عباس خلیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عباس خلیلی
زادروز ۱۲۷۲ خورشیدی
۱۳۱۱ هجری قمری
نجف
پدر و مادر ملا علی خلیلی تهرانی
مرگ ۱۳۵۰
تهران
ملیت عراقی-ایرانی
جایگاه خاکسپاری تهران
پیشه دیپلمات، مدیر روزنامه‌ی اقدام، سفیر کبیر ایران در یمن و حبشه
همسر(ها) فخرعظمی ارغون، ماه منیر معینی آزاد
فرزندان سیمین بهبهانی

عباس خلیلی دیپلمات،شاعر، نویسنده و مدیر روزنامه‌ی اقدام بود. او پدر سیمین بهبهانی، نویسنده و غزل‌سرای معاصر ایرانی است.

عباس خلیلی نوه‌ی حاج ملا علی خلیلی تهرانی بود. میرزا حسین خلیلی تهرانی از رهبران مشروطه ایران، عموی پدر اوست. او به دو زبان فارسی و عربی شعر می‌گفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامه‌ی فردوسی را به عربی ترجمه کرده است و در ضمن چند رمان نیز به قلم او منتشر شده است. برادر او، جعفر خلیلی، نویسنده‌ی معروف عراقیست.

عباس خلیلی یکی از دوازده سران قیام نجف در سال ۱۹۱۷ بود. پس از شکست این قیام، او از طرف قوای اشغالگر انگلیس به اعدام محکوم شد ولی پس از یک سفر پر ماجرا توانست به ایران فرار کند و باقی عمر خود را در ایران گذراند. همراه با دکتر محمد مصدق، خلیلی یکی از بنیانگزاران حزب جبهه‌ی ملی ایران بود.

عباس خلیلی اکثر عمر خود را با استفاده از قلم خویش در ستیز با حکومت‌های عصر گذارانید. در طول عمر، ۱۷ بار بازداشت شده و ۴ بار نیز به تبعید محکوم گشت.

از ۶ فرزند او، به غیر از خانم سیمین بهبهانی، دکتر مهیار خلیلی و دکتر کامیاب خلیلی نیز در ادبیات فعال بوده و آثار متعددی در تاریخ و پارسی‌شناسی به وجود آورده اند.

در سال ۱۳۵۰ بر اثر سکته‌ی مغزی در تهران در سن ۷۸ سالگی درگذشت

آثار[ویرایش]

منابع[ویرایش]