی نیز در ادبیات فعال بوده و آثار متعددی در تاریخ و پارسی‌شناسی به وجود آورده اند.

در سال ۱۳۵۰ بر اثر سکنته مغزی در تهران در سن ۷۸ سالگی درگذشت

آثار[ویرایش]

منابع[ویرایش]