بامری

بامری، از اقوام اصیل ایرانی و عشایر بودند که زادگاه اصلی این قوم شیراز می‌باشد. این قوم عشایر در زمان هخامنشی بنابر دلایلی از قبیل تنگدستی و برای تأمین منابع جدید معیشت، به بمپور، خاش ، غرب جازموریان ، سیستان، جیرفت، کرمان و حتی به قسمت‌های بلوچستان پاکستان روی آورده اند. از این رو این طایفه‌ را می‌توان در سه منطقه سیستان، کرمان و بلوچستان یافت.

در کتاب «احیا الملوک» به نام این طایفه، اشاره شده است. امروز مرکز اصلی بامری‌ها در بلوچستان کنونی، منطقه دلگان می‌باشد. بامری‌های ساکن سیستان و بلوچستان شیعه مذهب هستند و به دامداری و کوچ نشینی مشغولند.

این طایفه شامل تیره‌های زیر می‌باشد:

• تیره شولی بر
• تیره مالکی این تیره زیرمجموعه طایفه عبدالهی میباشد.
• تیره سجادی
• تیره عبداللهی شامل شهدادزهی-گجرزهی -قربان زهی-خاکی زهی-مالکی-میرک زهی و.....
• تیره شهدوستی

منابع

• غلامعلی رئیس الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ 1370.