روح زمانه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روح زمانه، به آلمانی: Zeitgeist، ترجمة واژه‌ای است فلسفی از زبان آلمانی که خود برگرفته از زبان لاتین (به لاتین «genius saeculi») است. این عبارت آلمانی از طریق زبان انگلیسی تقریباً به همة زبان‌های دنیا راه باز کرده و بدون تبدیل به زبان بومی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. روح زمانه روش و نوع تفکر و احساسات یک مقطع زمانی یا به عبارت دیگر دوران خاصی را تشریح یا توجیه می کند.

واژة مرکب Zeitgeist تشکیل یافته از دو کلمة آلمانی «تسایت» (زمان) و «گایست» (روح). این واژه برای نخستین‌بار توسط شاعر و فیلسوف آلمانی یوهان گوتفرید هردر در سال ۱۷۶۹ ساخته و پرداخته شد. هردر در یکی از کتاب‌های خود، نوشتاری از زبان‌شناس آلمانی کریستیان آدولف کلوتس را به تمسخر گرفت. «کلوتس» در نوشته خود خواسته بود با تعبیر شکل و تاریخ سکه‌ها، شخصیت اقوام را تعریف و توجیه کرده و علاقه‌ها و احساسات هنری اقوام را تعبیر کند.

این واژه پس از انقلاب فرانسه جهانی شد. در زبان فلاسفه قدیم، به عنوان قطب مقابل «genius saeculi» که همان «روح زمانه» است، واژة لاتین «genius loci» یعنی «روح مکان» به‌کار می‌رود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]

هرمان یوزف هیری. «ZUR EINLEITUNG: DER HISTORIKER UND DER ZEITGEIST». وب‌سایت دانشگاه بایرویت. بازبینی‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۱.