تپه باستانی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
تپه باستانی یا تپه تاریخی تپهای است که از تخریب کامل یا ناقص شهر، قلعه، زیگورات یا هر بنای عظیم دیگری در گذشته، حاصل شدهاست.
برخی از تپههای باستانی در ایران ۹ تا ۱۰ هزارسال قدمت دارند.[۱]
تپههای باستانی در ایران همواره مورد تاراج قاچاقچیان آثار باستانی بوده[۲][۳] و گاه تعیین حریم آنها موجب اختلاف سازمانهای میراث فرهنگی و نهادهای عمرانی است.[۴] برخی دیگر از این تپهها نیز به محل اقامت بیخانمانها و معتادان تبدیل شدهاست.[۵]
محتویات |
فهرست تپههای باستانی ایران [ویرایش]
- تپه باستانی سنگ چخماق
- تپههای تاریخی شوش
- تپه سیلک
- هفت تپه
- تپه هگمتانه
- تپه گیان
- تپه حسنلو
- تپه اهرنجان
- قلعه توت ایلام
- گوهر تپه
- قلعه زینل
- تپه چیا جانی
- آرپا تپه
- تپه مصلی همدان
- سنجر
- نوشیجان
- کوزران
- سالالا
- تپه تاریخی آوه
- تپه تاریخی میل
- تپه گردهشین
- تپه مارو
- تپه رحمتآباد
- سینیز
- تپه یوخار قلعه
- قلعه گبران
- تپه قبرستان
- تپه سگزآباد
- تپه زاغه
- تپه حصار
- محوطه باستانی ازبکی
- تپه چغا گلان
فهرست تپههای باستانی سایر کشورها [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ «تپههای باستانی سنگ چخماق». تاریخ و تمدن جهان باستان. بازبینیشده در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۹.
- ↑ «هجوم قاچاقچیان به تپههای باستانی شوش». جام جم آنلاین. بازبینیشده در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۹.
- ↑ «با هشت هزار سالگان». شرکت مخابرات ایران. بازبینیشده در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۹.
- ↑ «تپههای باستانی شوشتر صاف شد قاچاقچیان خسته نشدند». روزنامه جام جم. بازبینیشده در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۹.
- ↑ «اعتراض مردم درگز؛ تپههای باستانی در میان شهر، محل تجمع معتادان شدهاند.». ستاد مبارزه با مواد مخدر. بازبینیشده در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۹.
پیوند به بیرون [ویرایش]
- اطلس ایران - فهرست غارها و تپههای پیش از تاریخ ایران
