عباس خلیلی
| عباس خلیلی | |
|---|---|
| زمینه فعالیت | شاعر، رمان نویس، روزنامه نگار و مترجم |
| ملیت | عراقی-ایرانی |
| تولد | ۱۲۷۲ خورشیدی ۱۳۱۱ هجری قمری نجف |
| والدین | ملاعلی خلیلی تهرانی |
| مرگ | ۱۳۵۰ تهران |
| مدفن | تهران |
| پیشه | مدیر روزنامه اقدام، سفیر کبیر ایران در یمن و حبشه |
| همسر(ها) | فخرعظمی ارغون، ماه منیر معینی آزاد |
| شریک(های) زندگی |
سیمین بهبهانی |
عباس خلیلی، شاعر، نویسنده، مدیر روزنامه اقدام.
عباس خلیلی نوهٔ حاج ملاعلی خلیلی تهرانی، پدر سیمین بهبهانی است و میرزا حسین خلیلی تهرانی از رهبران مشروطه ایران عموی پدر اوست. او به دو زبان فارسی و عربی شعر میگفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامه فردوسی را به عربی ترجمه کرده است و در ضمن چند رمان نیز به قلم او منتشر شده است. برادر او، جعفر خلیلی، نویسنده معروف عراقیست.
عباس خلیلی یکی از دوازده سران قیام نجف در سال ۱۹۱۷ بود. پس از شکست این قیام، او از طرف قوای اشغالگر انگلیس به اعدام محکوم شد ولی پس از یک سفر پر ماجرا توانست به ایران فرار کند و باقی عمر خود را در ایران گذراند. همراه با دکتر محمد مصدق، خلیلی یکی از بنیانگزاران حزب جبهه ملی ایران بود.
عباس خلیلی اکثر عمر خود را با استفاده از قلم خویش در ستیز با حکومتهای عصر گذارانید. در طول عمر، ۱۷ بار بازداشت شده و ۴ بار نیز به تبعید محکوم گشت.
از ۶ فرزند او، به غیر از خانم سیمین بهبهانی، دکتر مهیار خلیلی و دکتر کامیاب خلیلی نیز در ادبیات فعال بوده و آثار متعددی در تاریخ و پارسیشناسی به وجود آورده اند.
در سال ۱۳۵۰ بر اثر سکنته مغزی در تهران در سن ۷۸ سالگی درگذشت
[ویرایش] آثار
- الاعتذار محمد و القران
- روزگار سیاه - (مهر ۱۳۰۳)
- انتقام - (مرداد ۱۳۰۴)
- انسان - (۱۳۰۴)
- اسرار شب - (فروردین ۱۳۰۵)
- کوروش کبیر - (۱۳۴۹)
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
- پرتو اسلام(1317)
[ویرایش] منابع
- زندگینامه سیمین بهبهانی
- یحیی آزین پور. از صبا تا نیما.
