جامو و کشمیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مقبوضہ کشمیر
जम्मू और कश्मीर
ཇ་མུ་དང་ཀ་ཤི་མིར།
(به اردو: جموں اور کشمیر)
—  ایالت  —
باغ‌های شالیمار یکی از دلایلی که پادشاهان ایرانی کشمیر را بهشت روی زمین می‌نامیدند

پرچم

نشان رسمی
ایالت جامو و کشمیر در هند
مختصات: ۳۳°۴۵′ شمالی ۷۶°۲۴′ شرقی / ۳۳.۷۵۰° شمالی ۷۶.۴۰۰° شرقی / 33.750; 76.400مختصات: ۳۳°۴۵′ شمالی ۷۶°۲۴′ شرقی / ۳۳.۷۵۰° شمالی ۷۶.۴۰۰° شرقی / 33.750; 76.400
کشور Flag of India.svg هند
مرکز تابستانی سرینگار
مرکز زمستانی جامو
بزرگترین شهر سرینگار
تاسیس ۲۶ اکتبر ۱۹۴۷
فرمانداری
 • فرماندار
مساحت
 • جمعاً ۲۲۲٬۲۳۶ km۲ (۸۵٬۸۰۶ sq mi)
جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل ۱۲٬۵۴۸٬۹۲۶
منطقه زمانی IST (یوتی‌سی ۰۵:۳۰+)
کد ایزو ۳۱۶۶ IN-JK
وب‌گاه jammukashmir.nic.in

جامو و کشمیرایالتی در شمال غربی هندوستان است. مرکز تابستانی این ایالت شهر سرینگار و مرکز زمستانی آن شهر جامو است.

بیشتر خاک این ایالت در رشته کوه‌های هیمالایا قرار گرفته است. این ایالت از شمال شرقی با جمهوری خلق چین مرزهای مشترک دارد و با ایالت‌های هیماچال پرادش و پنجاب هند از جنوب و بخش تحت نظارت پاکستان ِ کشمیر معروف به کشمیر آزاد و گلگت-بلستان از غرب و جنوب غرب هم‌مرز است. جامو و کشمیر در گذشته بخشی از حکومت ِ امیرنشین تحت‌الحمایهٔ ِ بریتانیای ِ کشمیر و جامو بود. بر سر حاکمیت این منطقه بین کشورهای چین، هند و پاکستان مناقشه است و هر یک بخش‌هایی از آکن را تحت کنترل خود دارند. ایالت جامو و کشمیر که پرجمیعت‌ترین بخش کشمیر است تحت کنترل هند قرار دارد و توسط پاکستان به‌نام کشمیر اشغال‌شده هند نامیده می‌شود.[۱] هندی‌ها هم به طور متقابل بخش پاکستانی کشمیر را کشمیر اشغال‌شده پاکستان می‌خوانند. منطقه اقصای چین در شمال کشمیر هم که تحت تصرف چین است مورد ادعای هند بوده و دولت هندوستان آن را جزو ایالت جامو و کشمیر می داند.

ایالت جامو و کشمیر به سه ناحیه تقسیم می‌شود: جامو، دره کشمیر و لِداخ. این ایالت دارای جاذبه‌های گردشگری بی‌شماری است. به «دره کشمیر» به‌سبب دورنماهای زیبا و رشته‌کوه‌های شگفت، « بهشت روی زمین» گفته می‌شود[۲] و «جامو» به «محل معابد جذاب» معروف است که همه ساله صدها هزار زائر هندو آن‌ها را زیارت می‌کنند. «لداخ» نیز به سبب کوه‌های دور از دسترس و زیبا و همچنین فرهنگ بودایی به « تبت کوچک» شهره است.[۳]

جمعیت این ایالت در سرشماری سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۲٬۵۴۸٬۹۲۶ نفر بوده است. سرینگار با ۱٬۱۹۲٬۷۹۲ نفر و جامو با ۹۵۱٬۳۷۳ نفر پرجمعیت‌ترین شهرهای این ایالت هستند. جامو و کشمیر تنها ایالت هند با اکثریت مسلمان است. ۶۷٪ جمعیت این ایالت پیرو اسلام هستند و در دره کشمیر این آمار به ۹۵٪ می‌رسد.[۴] این ایالت اجتماع پرتحرکی از هندوها، سیک‌ها و بودایی‌ها را داراست.[۵]

بیشتر مردم جامو و کشمیر به زبانهای کشمیری، اردو، دوگری، پاهاری، بالتی، لاداکی، پنجابی، گوجری، و دادری صحبت می‌کنند. اما زبان اردو با الفبای اردو زبان اداری این ایالت است و اغلب مردم به زبان‌های هندی و انگلیسی به‌عنوان زبان دوم تکلم می‌کنند.[۶]

گولمارگ سرینگر
پهلگان جامو
Srinagar- Yatra- Hindu holy cave.JPG

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس‌ها و منابع[ویرایش]

  1. Kashmir Dispute: Background وبگاه وزارت امورخارجه پاکستان - انگلیسی
  2. Paradise on Earth
  3. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Jammu and Kashmir»، ویکی‌پدیای ، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۹ October ۲۰۰۸).
  4. وبگاه بی‌بی‌سی - انگلیسی
  5. Ethnic identities and political deadlock in Jammu and Kashmir
  6. Kashmiri: A language of India. . Ethnologue.  Retrieved on 2007-09-16.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جامو و کشمیر موجود است.