جامو و کشمیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مقبوضہ کشمیر
जम्मू और कश्मीर
ཇ་མུ་དང་ཀ་ཤི་མིར།
(به اردو: جموں اور کشمیر)
ایالت
باغ‌های شالیمار یکی از دلایلی که پادشاهان ایرانی کشمیر را بهشت روی زمین می‌نامیدند
باغ‌های شالیمار یکی از دلایلی که پادشاهان ایرانی کشمیر را بهشت روی زمین می‌نامیدند
Flag of مقبوضہ کشمیر
Flag
Official seal of مقبوضہ کشمیر
Seal
ایالت جامو و کشمیر در هند
ایالت جامو و کشمیر در هند
Kashmir map.svg
مختصات: ۳۳°۴۵′ شمالی ۷۶°۲۴′ شرقی / ۳۳.۷۵۰° شمالی ۷۶.۴۰۰° شرقی / 33.750; 76.400مختصات: ۳۳°۴۵′ شمالی ۷۶°۲۴′ شرقی / ۳۳.۷۵۰° شمالی ۷۶.۴۰۰° شرقی / 33.750; 76.400
کشور  هند
مرکز تابستانی سرینگار
مرکز زمستانی جامو
بزرگترین شهر سرینگار
تاسیس ۲۶ اکتبر ۱۹۴۷
مساحت
 • کل
۲۲۲٬۲۳۶ km۲ (۸۶٬۰۰۰ sq mi)
جمعیت (۲۰۱۱)
 • جمعیت ۱۲٬۵۴۸٬۹۲۶
 • تراکم
۵۶/km۲ (۱۵۰/sq mi)
منطقه زمانی IST (یوتی‌سی ۰۵:۳۰+)
کد ایزو ۳۱۶۶ IN-JK
وب‌گاه jammukashmir.nic.in

جامو و کشمیرایالتی در شمال غربی هندوستان است. مرکز تابستانی این ایالت شهر سرینگار و مرکز زمستانی آن شهر جامو است.

بیشتر خاک این ایالت در رشته کوه‌های هیمالایا قرار گرفته است. این ایالت از شمال شرقی با جمهوری خلق چین مرزهای مشترک دارد و با ایالت‌های هیماچال پرادش و پنجاب هند از جنوب و بخش تحت نظارت پاکستان ِ کشمیر معروف به کشمیر آزاد و گلگت-بلستان از غرب و جنوب غرب هم‌مرز است. جامو و کشمیر در گذشته بخشی از حکومت ِ امیرنشین تحت‌الحمایهٔ ِ بریتانیای ِ کشمیر و جامو بود. بر سر حاکمیت این منطقه بین کشورهای چین، هند و پاکستان مناقشه است و هر یک بخش‌هایی از آکن را تحت کنترل خود دارند. ایالت جامو و کشمیر که پرجمیعت‌ترین بخش کشمیر است تحت کنترل هند قرار دارد و توسط پاکستان به‌نام کشمیر اشغال‌شده هند نامیده می‌شود.[۱] هندی‌ها هم به طور متقابل بخش پاکستانی کشمیر را کشمیر اشغال‌شده پاکستان می‌خوانند. منطقه اقصای چین در شمال کشمیر هم که تحت تصرف چین است مورد ادعای هند بوده و دولت هندوستان آن را جزو ایالت جامو و کشمیر می داند.

ایالت جامو و کشمیر به سه ناحیه تقسیم می‌شود: جامو، دره کشمیر و لِداخ. این ایالت دارای جاذبه‌های گردشگری بی‌شماری است. به «دره کشمیر» به‌سبب دورنماهای زیبا و رشته‌کوه‌های شگفت، « بهشت روی زمین» گفته می‌شود[۲] و «جامو» به «محل معابد جذاب» معروف است که همه ساله صدها هزار زائر هندو آن‌ها را زیارت می‌کنند. «لداخ» نیز به سبب کوه‌های دور از دسترس و زیبا و همچنین فرهنگ بودایی به « تبت کوچک» شهره است.[۳]

جمعیت این ایالت در سرشماری سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۲٬۵۴۸٬۹۲۶ نفر بوده است. سرینگار با ۱٬۱۹۲٬۷۹۲ نفر و جامو با ۹۵۱٬۳۷۳ نفر پرجمعیت‌ترین شهرهای این ایالت هستند. جامو و کشمیر تنها ایالت هند با اکثریت مسلمان است. ۶۷٪ جمعیت این ایالت پیرو اسلام هستند و در دره کشمیر این آمار به ۹۵٪ می‌رسد.[۴] این ایالت اجتماع پرتحرکی از هندوها، سیک‌ها و بودایی‌ها را داراست.[۵]

بیشتر مردم جامو و کشمیر به زبانهای کشمیری، اردو، دوگری، پاهاری، بالتی، لاداکی، پنجابی، گوجری، و دادری صحبت می‌کنند. اما زبان اردو با الفبای اردو زبان اداری این ایالت است و اغلب مردم به زبان‌های هندی و انگلیسی به‌عنوان زبان دوم تکلم می‌کنند.[۶]

گولمارگ سرینگر
پهلگان جامو
Srinagar- Yatra- Hindu holy cave.JPG

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس‌ها و منابع[ویرایش]

  1. Kashmir Dispute: Background وبگاه وزارت امورخارجه پاکستان - انگلیسی
  2. Paradise on Earth
  3. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Jammu and Kashmir»، ویکی‌پدیای ، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۹ October ۲۰۰۸).
  4. وبگاه بی‌بی‌سی - انگلیسی
  5. Ethnic identities and political deadlock in Jammu and Kashmir
  6. Kashmiri: A language of India. . Ethnologue.  Retrieved on 2007-09-16.