رأی‌گیری الکترونیکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

رأی گیری الکترونیکی (electronic voting یاe-voting) شامل ابزارهای الکترونیکی است که هم برای اخذ رأی وهم شمارش آراء به کار می روند.

فناوری های رأی گیری الکترونیکی می تواند شامل موارد ذیل باشد:

  • کارت پانچ
  • سامانه های رأی گیری اسکن نوری
  • باجه های رأی گیری ویژه:
- سامانه های رأی گیری الکترونیکی خوداتکا با قابلیت ذخیره ی مستقیم
- سامانه های DRE

از دیگر فناوری هایی که در رأی گیری الکترونیکی به کار گرفته می شوند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

به طور کلی، رأی گیری الکترونیکی را می توان به دو نوع اصلی تقسیم بندی کرد:

  1. رأی گیری الکترونیکی که به صورت فیزیکی توسط نمایندگان دولتی یا مقامات مستقل انتخاباتی نظارت می شوند. (به عنوان مثال دستگاههای رأی گیری الکترونیکی در ایستگاههای رأی گیری)؛
  2. رأی گیری الکترونیکی از راه دور که در آن رأی گیری تنها با حضور رأی دهنده انجام می پذیرد، و به صورت فیزیکی توسط نمایندگان دستگاههای دولتی نظارت نمی‌شود (به عنوان مثال رأی دهی شخص از طریق کامپیوتر شخصی، تلفن همراه و یا ارتباط تصویری از طریق اینترنت).

فناوری رأی گیری الکترونیک می تواند شمارش آراء مأخوذه را تسریع بخشد و قابلیت دسترسی رأی دهندگان معلول ، به انتخابات را بهینه کند. با این وجود، همچنان بحث و جدل هایی بر سر آن وجود دارد که رأی گیری الکترونیکی و مخصوصا روش رأی گیری DRE می تواند تقلب در انتخابات را تسهیل نماید.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]