شهرستان نیر

برای دیگر کاربردها، نیر (ابهام‌زدایی) را ببینید.

شهرستان نیر یکی از شهرستانهای استان اردبیل ایران است که مرکز آن شهر نیر است. این شهر در ۳۱ کیلومتری شهر اردبیل و ۲۰ کیلومتری شهر سرعین واقع شده است که وجود بزرگراه برای ارتباط نیر با اردبیل باعث اهمیت این شهر شده است.

جاذبه های گردشگری

این شهر دارای چشمه های آب متعدد می باشد که معروفترین آن چشمه بولاغلار می باشد. این چشمه دارای آبی گواراست که در بخشی از

نمایی از منطقه تفریحی بولاغلار

آن پرورش ماهی هم انجام میشود. از جمله جاذبه های دیگر شهر نیر وجود آبگرم های متعدد با خاصیت درمانی می باشد که معروفترین آنها سقزچی، گل، قينرچه و بورجلو می باشند که درجه حرارت بعضي از آنها تا 56 درجه سانتيگراد نيز ثبت شده است و جهت درمان امراض پوستی مفيد تشخيص داده شده است. وجود منطقه زيباي بولاغلار در این شهر، آب و هواي خنك و طبيعت سبز و دلچسب فصول بهار و تابستان حاكي از پتانسيل مطلوب شهرستان براي گردشگري و توريسم است.

مناطق زیر از جمله مکانهای باستانی نیر می باشند:

• کاروانسرای شاه عباس در سائين
• سنگ نوشته هاي اورارتويي
• آتشکده هاي باستاني
• تپه ها و قبور باستاني
• غارهاي باستان قيرمزي کورپي (پل قرمز)
• استخر عباسلو

جشنواره آش

همه ساله در مرداد ماه جشنواره آش های محلی درمنطقه بولاغلار برگزار می شود که سبب حضور جمعیت کثیری از مسافران و شرکت کنندگان

نمایی از آش های جشنواره

در مسابقه می شود. در اين جشنواره فرهنگي و هنري انواع آش هاي ايراني و محلي استان اردبيل از قبيل آيران آشي(آش دوغ)، گيلديک آشي (آش نسترن وحشي)، اريشته آشي (آش رشته)، آش کشک ، آش گوجه، اوماج آشي، سوتلي آش (آش شير)، آش ديشتيک، آش ميوه ، ياوان آش، آش حليم، آش کلم، سوپ ، خشيل (کاچي) ، يارما آشي، آش آبغوره، آش ماست چکيده، آش جو، آش شله قلمکار، آش کشک، شله زرد و ايمام آشي(آش امام) تهيه و عرضه مي شود.

نير به روايت تاريخ

دوران ماقبل تاريخي نير از روي آثار بجا مانده در منطقه و دوران تاريخي منطقه ( دهكده، معابد و دژهاي صخره‌اي كه در دل زمين كنده شده‌اند) قابل مطالعه است. به طور كلي كثرت معماريهاي صخره‌اي در منطقه كه يادمانهاي ماندگار و پايداري از زمان كهنند اولين وسيله شناخت پيشينه تاريخي نير ميباشند و دوم متون تاريخي اعم از سالنامه‌هاي آشور و اوراتور و متون هخامنشي است كه نشانگر تحولات تاريخي در آن روزگار پرتلاطم هزار ساله است. اطلاق لفظ زيكرتو در عصر مادها و اوايل هزاره اول و لفظ ساكارتي در عصر هخامنشي به معني (سرزمين ساكنان در غارهاي سنگي)، وجود معابد ميترائيسم و نيز اشارات متون اوستا بر وجود بناهايي مثل دژ زير زميني و نيز متون شاهنامه كه سرشار از چنين اشاراتي است مؤيد قدمت اين منطقه است. متون دوران اسلامي نيز موضوع فوق را تاييد مي‌كند. چرا كه در صحبت از اردبيل در كتاب معتبري چون احسن التقاسيم (قرن 4 هجري) اشاره به اين نكته شده است كه «بيشتر خانه‌ها را در زير زمين ساخته‌اند». بنا به نوشته بلاذري: ‍« نير ديهي بود و كوشك كهنه و درهم شكسته‌اي داشت. مرّبن عمر موصلي طايي در آنجا فرود آمد و بنياد نهاد و پسرانش را در آن سكني داد كه به ظن قوي، اينان كوشكهايي در آن قريه بنا كردند و به صورت شهري درآوردند كه احتمالاً بايد همان قريه نير باشد. و بازار جابروان را بنياد نهاده، برزگش ساختند.» يكي از پسران مرّبن علي از سركشان آذزبايجان بود و در سال 212 هجري محمد بن حميد طوسي او را دستگير ساخته به بغداد فرستاد ولي او بار ديگر به آذربايجان برگشته و به حكمراني خود پرداخت ابن خردابه در كتاب مسالك و ممالك (تاليف سالهاي 230-234) او را خداوند جابروان و نيريز مي‌خواند. جابروان يكي از شهرهاي آذربايجان بوده و ياقوت حموي مي‌نويسد كه در نزديكي نريز (نير فعلي) بوده ولي از بلاذري نقل شده كه در نريز و در نزديكيهاي اردبيل بوده است. طبق اظهار نظر مطلعين نام اصلي آن نرسي بوده است و چنين مشهور است كه نرسي پادشاه مشهور ساساني آن را آباد كرده است. اين نام در نوشته‌هاي قديمي اين شهر ديده شده است.