دهستان مهرگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دهستان مهرگان
اطلاعات کلی
استان هرمزگان
شهرستان پارسیان
بخش بخش مرکزی شهرستان پارسیان
مرکز دهستان بهده
جمعیت ۳۱۹۰ نفر
ارتفاع مرکز
از سطح دریا
-
پیش‌شمارهٔ
تلفنی
مرکز
۰۷۶۴
وب‌گاه www.behdeh.ir


دهستان مهرگان از توابع بخش مرکزی شهرستان پارسیان در استان هرمزگان در جنوب ایران واقع می‌باشد.

جمعیت[ویرایش]

جمعیت دهستان مهرگان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۳۱۹۰ نفر بوده‌است.،[۱] و بزبان وفارسی وبه گویش محلی تکلم می‌کنند. سکان این دهستان اهل سنت واز پیروان اما محمد ادریس شافعی هستند،. دهستان مهرگان دارای تأسیسات زیر است: دبستان، دبیرستان، هنرستان خانه بهداشت، آب لوله کشی، برق، آب انبار پست بانک بانک (برکه)، ودارای پنج مسجد است.

کار ودرآمد[ویرایش]

شغل مردم تجارتی و کشاورزی است، وجود آب شیرین در این روستا کشاورزی مناسبی در روستا رایج است و جو، گندم و گوجه فرنگی ذره و جمیع انواع سبزیجات صیفی و شتوی زراعت می‌شود، در حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم وجود دارد، قسمتی از مردم این دهستان به اضافه کشاورزی به دامداری نیز اشتغال دارند.

زمین‌های کشاورزی[ویرایش]

در اطراف دهستان مهرگان از توابع گاوبندی مناطق وزمینهای کشاروزی گسترده‌ای وجود دارد که به شرح زیر می‌باشد: زمین «نکا اسمه» شامل ۲۰ من زیر کشت می‌باشد. «زمین ابنید الخوص» و دور الغربی و نیرم، که کلاً شامل ۲۵۰ من بذر افکن می‌باشد. در این مناطق ۲ باب آب انبار (برکه) وجود دارد بنامهای «برکه نیرم» و «برکه الفیلی»، همچنین یک چاه آب شیرین وجود دارد که از سنگ و ساروج ساخته شده‌است وبنام «چاه طوی نیرم» معروف است. واینطور که معلوم است در دوران گذشته فعالیتهای کشاورزی گسترده‌ای در این منطقه رایج بوده‌است. وبعلت وجود آب شیرین محاصیل زراعتی مانند: جو و گندم، پیاز، تمباکو، نخل خرما گوجه فرنگی، صیفی جات، ومیوه جات و درختان مرکبات کاشته می‌شده است.

آثار باستانی[ویرایش]

آثار خانه‌های قدیمی در روستا وجود دارد که از سنگ وکاه وگِل ساخته شده‌است. قلعه بزرگ روی کوه وسط روستا که نیمه تخریب شده است. آسیاب‌های آبی بیرون از روستا. قبرهای متعلق به ۴۰۰ سال پیش و همچنین سنگ آتش‌دانی که متعلق به ۳۰۰۰ سال پیش است[نیازمند منبع].

واژگان محلی روستای بهده مرکز دهستان مهرگان[ویرایش]

جوتی:کفش***Joty: Shoes کمیس:پیراهن***Kamys: Shirts کندوره:لباس زنانه***Kandorah: Women’s Clothing جمه:لباس زنانه***jomaj: Ladies خساله:لباس***Khasalha: Clothing لیت:لامپ***lyett: Lamps کلوپ:چراغ***Club: LED چالو:روشن***Chalo: clear فنر:فانوس***fanar: Lantern چپلی:دمپایی***Chaply: Slippers دلاخ:جوراب***Dlakh: Socks شیله:چادر زنانه***Shelah: Tents Ladies تمبو:شلوار***Tombo: Jeans هل:نفت***hel: Oil.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • الوحیدی الخنجی، حسین بن علی بن احمد، «تاریخ لنجه»، چاپ دوم، دبی: دار الأمة للنشر والتوزیع، ۱۹۸۸ میلادی.
  • محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس»، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی.
  • الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd، an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
  • العصیمی، محمد بن دخیل، عرب فارس، چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری.
  • حاتم، محمد بن غریب، تاریخ عرب الهولة، چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی.
  • بختیاری، سعید،، «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
  • کامله، القاسمی، بنت شیخ عبدالله، (تاریخ لنجة) مکتبة دبی للتوزیع، الامارات:، چاب دوم، انتشار سال ۱۹۹۳ میلادی. (به عربی).
  • محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰ ـــ ۵۱)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
 
روستاهای بخش مرکزی شهرستان پارسیان استان هرمزگان ایران

امیران | احشام | بوچیر| بمبری | جهواز | دشتی | ستولو | عمانیه | فومستان | کناردان (پارسیان) | گود کنار | مهرگان | میلکی | هشنیز | یردخلف | یرد کوخردی| یرد شیطان | یرد خردو | یُرد قاسمعالی


پانویس[ویرایش]

  1. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 

جستارهای وابسته[ویرایش]