آیرن میدن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آیرن میدن
Iron Maiden Madrid 2011.jpg
آیرن میدن در حال اجرا در سال ۲۰۱۱
اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه انگلیس
سبک‌ها هوی متال، موج نو هوی متال انگلیسی
سال‌های فعالیت ۱۹۷۵ - تاکنون
ناشرین EMI
Sanctuary
Columbia
Portrait
Capitol
Epic
CMC International
وب‌گاه ironmaiden.com
اعضای کنونی بروس دیکینسن
یانیک جرز
استیو هریس
نیکو مک‌برین
دیو مورای
آدرین اسمیت

آیرن مِیدِن (به انگلیسی: Iron Maiden) نام یک گروه هوی متال انگلیسی (در شرق لندن) است که در سال ۱۹۷۵ توسط آهنگساز و نوازندهٔ گیتار باس، استیو هریس، تشکیل شد. از تاریخ شکل گیری گروه تا به امروز مجموعه ۳۵ آلبوم از این گروه منتشر شده که ۱۴ آلبوم استودیویی، ۹ آلبوم اجرای زنده،۴ آلبوم ای پی و ۸ آلبوم گردآوری شده مجدد هستند. آیرن میدن را سازندهٔ موج نو هوی متال انگلیسی می‌شناسند.

درباره[ویرایش]

تالار افتخارات[ویرایش]

این گروه در اوایل دههٔ ۸۰ میلادی و پس از تغییرهای پیاپی در اعضای گروه، به موفّقیت‌های چشمگیر و خیره کننده ای دست یافته است. از جمله می توان به نشان پلاتینیوم آمریکا برای آلبوم (The Number of the Beast) در ۱۹۸۲، آلبوم (Piece of Mind) در ۱۹۸۳، آلبوم (Powerslave) در ۱۹۸۴، آلبوم اجرای زنده تحسین بر انگیز (Live After Death) در ۱۹۸۵، آلبوم Somewhere In Time در ۱۹۸۶ و آلبوم (Seventh Son of a Seventh Son) در ۱۹۸۸ اشاره کرد. آلبوم سال ۲۰۰۶ گروه با نام (A Matter of Life and Death) در رتبه نهم مجله بیلبورد شماره ۲۰۰ قرار گرفت و همینطور در بریتانیا مقام چهارم را از آن خود کرد و به نشان گلد در بریتانیا دست یافت. این آلبوم از معدود آلبوم‌های راک است که در هندوستان توانست نشان پلاتینیوم را از آن خود کند.

بدون شک آیرن میدن را می توان یکی از موفق‌ترین گروه‌های متال نامید، فروش آلبوم‌های این گروه در سطح جهان به عددی بالغ بر صد میلیون می رسد.[۱][۲][۳][۴] نکته مهم این است که این رقم فروش بدون حمایت هیچ رادیو یا شرکت تبلیغاتی میسر شده است. در وب گاه اصلی گروه عنوان شده است که از آغاز پیدایش گروه در دههٔ ۸۰ تاکنون بالای ۷۵ میلیون نسخه از آلبوم‌های آیرن میدن بوسیله شرکت EMI به فروش رفته است.[۵] آیرن میدن برنده جایزه آیور نوولو در سال ۲۰۰۲ برای موفقیت‌های جهانی شده است.[۶] همچنین نام گروه بر روی یکی از موزاییک‌های هالیوود راک واک در سال ۲۰۰۵ در بلوار سانست کالیفرنیا حک شد. تا اکتبر ۲۰۰۹ آیرن میدن بیش از ۲۰۰۰ اجرای زنده در سرتاسر دنیا داشته است.[۷]

ساخته شده از آهن[ویرایش]

در یکی از روزهای کریسمس ۱۹۷۵ استیو هریس، نوازنده گیتار باس، که به تازگی از گروه اسمایل جدا شده بود، آیرن میدن را راه انداخت خیلی زود تونی پارسونز نوازنده گیتار، داگ سمپسون نوازنده درامز و پائولی دی خواننده به او ملحق شدند.[۸] نام آیرن میدن الهام گرفته شده از رمان الکساندر دوما است. همچنین نام ایرون میدن به یک نوع وسیله شکنجه قرون وسطائی اطلاق میشود.البته به مارگارت تاچر هم لقب بانوی اهنین داده شده که هواداران ایرون میدن به شوخی او را ایرون میدن لقب داده بودند.

در ۱۹۷۹ پس از سه سال اجرای پراکنده برای عموم، آیرن میدن مدیریت رود اسمالوود را برای امور تجاری می پذیرد. پس از یک اجرای موفق در کلاب Legendary Marcoee در لندن و فروش تمام بلیط‌ها و پر شدن ظرفیت، گروه موفق به بستن قرار داد با شرکت نشر EMI می شود.[۹]

دنیس استرتون، نوازنده گیتار، در ۱۹۸۰ میلادی به گروه می پیوندد ولی داگ سمپسون از گروه جدا می‌شود و جای خود را به کلایو بر می دهد. در همین سال آنها آماده می شوند تا اولین تور خود را در بریتانیا برای اولین آلبومشان با نام Metal for Muthas که آلبومی جمع آوری شده بود، برگزار کنند. تک اهنگ آنها با نام Running Free نیز در رتبه ۳۴ چارت بریتانیا جای می گیرد. آلبومی به نام گروه یعنی Iron Maiden منتشر می شود که علی‌رغم اینکه در ضبط البوم کمی شتابزدگی به خرج داده شد ولی آلبوم با استقبال در بریتانیا مواجه می شود و در چارت بریتانیا به مقام چهارم نائل می شود.[۱۰][۱۱] در همین سال آیرن میدن در تور بریتانیای کیس همراه می‌شود و همچنین در برگزاری تور به جوداس پریست یاری می رساند.[۱۲]

قاتلین و درندگان[ویرایش]

آدریان اسمیت (راست) و دیو مورای (چپ) در ۱۹۸۲

Killers دومین آلبوم استودیویی آیرن میدن است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. بعد از انتشار آلبوم گروه تور دور اروپا را راه انداخت و برای اولین اجرای زنده در ژاپن و آمریکای شمالی را تجربه کرد. پس از برگزاری تور پل دیانو از گروه اخراج می شود، علت اخراج وی مصرف الکل و کوکائین ذکر شده است.[۱۳] جای او به بروس دیکینسن داده شد. بروس با پیوستن به گروه علاوه بر نقش خوانندگی به آهنگسازی برای گروه هم کمک کرد.

در ۱۹۸۲ بود که آلبوم تک گروه یعنی Run To The Hills به رتبه هفتم در چارت بریتانیا دست یافت. در همین سال آیرن میدن به افتخار دیگری نائل آمد، آلبوم Number Of The Beast که در همین سال منتشر شد مقام اول چارت بریتانیا را کسب کرد.[۱۴] گروه برای اولین بار اجرای زنده ای در استرالیا برپا کرد که با شور فراوان هواداران همراه بود. قطعه "Hallowed Be Thy Name" در همین آلبوم به عنوان برترین آهنگ راک شناخته شده است.[۱۰]

ذهن، غلام قدرت[ویرایش]

کلایو بر در ۱۹۸۳ به علت مشکلات شخصی از گروه جدا می‌شود و جای او را نیکو مک‌برین پر می کند. آلبوم Piece of Mind با عضو جدید منتشر می شود، این آلبوم به مقام چهاردهم در مجله بیلبورد دست می یابد.[۱۵] اجرای آنها در آمریکای شمالی چیزی شبیه معجزه بود، بلیط‌های آنان خیلی زود فروخته می شد و افراد بسیاری پشت درهای بسته می ماندند، به ویژه اجرای آنان در نیویورک که با ازدحام بی سابقه ای همراه بود تمام این اتفاقات بدون هیچ تبلیغات رادیویی صورت گرفت کاری که تا بدان روز سابقه نداشته است.[۱۶]

پس از موفقیت آلبوم Piece of Mind آیرن میدن آلبوم Powerslave را در نهم سپتامبر ۱۹۸۴ ضبط و منتشر کرد. پس از آن تور بزرگی در ۲۶ کشور به راه افتاد که اولین اجرا در آگوست همان سال در هلند بود. این آلبوم هم برای گروه موفقیت‌های بسیاری به همراه داشت از جمله اینکه این آلبوم در مجله بیلبورد شماره ۲۰۰ در رتبه ۲۱ قرار گرفت[۱۷] و همچنین آلبوم در چارت موسیقی بریتانیا به مقام دوم نائل آمد.[۱۸] تور دور دنیا ادامه پیدا می‌کند و تبدیل به بزرگترین تور اجرای زنده تاریخ می شود، در طی این تور ۱۹۳ اجرای زنده در طی ۱۳ ماه برای چیزی حدود ۳٬۵۰۰٬۰۰۰ هوادار اجرا شد که در طول تاریخ بی سابقه است.[۱۹] حاصل این تور عظیم ضبط آلبوم اجرای زنده Live After Death نیز بود، آلبومی که علاوه بر فروش بی نظیر، تحسین بسیاری از منتقدان را هم بر انگیخت. پس از برگزاری تور، به علت خستگی زیاد اعضا، گروه یک مهلت را برای استراحت تعیین کرد و این اولین زمان استراحت گروه بود.

زمان و برادر هفتم[ویرایش]

پس از سپری شدن مهلت استراحت اعضا دوباره جمع می شوند و دست بکار ضبط البومی دیگر می شوند. آلبوم Somewhere in Time در ۱۹۸۶ منتشر می شود. حال و هوای آلبوم با آلبوم‌های پیشین متفاوت است. مضمون اصلی آلبوم حول و حوش مسئله سفر در زمان می گذرد. همچنین نحوه سازبندی نیز در این آلبوم متفاوت از آلبوم‌های پیشین است. تور موفق دیگری نیز پس از انتشار این آلبوم برگزار می شود، توری که ۷ ماه به درازا می انجامد.[۲۰]

پس از اتمام تور اعضای آیرن میدن که گویا خستگی ناپذیرند شروع به ضبط آلبوم Seventh Son Of A Seventh Son می کنند. آلبومی که حال و هوای اسطوره ای دارد و شرح حال کودکی است که قدرت خواندن افکار دیگران را دارد. در این آلبوم آیرن میدن برای اولین بار از کیبورد در ضبط آهنگها استفاده می کند، منتقدان نسبت به این عمل واکنش خوبی نشان داده‌اند.[۲۱] این آلبوم توانست در چارت بریتانیا مقام اول را از آن خود کند و همچنین جایزه پلاتینیوم آمریکا را نیز از آن خود کرد.[۱۲] اجرای آیرن میدن در فستیوال دانینگتون در ۲۰ آگوست ۱۹۸۸ یک رکوردشکنی بود. حضور بیش از ۱۱۰هزار نفر هوادار برای تماشای اجرای آیرن میدن در این فستیوال رکورد این فستیوال را شکست. موفقیتی که تنها گروه هایی چون کیس، هلووین و مگادث به آن دست یافته بودند. همچنین گروه در این سال تور کل اروپا را با موفقیت پشت سر گذاشت.

ویدئویی از اجراهای زنده آنها در ۱۹۸۹ ضبط شد که نام Maiden England بر آن گذاشته شد، این ویدئو توانست جوایز و رتبه‌های خوبی را در جهان بدست بیاورد که از جمله رتبه اول در بریتانیا بود.

ده سال اول و دعای یک مردنی[ویرایش]

سال ۱۹۹۰ دهمین سال از انتشار اولین آلبوم تک آیرن میدن بود، گروه آلبوم تکی با نام The First Ten Years را به همین مناسبت منتشر کرد. آدریان اسمیث که از میزان شور و حرارتش کاسته شده گروه را ترک می‌کند و به جای او یانیک گرس وظیفه نوازندگی گیتار را بر عهده می گیرد. گروه با عضو جدید آلبوم No Prayer for the Dying را در اکتبر 1990 منتشر می کند، این آلبوم هم در چارت بریتانیا به مقام دوم دست می یابد. در دل این آلبوم، آهنگ "Bring Your Daughter...to the Slaughter" منتشر می‌شود که توانست جایزه بهترین آهنگ سال را از جشنواره گلدن راسپری از آن خود کند.[۱۰]

آلبوم موفق دیگر گروه Fear Of The Dark بود که در ۱۹۹۲ منتشر شد. این آلبوم هم در بریتانیا مقام اول را بدست آورد و تبدیل به یکی از پر فروش ترین‌ها شد. این آلبوم اولین آلبوم آیرن میدن است که بصورت سی دی منتشر می شود. همچنین این آلبوم آخرین آلبومی است که مارتین بیرچ با گروه همکاری می کند، او خود را بازنشسته می‌کند تا به بازی گلف و ماهیگیری بپردازد. پس از برگزاری تور اجرای زنده برای این آلبوم، دو آلبوم اجرای زنده توسط گروه منتشر می‌شود به نام‌های A Real Live One و A Real Dead One که حاوی آهنگ‌های قدیمی آیرن میدن هستند.[۲۲]

جدایی بروس[ویرایش]

در ۱۹۹۳ بروس دیکینسن اعلام می‌کند که قصد جدایی از گروه را دارد و علت را پرداختن به ضبط آلبوم شخصی خود اعلام می کند. او می پذیرد تا در تور اجرای زنده گروه و ضبط دو آلبوم اجرای زنده با گروه بماند و همین کار را انجام می دهد.

در ۱۹۹۴ صدها خواننده مشهور و ناشناخته برای خوانندگی در گروه معرفی می شوند. از میان آنها تنها یک نفر انتخاب می شود، بلیز بیلی. سبک خوانندگی بلیز با بروس متفاوت است و این باعث می‌شود که در میان هواداران واکنش‌های متفاوتی بوجود بیاید.[۲۳]

ناشناخته‌ها و درندگان برجسته[ویرایش]

۱۹۹۴، گروه قصد دارد تا آلبوم The X Factor را ضبط کند اما اتفاق بدی می افتد که در کار وقفه ایجاد می کند. بلیز طی یک حادثه رانندگی با موتور سیکلت خود تصادف می‌کند و از ناحیه پا به شدت آسیب می بیند و نتیجه آن می‌شود که ضبط آلبوم یک سال به تاخیر می افتد.

سرانجام سال ۱۹۹۵ آلبوم The X Factor منتشر می شود، ضبط این آلبوم اولین ضبط استودیویی یکی از آلبوم‌های آیرن میدن است که در استودیوی استیو هریس انجام می شود.[۱۲] این آلبوم موفقیت چندانی بدست نمی‌آورد، در همین دوره استیو با مسائل گوناگونی دست و پنجه نرم می‌کند از قبیل مشکلات خانوادگی با همسرش و انتقادات هواداران و منتقدین، به نحوی این مشکلات در حال و هوای آلبوم تاثیر گذاشته‌اند. در مورد این آلبوم همچنین باید اضافه کرد که اولین حضور بلیز بیلیBlaze Bayley با آیرن میدن است.

پس از انتشار آلبوم نه چندان موفق The X Factor، آیرن میدن آلبوم دیگری با نام Best Of The Beast را در ۱۹۹۶ منتشر می کند. آلبومی که حاصل گردآوری و ضبط مجدد آهنگ‌های پیشین است.

XI و گروه ۶ نفره[ویرایش]

در سال ۱۹۹۷ اعضای گروه در استودیوی استیو جمع می شوند تا کار بر روی آلبوم جدیدی را آغاز کنند، دوباره استیو نقش تهیه کنندگی را بر عهده می گیرد. آلبوم Virtual XI در ۱۹۹۸ منتشر می‌شود و تبدیل به ناموفق‌ترین آلبوم آیرن میدن می‌شود و البته آخرین آلبوم همکاری بلیز با گروه هم نام می گیرد.

سال ۱۹۹۹ اتفاق فوق العاده ای برای هواداران رخ می دهد، خبر بازگشت بروس دیکینسن و آدریان اسمیث همگان را شوکه می کند. با پیوستن این دو و جدا شدن بلیز بایلی از گروه، آیرن میدن به گروهی با ۶ عضو تبدیل می‌شود که ۳ نوازنده گیتار دارد. برای گرامیداشت این به هم پیوستن مجدد گروه تور The Ed Hunter را راه می اندازد.

دنیای قشنگ نو و مرد پلید[ویرایش]

آدریان اسمیت در ۱۹۹۹ دوباره به گروه پیوست و گروه از آن پس با سه گیتاریست فعالیت میکند.

سال ۲۰۰۰ با شروع قرن ۲۱ آیرن میدن آلبوم جدیدی با نام Brave New World را منتشر کرد. نام آلبوم از رمانی از آلدوس هاکسلی با همین نام الهام گرفته شد و همچنین نام قطعه "The Wicker Man" که همان حال و هوای هوی متالی که از آیرن میدن توقع می رود را دارد، از فیلم The Wicker Man ساخته روبین هاردی در ۱۹۷۳ الهام گرفته شده است. پس از انتشار آلبوم توری به راه افتاد که دوباره سیل مشتاقان و هواداران را برای تماشای اجرای آنها به همراه داشت تا آنجا که بلیط اجرای گروه در نیویورک در عرضه فقط چند ساعت به فروش رفت.

تور Brave New World در ۲۰۰۱ به پایان رسید، اجرای آنان در برزیل با نام Rock In Rio با حضور ۲۵۰ هزار هوادار همراه بود. سال ۲۰۰۱ برای آیرن میدن هدیه ای دیگر نیز به همرا داشت، در همین سال گروه برنده جایزه ارزشمند آیوور نوولو به پاس موفقیت در آهنگسازی شد.[۱۲]

رقص مرگ،مساله مرگ و زندگی[ویرایش]

سال ۲۰۰۳ آیرن میدن Dance of Death را به هواداران عرضه کرد. آلبوم استودیویی جدید حاوی مضامینی الهام گرفته شده از ادبیات داستانی و تاریخی بود. توری در حمایت از این آلبوم برپا شد که باز هم همانند گذشته با خیل حضور هواداران همراه بود. تور در طی فقط ۲۸ اجرا ۷۰۰ هزار هوادار را دور هم جمع کرد. تور در آمریکای شمالی با حمایت گروه هایی چون دیو و موتورهد دنبال شد و به مانند قبل بلیط اجراها در طی زمان کوتاهی پیش فروش شد. از دل تور این آلبوم، دی وی دی Visions Of The Beast با حمایت شرکت EMI منتشر شد که توانست در چارت بریتانیا در رتبه دوم و در چارت آمریکا در رتبه پنجم قرار بگیرد.

سال ۲۰۰۴ پس از پایان یافتن تور Death On The Road گروه مشغول به کار بر روی سری اول دی وی دی "The History Of Iron Maiden" شد. قسمت اول این سری در نوامبر ۲۰۰۴ با نام "The Early Days" منتشر شد که به شدت مورد استقبال هواداران و منتقدان قرار گرفت.

سال ۲۰۰۵ گروه مشغول به برگزاری اجراهای زنده در نقاط مختلف دنیا بود. آنها با شرکت در فستیوال ریدینگز اند لیدز در ۲۶ و ۲۸ آگوست تور خود را تکمیل کردند[۲۴] در طول این دو شب اجرا ۱۳۰ هزار هوادار برای تماشای اجرای گروه آمدند. در اجرای ۳۱ آگوست در ایرلند هم ۴۰ هزار تماشاچی دور هم جمع آمدند.[۲۵] در همین سال آیرن میدن اجرایی برای موسسه خیریه کلایو بور برگزار کرد و درآمد حاصل از آن را به این موسسه خیریه اهدا کرد.

ژانویهٔ سال ۲۰۰۶ آیرن میدن شروع به ضبط آلبوم A Matter of Life and Death در استودیویی در لندن می کندو در فوریه همان سال آن را منتشر می کند[۱۲]، آلبومی که در آن دوباره مضامینی چون جنگ و مذهب ظاهر می شوند. این آلبوم هم به موفقیت‌های بسیاری دست یافت. از مجله بیلبورد نقدهای خوبی گرفت و همینطور در چارت ۱۰ کشور مقام اول را کسب کرد.[۱۲]

سال ۲۰۰۷ برای اولین بار آیرن میدن در دوبی و هندوستان ظاهر شد در اجرای دوبی ۲۰۰۰۰ هوادار و در هندوستان۴۵۰۰۰ هوادار برای تماشای اجرای گروه آمدند. در اجرای دوبی هوادارانی از ایران، ترکیه و پاکستان و عربستان سعودی آمده بودند.[۲۶] در این سال هم گروه یک اجرای زنده برای موسسه خیریه کلایو بور برگزار کرد و درآمد حاصله را به موسسه تقدیم کرد.

بروس دیکینسن در حال اجرا با آیرن میدن در سال ۲۰۱۰

در پنجم سپتامبر ۲۰۰۷ گروه مژده برگزاری تور Somewhere Back in Time World را به هوادران خود داد. تور ۱ فوریه ۲۰۰۸ از بمبئی هندوستان آغاز شد، اجرای بمبئی با حضور ۳۰ هزار تماشاگر همراه بود. در قسمت اول تور اجرا در ۲۱ کشور برنامه ریزی شده بود و گروه برای اجرا طبق برنامه ۷۵ هزار کیلومتر (۵۰۰۰۰ مایل) مسافت رابا هواپیمای شخصی گروه، "Ed Force One"، طی کرد.[۲۷] آخرین قسمت تور در فوریه و مارس ۲۰۰۹ در کشورهایی چون نیوزیلند، پرو و اکوادور برگزار شد.[۲۸]

۲۰ ژانویه ۲۰۰۹ آیرن میدن اعلام کرد که قصد انتشار یک فیلم مستند با عنوان Iron Maiden: Flight ۶۶۶ را در چند سینما به تاریخ ۲۱ آوریل دارد. فیلم با تهیه کنندگی Banger Productions تهیه شد و شرکت‌های Universal Music Group وظیفه انتشار آن در آمریکا و EMI انتشار آن در کل دنیا را بر عهده گرفتند.[۲۹] آیرن میدن در سال ۲۰۰۹ موفق به دریافت جایزه بهترین اجرای زنده از ۲۰۰۹ BRIT Awards شد. در مصاحبه ای با مجله Metal Edge بروس و استیو هریس خبر انتشار پانزدهمین آلبوم خود را در سال ۲۰۱۰ دادند.[۳۰]

در سال ۲۰۱۰ گروه آلبوم The Final Frontier را منتشر کرد.

اعضا[ویرایش]

کنونی[ویرایش]

پیشین[ویرایش]

آلبوم‌ها[ویرایش]

سال انتشار نام آلبوم
۱۹۸۰ Iron Maiden
۱۹۸۱ Killers
۱۹۸۲ The Number of the Beast
۱۹۸۳ Piece of Mind
۱۹۸۴ Powerslave
۱۹۸۶ Somewhere in Time
۱۹۸۸ Seventh Son of a Seventh Son
۱۹۹۰ No Prayer for the Dying
۱۹۹۲ Fear of the Dark
۱۹۹۵ The X Factor
۱۹۹۸ Virtual XI
۲۰۰۰ Brave New World
۲۰۰۳ Dance of Death
۲۰۰۶ A Matter of Life and Death
۲۰۱۰ The Final Frontier

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آیرن میدن موجود است.