شهرستان پارسیان
مختصات: ۷″ ۲۲′ ۵۴°شرقی ۵۳″ ۱۱′ ۲۷°شمالی / ۵۴٫۳۶۸۶۱غرب ۲۷٫۱۹۸۰۶جنوب
| شهرستان پارسیان |
|
|---|---|
 |
|
| اطلاعات کلی | |
| کشور | ایران  |
| استان | هرمزگان |
| مرکز | گاوبندی |
| نامهای پیشین | گاوبندی |
| سال شهرستان شدن | ۱۳۸۳[۱] |
| مردم |
|
| جمعیت | ۳۷٬۳۶۹ نفر[۲] |
| زبانهای گفتاری | لارستانی، فارسی عربی |
| مذهب | سنی و شیعه |
| جغرافیای طبیعی |
|
| ارتفاع از سطح دریا | ۵۰ فوت |
| دادههای دیگر |
|
| پیششماره تلفنی | ۰۷۶۴۴۶۲ |
| وبگاه | گاوبندی |
| تعداد بخشها | |
| مرکزی - کوشکنار | |
پارسیان یا گاوبَندی یکی از شهرستانهای استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است.
نام شهرستان گاوبندی به دستور رئیس جمهور وقت، محمود احمدی نژاد و درخواست مردم به پارسیان تغییر یافت.∗
این شهرستان تا چند سال پیش یکی از بخشهای شهرستان بندر لنگه بوده که بعداً به سطح شهرستان ارتقاء یافتهاست.
اطلاعات ارائهشده درباره بخش پارسیان (پیش از شهرستان شدن) بدین صورت بودهاست: پارسیان (گاوبندی)، یکی از بخشهای شهرستان بندر لنگهاست که در جنوب ایران قرار دارد. فاصله اش تا بندر لنگه ۲۲۰ کیلومتر است. با توجه به اینکه این ناحیه گرم و مرطوب است، اما آب و هوای پارسیان از سایر نقاط استان معتدلتر است.
محتویات |
[ویرایش] محدوده پارسیان
- محدوده پارسیان :از سمت شمال به شهرستان لامرد واز سمت جنوب به خلیج فارس، واز مغرب به بندر عسلویه، از توابع شهرستان کنگان و از سمت مشرق به بخش شیبکوه از توابع شهرستان بندر لنگه، محدود میشود.
[ویرایش] جمعیت
جمعیت شهرستان پارسیان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۸۰۹۶ نفر بودهاست [۲]. عده کمی در کشورهای حوزه خلیج فارس مشغول به کارند. درصد سواد در این منطقه نسبت به دیگر نقاط استان در سطح بالاتری است.زبان مردم این منطقه، شاخهای از زبان فارسی است که به صورت گویشهای مختلف به کار میرود. برخی از روستاها به زبان عربی سخن میگویند. مردم این منطقه، از نظر کشاورزی بسیار فعال بوده و محصولات خود را به سایر شهرستانها ارسال میکنند و عمده محصولات کشاورزی این منطقه گوجه فرنگی، بادنجان، سبزیجات و خرما است.
[ویرایش] غذاهای مخصوص پارسیان
این منطقه دارای غذاهای بخصوصی است که از میان آنها میتوان نام برد:
این منطقه دارای قسمتهای زیادی است که از این میان میتوان به احشام، {دشتی}متن ضخیم، بستانو، بهده، بوچیر، جهواز، شیوو، ستلو، کوشکنار، فومستان، میلکی، روستای باصفای خوزوو_ برکه دکا، سروباش، یرد خردو، یردخلف، یُرد قاسمعالی، یُرد کوخردی، کناردان- روستای عمانی -اشاره کرد.
طی سالهای اخیر پیشرفتهای قابل توجهی در منطقه بوجود آمدهاست که بهوسیله نهادهای دولتی و همچنین نیکوکاران بودهاست که از مهمترین اقدامات انجام شده میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- احداث بیمارستان خیریه تخصصی رستمانی با تجهیزات بالا.
- آسفالت کشی و بزرگراه سازی بهوسیله شهرداری.
- احداث مساجد و مدارس.
- احداث دانشگاههای پیام نور و آزاد و علمی کاربردی
- احداث حوزه علمیه خواهران
[ویرایش] کشتزارها ومناطق کشاورزی
پارسیان دارای کشتزارهای گستردهاست که عبارتانداز: گود قاسمو، چاه دروا، جنگل، خور خنجیها، بند ملا، خالصی، لمری، باغ مقبل، ارض بردول، زمین جوکار پشت کوه، در این کشتزارها در حدود ۱۰۰۰۰ من جو و گندم و غله کاشته میشود و زراعت دیم است که این اسامی در سالهای قبل مورد استفاده مردم شهرستان بوده ودر سالهای اخیر دیگر از این اسامی استفاده نمیشود.
[ویرایش] نخلستانهای پارسیان
در منطقه پارسیان نخلستان وسیعی وجود دارد و در زمان پیشین محصولات خرما و غله از این منطقه به هند ومومباسا برده میشدهاست ومردم منطقه از راه تجارت وسفر به هند و آفریقا امرا معاش مینمودهاند، نخلستان پارسیان به شرح زیر است:
نخل فولاد، نخل جنگل غربی، نخل خلفانی، نخل ملا خنجیها، نخل درواه، نخل خواجه، نخل علی قاسم، نخل ملا اسحاق، نخل باقر حافظی، زریبه میر، زریبه ملا احمد وهزارها باغها ونخلستانهایی که در دوران گذشته در منطقه وجوده داشتهاست که متأسفانه بعلت ایجاد سدهای کوچک در مسیر ابخور این زمینهاوکم بود آب شرین، بیشتر نخلها مردهاند و نابود شدهاند.از زمان ایجاد این سدها در مسیر اکثر نخلستانهای منطقه خشک شدهاند.
[ویرایش] درههای پارسیان
در منطقه پارسیان درههای متعدی وجود دارد که به صورت مسیل و یا رودخانه فصلی در جریان است، مشهورترین درههای منطقه عبارتاند از: درواه گبری، رودخانه، درواه حلوای، درواه گز آبدین، درواه چا درواه، درواي پياله اي، درواه پندني، درواي بوگال، درواه تنگ بردول، و درواه آبیار. در گوشه وکنار بعضی از این درواهها زمینهای (جوکار) وجود دارد که در بعضی او قات کشاورزان در آن جو و گندم میکارند و دراین سالها که شهرستان با خشک سالی روبه رو شدهاست دیگر شاهد اب گیری این درهها نیستیم.
[ویرایش] پیشهٔ مردم شهرستان پارسیان
شغل اهالی صید، ماهی گیری و کشاورزی است، تجارت و سفر و کار در منطقه پارس جنوبی است. وصادرات پارسیان در سابق خرما و غله بودهاست.
[ویرایش] بخشها
- شهرستان پارسیان شامل ۲ بخش به نامهای زیر است:
- دهستانها:
- دهستان: بوچیر
- دهستان: مهرگان
دهستانها:
- دهستان: کوشکنار
- دهستان: بهدشت
|
|
|
|---|---|
|
امیران | احشام | بوچیر| بمبری | جهواز | دشتی | ستولو | عمانیه | فومستان | کناردان | گود کنار | مهرگان | میلکی | هشنیز | یردخلف | یرد کوخردی| یرد شیطان | یرد خردو | یُرد قاسمعالی |
|
|
|||||
[ویرایش] منابع
- الوحیدی الخنجی، حسین بن علی بن احمد، «تاریخ لنجه»، چاپ دوم، دبی: دار الأمة للنشر والتوزیع، ۱۹۸۸ میلادی.
- محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس»، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی.
- العصیمی، محمد بن دخیل، عرب فارس، چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری.
- الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) چاپ سوم، دبی: سال انتشار ۱۹۹۷ میلادی به (عربی).
- حاتم، محمد بن غریب، تاریخ عرب الهولة، چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی.
- بختیاری، سعید، ، «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
- طاهری، رضا، (از مروارید تا نفت)، انتشارات داستانسرا
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] پانویس
- ↑ «بانک اطلاعات تقسیمات کشوری». وبگاه رسمی وزارت کشور ایران. بازبینیشده در آبان ۱۳۸۹.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ «نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی بر حسب سواد» (فارسی). وبگاه رسمی مرکز آمار ایران. بازبینیشده در آبان ۱۳۸۹.
[ویرایش] جستارهای وابسته
|
||||||||||||||||||||
|
|||||
