رأیگیری الکترونیکی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
رأی گیری الکترونیکی (electronic voting یاe-voting) شامل ابزارهای الکترونیکی است که هم برای اخذ رأی وهم شمارش آراء به کار می روند.
فناوری های رأی گیری الکترونیکی می تواند شامل موارد ذیل باشد:
- کارت پانچ
- سامانه های رأی گیری اسکن نوری
- باجه های رأی گیری ویژه:
-
- - سامانه های رأی گیری الکترونیکی خوداتکا با قابلیت ذخیره ی مستقیم
- - سامانه های DRE
از دیگر فناوری هایی که در رأی گیری الکترونیکی به کار گرفته می شوند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- مخابرهتعرفه ی اخذ رأی
- رأی از طریق تلفن، شبکه رایانهای خصوصی و یا اینترنت
به طور کلی، رأی گیری الکترونیکی را می توان به دو نوع اصلی تقسیم بندی کرد:
- رأی گیری الکترونیکی که به صورت فیزیکی توسط نمایندگان دولتی یا مقامات مستقل انتخاباتی نظارت می شوند. (به عنوان مثال دستگاههای رأی گیری الکترونیکی در ایستگاههای رأی گیری)؛
- رأی گیری الکترونیکی از راه دور که در آن رأی گیری تنها با حضور رأی دهنده انجام می پذیرد، و به صورت فیزیکی توسط نمایندگان دستگاههای دولتی نظارت نمی شود (به عنوان مثال رأی دهی شخص از طریق کامپیوتر شخصی، تلفن همراه و یا ارتباط تصویری از طریق اینترنت).
فناوری رأی گیری الکترونیک می تواند شمارش آراء مأخوذه را تسریع بخشد و قابلیت دسترسی رأی دهندگان معلول ، به انتخابات را بهینه کند. با این وجود، همچنان بحث و جدل هایی بر سر آن وجود دارد که رأی گیری الکترونیکی و مخصوصا روش رأی گیری DRE می تواند تقلب در انتخابات را تسهیل نماید.[۱]
جستارهای وابسته [ویرایش]
- نمونههای رأیگیری الکترونیکی در جهان
- دموکراسی الکترونیکی
- دموکراسی الکترونیکی مشارکتی
- مشارکت الکترونیکی
- نرم افزار مشاوره رای دهی