بارانی (طایفه)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بارانی یا بارنی، از طایفههای سیستانی استان سیستان و بلوچستان میباشد.
بزرگان این طایفه معتقدند، زمانی که جلالالدین خوارزمشاه برای سرکوبی لشکریان چنگیز و تدارک سپاه به غزنین حرکت کرد، در منطقهای به همین نام با او همراه شدند.
بعدها بارانیها به جهان آباد و ده خانم مهاجرت کرده و به کار کشاورزی و دامداری پرداختهاند. امروزه این طایفه در حاشیه نیزار میان کنگی زابل و منطقه قائنات به این حرفه مشغول هستند. بارانیها در روستاهای جهان آباد، ده قجر، ده بارانی ساکن هستند.
بارانیها از لحاظ وابستگی خود را وابسته به طایفههای محمد زهی، باروزهی و بارکزهی میدانند. محمد زهیها و باروزهیها در افغانستان و بارکزهی یا ریکزائیها در بلوچستان سکونت دارند.
این طایفه از نه تیره تشکیل میشود:
- تیره صفر
- تیره محمد رسول
- تیره بوران
- تیره جماگل (جمعه گل)
- تیره محمد اکبر
- تیره قاسم
- تیره سلیمان
- تیره اسماعیل
- تیره نورمحمد
[ویرایش] منابع
- غلامعلی رئیس الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ ۱۳۷۰.
