حافظه غیر قابل دسترس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حافظه غیر قابل دسترس (به انگلیسی: Unreachable memory) بلاکی از حافظه است که به صورت پویا به یک برنامه اختصاص داده شده است، ولی برنامه اشاره‌گری که بتواند از طریق آن به بلاک دسترسی داشته باشد را در اختیار ندارد (برنامه کاربردی اشاره‌گر را گم کرده است). به شکل مشابه، یک شی غیر قابل دسترس، شیئی است که به شکل پویا اختصاص داده شده اما هیچ ارجاعی برای دسترسی به آن شی وجود ندارد.

مثال[ویرایش]

int *x;
 
x = (int*) malloc(sizeof(int));
 
x = NULL;

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Unreachable memory»، ویکی‌پدیای en، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۳).