میرشکار

میرشکارطویل از طایفه‌های سیستان هستند، ریشهٔ آنهابه عبدالحسین میرشکار برمی گردد. بارها در راه دفاع از مردم جانش را نزدیک بوده از دست بدهد ویک بار هم دریک درگیری مسلحانه در دفاع از دهقانان سیستان زخمی می‌شود. معیشت اصلی وی شکاربوده وبارها هدایای ظل السلطان رابرگردانده واعلام داشته به گذران زندگی از طریق شکارقانع است.

میرشکارهای سیستان

میرشکار از طایفه‌های سیستانی استان سیستان و بلوچستان ایران گفته می‌شود که نام اصلی طایفه میرشکار دلیر یا طویل بوده و از زمان کدخدا علی اکبرخان میرشکار و دوستمحمد خان میرشکار طویل ملقب به سردار قاطع مشهور شده‌اند. از لحاظ لغوی میرشکار به کسی گفته می‌شود که وظیفهٔ حفاظت و نگهبانی را از زمان خرمن تا مرحله کوبیدن و برداشت و تقسیم غله عهده‌دار می‌باشدویا پاسدار و زورمند منطقه تحت سلطه خویش باشد.

در زمان سردار پردل خان سرابندی که رقابت پنهان و آشکاری با خاندان اسدالله علم که رقیب و دشمن سرسخت خاندان میرشکار بویزه کننل دوستمحمد خان به علت ناراحتی و دلخوری رضا شاه از اوبوده‌است داشته وروابط خالصانه‌ای باسردار پردل خان برقرار ساخته و حمایت از دشمن خونی خودی را بر دوستی بیگانه ترجیح دادند وبا تمام قدرت کدخدا علی اکبر خان و کننل دوست محمد خان میرشکاراز سردار پردلی حمایت کردتد. نظر به محل اقامت اولیه طایفه میرشکار در سیستان در منطقه شیب آب و در زمینهاو مناطق قدرت خود و سران طایفه سرابندی اسکان داشته‌اند. به علت نزدیکی جوار طایفه میرشکار با سواحل دریاچه هامون و منطقه شکار ارباب زادگان میرشکاروارباب زادگان کیانی و سردار زادگان سرابندی ممکن است این طایفه بخاطر قدرت نظامی و جنگجویان بی باکش شدیدا مورد حسد طبقات مرفه بوده باشندو کینه و عداوت انها از همان زمان سر گرفته باشد که بعد از انقلاب اسلامی و از بین رفتن خان و ارباب اختلافات فی مابین کلا فراموش شد.

شغل

شغل و حرفه اصلی اکثریت قریب به اتفاق اجداد این طایفه(تفنگچی)و نظامی و شکارچی بوده ودر ضمن آنان توانسته‌اند مردان سوارکار و رزمنده و سرداران جنگی و سربازان نیرومندی را به سپاه سیستان بدهند.

منابع

• کتاب «زادسروان سیستان» (شرح منثور و منظوم احوال طوایف سیستان) ج۱و۲ – مولف: غلامعلی رئیس الذاکرین (دهبانی) – چاپ اول ۱۳۷۰ – تیراژ ۳۰۰۰ جلد – ناشر: مولف – چاپ: مشهد صفحات ۲۶۸-۲۷۱