جنگ‌های ایتالیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنگ‌های ایتالیا
Battle of Pavia, oil on panel.jpg
نبرد پاویا
تاریخ ۱۴۹۴–۱۵۵۹
مکان جنوب و غرب اروپا
نتیجه پیروزی هابسبورگ ها، اسپانیا ابرقدرت اروپا شد.
جنگ بین
فرانسه, امپراتوری مقدس روم, دولت‌های ایتالیایی (به طور قابل ملاحظه جمهوری ونیز, دوک نشین میلان, پادشاهی ناپل, ایالات پاپی, جمهوری فلورانس, و دوک نشین فرارا), انگلستان, اسکاتلند, اسپانیا, امپراتوری عثمانی, سوییس, ساکسونی, و بقیه

جنگ‌های ایتالیا که به عنوان جنگ‌های بزرگ ایتالیا، جنگ‌های هابسبورگ-والوا یا جنگ‌های رنسانس نیز شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از کشمکش‌ها میان سالهای ۱۴۹۴ تا ۱۵۵۹ میلادی بود که بیش تر دولت-شهرهای ایتالیا، ایالات پاپی و همچنین قدرت‌های اروپای غربی (فرانسه، اسپانیا، امپراتوری مقدس روم، انگلستان و اسکاتلند) به علاوهٔ امپراتوری عثمانی درگرفت. اگرچه این جنگ در اصل از تنش‌های قدرت‌های منطقه بر سر دوک نشین میلان و پادشاهی ناپل روی داد اما پس از مدتی به جدال میان سرزمین‌های مختلف بر سر قلمرو بیشتر انجامید. همچنین، این جنگ آمیزه‌ای از پیمان‌ها، اتحادها و خیانت‌ها بود.

مقدمه[ویرایش]

به دنبال پایان جنگ لمباردی میان میلان و ونیز در ۱۴۵۴، دورهٔ طولانی صلح آغاز شد که با حکومت لورنتزوی مدیچی در فلورانس همراه بود و تا ۱۴۸۲ میلادی، که جنگ فرارا آغاز شد، طول کشید.

اسپانیا نیز پذیرفته بود که در قبال پیمان بارسلونا در ۱۴۹۲، که روسیون و سیردانیا را به آن کشور داد، در یورش فرانسه به ایتالیا دخالت نکند.

جنگ‌ها[ویرایش]

ایتالیا در ۱۴۹۴ میلادی

جنگ ایتالیا (۱۴۹۴-۱۴۹۸)[ویرایش]

در ۱۵۰۰ میلادی، لویی دوازدهم با فردیناند دوم آراگون توافق کرد تا ناپل را تقسیم کرده و از جنوب به میلان وارد شوند. تا ۱۵۰۲ لشکریان دو طرف طبق توافق قبلی، میلان را تقسیم کردند اما دوباره با هم اختلاف پیدا کرده و جنگیدند. این بار فرانسویان در نبرد چرینیولا و نبرد گاریلیانو مغلوب شدند و ناپل را به اسپانیا واگذار نمودند.

جنگ ایتالیا (۱۴۹۹-۱۵۰۴)[ویرایش]

جنگ اتحاد کامبره[ویرایش]

جنگ ایتالیا (۱۵۲۱-۱۵۲۶)[ویرایش]

جنگ اتحاد کونیاک[ویرایش]

جنگ ایتالیا (۱۵۳۶-۱۵۳۸)[ویرایش]

جنگ ایتالیا (۱۵۴۲-۱۵۴۶)[ویرایش]

فرانسوای اول، شاه فرانسه، پس از اتحاد با سلطان سلیمان اول، امپراتور عثمانی، هجوم پایانی به ایتالیا را آغاز کرد. ناوگان مشترک فرانسه-عثمانی تحت فرماندهی خیرالدین بارباروسا در اوت ۱۵۴۳ شهر نیس را فتح کردند. سپس، در جبههٔ دیگر، ارتش فرانسه با غلبه بر آلمانی‌ها، آنها را وارد کرد به سوی لمباردی عقب نشینی کنند. شارل پنجم و هنری هشتم، شاه انگلستان، در اتحاد با یکدیگر به شمال فرانسه هجوم بردند و فرانسه را مجبور به پایان جنگ نمودند. عاقبت، مرزها به قبل از وقوع جنگ بازگشت.

جنگ ایتالیا (۱۵۵۱-۱۵۵۹)[ویرایش]

نتایج[ویرایش]

با پایان جنگ در ۱۵۵۹ میلادی، اسپانیا به رهبری خاندان هابسبورگ پس از ضربه زدن به فرانسه، تبدیل به یگانه ابرقدرت اروپا شد. همچنین، فرانسه نیز از داخل دچار آشفتگی شد. دولت‌های ایتالیایی تبدیل به کشورهای درجه دو شده و میلان و ناپل نیز به اسپانیا تعلق گرفت.

منابع[ویرایش]