آلن دلون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلن دلون
Alain Delon 2010.jpg
آلن دلون در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۰
نام اصلی آلن فابین موریس مارسل دلون
تولد ۸ نوامبر ۱۹۳۵(۱۹۳۵-11-0۸) ‏(۷۹ سال)
سو، نزدیک پاریس
فرانسه
ملیت فرانسوی-سوئیسی
پیشه بازیگر
همسر(ها) ناتالی کانوواس ۱۹۶۸-۱۹۶۴
رزالی وان بیرمن ۲۰۰۱-۱۹۸۷
شریک(های)
زندگی
رومی اشنایدر (نامزد)
فرزندان آنتونی (از همسر اول)
آنوشکا و فابیانی (از همسر دوم)
وب‌گاه رسمی وب‌گاه رسمی
صفحه در وب‌گاه IMDb

آلن فابین موریس مارسل دلون (به فرانسوی: Alain Fabien Maurice Marcel Delon) بازیگر مشهور فرانسوی، و زاده ۸ نوامبر سال ۱۹۳۵ است. وی در طول زندگی حرفه‌ای خود با کارگردان‌های شناخته‌شده‌ای همچون لوکینو ویسکونتی، ژان لوک گودار، ژان پیر ملویل، میکل‌آنجلو آنتونیونی و لویی مال کار کرده است و افتخار دریافت جوایز معتبر سینمایی مانند جایزه سزار را داشته است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

آلن دلون (زاده ۸ نوامبر سال ۱۹۳۵) در دهکده‌ای به نام «سو» در حوالی پاریس به دنیا آمد. نام پدرش "فایبان" و مادرش "ادیت" بود. زمانی که آلن ۴ سال بیشتر نداشت پدر و مادرش از هم جدا شدند و به ناچار سرپرستی اش به خانواده‌ای دیگر واگذار شد. او در خانه‌ای رشد کرد که روبه روی یک زندان بود و آلن با بچه‌های نگهبان زندان هم‌بازی بود. پس از چند سال پدر و مادرخوانده‌اش بر اثر حادثه‌ای کشته شدند و وی دوباره تحت سرپرستی مادرش که با یک قصاب محلی ازدواج کرده بود قرار گرفت. او در دوران کودکی به دوچرخه سواری، فوتبال و رفتن به سینما علاقه وافری داشت. او دوران تحصیلی خود را در مدارس کاتولیک گذراند و از آنجا که پسر شلوغی بود چندین بار از مدرسه اخراج شد و در ۱۵ سالگی به کلی درس و تحصیل را ترک کرد پس به ناچار ناپدری‌اش او را به مغازه قصابی برد تا این حرفه را به او بیاموزد اما آلن هیچ علاقه‌ای به این حرفه نداشت و در سن ۱۷ سالگی خانه را ترک کرده و به ارتش پیوست.

وی در ارتش در یگان تفنگداران دریایی به عنوان چترباز به خدمت ادامه داد و در سال ۱۹۵۴ در جنگ هند و چین حضور داشت. او دوران خدمت خود را در ارتش با اشتیاق ادامه داد. او در مورد خاطراتش در آن زمان می‌گوید: «در آنجا دوستانی پیدا کردم، کسانی که با آنها حرف می‌زدم و به حرف‌هایم گوش می‌دادند».

آلن در ۱۹۵۶ از خدمت ترخیص شد و به عنوان باربر و سپس نیز به عنوان پیش‌خدمت در کافه‌های مختلف پاریس به کار پرداخت. او درآمد ثابتی نداشت و مستقل از خانواده‌اش زندگی می‌کرد. طی همین مدت با بسیاری از بازیگران که در کافه‌های محل کارش رفت‌وآمد داشتند آشنا شد. یکی از بازیگران ژان کلود بریالی بود. آنهایی که درباره زندگی او تحقیق کردند می‌گویند که او با دنیای زیر زمینی جنایتکاران در ارتباط بوده و مدتی هم با آنها زندگی می‌کرد. این دو دوست در سال ۱۹۵۷ تصمیم گرفتند با هم به جشنواره فیلم کن بروند. این تصمیم زندگی آلن را برای همیشه تغییر داد. آلن که یک آدم معمولی بود و هیچ گونه تجربه بازیگری نداشت و آن شب هم با یک دست لباس کرایه‌ای به جشنواره رفته بود اما پس از بازگشت از جشنواره به یک فوق‌ستاره تبدیل شده بود. چهره فوق‌العاده جذاب او در آن مجلس کاملاً سرآمد همگان بود در آنجا بود که کارگردانان مختلف به سراغ او آمدند. او بیشتر در نقش دزد و یا آدمکش اجیر شده بازی می‌کرد.

در دهه ۱۹۷۰ علاوه بر بازی در فیلم، دومین کمپانی تولید فیلم خود را تأسیس کرد و به جمع‌آوری ثروت پرداخت. وی دیگر یکی از ثروتمندان جهان بود و فیلم‌هایی که او تهیه می‌کرد با آرم AD بودند. او سپس یک شرکت هواپیمایی تأسیس کرد و بخشی از ثروت خود را در زمینه مورد علاقه‌اش یعنی جمع‌آوری آثار هنری و پرورش اسب‌های مسابقه سرمایه‌گذاری کرد. گنجینه شخصی او کم‌نظیر است و صاحب عتیقه‌هایی است که بسیاری از آن‌ها در موزه‌ها به نمایش گذاشته شده است. او در دههٔ ۱۹۸۰ به سوئیس نقل مکان کرد تا بر عملکرد شرکتی که محصولاتش را به نام «آلن دلون» به فروش می‌رساند نظارت بهتری داشته باشد. دفتر این شرکت در شهر ژنو در کشور سوییس است.

زندگی خصوصی آلن دلون[ویرایش]

اولین نامزد او «رومی اشنایدر» بازیگر معروف بود که قبل از آنکه کارشان به ازدواج کشیده شود از هم جدا شدند. «آلن دلون» سپس در سال ۱۹۶۴ با «ناتالی کانوواس»ازدواج کرد و از او صاحب یک پسر به نام «آنتونی» شد. در سال ۱۹۶۹ این دو از هم جدا شدند. اما یک حاثه مهم در زندگی آلن در سال ۱۹۶۸ به وقوع پیوست. در این سال جسد «استفن مارکوویچ» در گاراژ خانهٔ وی پیدا شد. شایعات حاکی از آن بود که آلن دلون وی را به دلیل علاقه به «ناتالی» کشته. به هر حال هیچ‌گاه زاویه تاریک آن قتل روشن نشد و آلن هم تبرئه شد. آنتونی در حال حاضر بازیگر سینما است اما هنوز نتوانسته مانند پدرش معروف شود. البته او تا حدی شبیه پدرش است اما مانند او جذابیت ندارد. خود دلون هم می‌گوید: «پسرم با من متفاوت است».

آلن دلون در سال ۱۹۹۰ در سن ۵۶ سالگی با یک مانکن آلمانی به نام «رزالی وان بیرمن» ازدواج کرد و از او صاحب دختری به نام «آنوشکا» و پسری به نام «فابیانی» شد. آلن در سال ۱۹۹۸ در فیلم «نیمه شانس» در کنار «ژان پل بلوموندو» بازی کرد و سپس اعلام بازنشستگی کرد و گفت: «من در اکثر فیلم‌هایی که بازی کرده‌ام یا دزد بوده‌ام یا پلیس، اما جالب این است که فرقی نمی‌کرده است که چه کاره بوده‌ام، در همهٔ فیلم‌ها تنها بوده‌ام. نمی‌دانم اما فکر می‌کنم کارگردان‌ها و حتی تماشاگران همیشه دوست دارند مرا تنها ببینند».

آلن دلون از سال ۱۹۹۹ در کشور سوییس ساکن است.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

لیستی از فیلمهائی که از این بازیگر محبوب در ایران (قبل از انقلاب) به نمایش درآمد.

در ایران نمایش اول در سینما (های) نمایش تکراری در سینما (های) (توضیحات)
دستهٔ سیسیلی‌ها رادیوسیتی، ادئون، کسری، نیاگارا تماشای این فیلم برای اشخاص کمتر از ۱۸ سال ممنوع شد
کریستین امپایر، ایفل، نیاگارا
زنان ضعیف " زن‌ها طاقت ندارند " امپایر، سعدی، نیاگارا این اولین فیلمی بود که از این بازیگر در ایران نمایش داده شد
شادی‌های زندگی امپایر، نیاگارا، ب. ب این فیلم در سال ۱۳۴۱ (۱۹۶۳) در نهران نمایش داده شد و
سینما ب. ب با این فیلم تحت تبلیغ (لوکس ترین سینما در خاورمیانه) افتتاح گردید
لاله سیاه " تولیپ سیاه " گروه مولن روژ
قفس عشق پلازا، رادیوسیتی، ادئون، ب. ب، استارا، رکس (لاله)
هر نمره‌ای می‌تواند برنده شود " موجی از اسکناس " رادیوسیتی، ادئون، استارا، اسیا
تگزاس آن سوی رودخانه اتلانتیک، حافظ، ایفل، متروپل، رویال (فردوسی فعلی)
حادثه جویان اتلانتیک، ریولی، حافظ، کاپری (بهمن) ریولی
ارواح مردگان " از عشق تا ابدیت " شهرقصه تماشای این فیلم برای اشخاص کمتر از ۱۸ سال ممنوع شد
دختری با موتورسیکلت کاپری (بهمن) و ریولی تماشای این فیلم برای اشخاص کمتر از ۱۸ سال ممنوع شد
خداحافظ رفیق " اخرین سکه " اتلانتیک نمایش تکراری در سینما امپایر
دایره سرخ شهرفرنگ تماشای این فیلم برای اشخاص کمتز از ۱۸ سال ممنوع شد
نمایش تکراری در سینما پولیدور
سامورایی ایفل، متروپل، پولیدور، سانترال پولیدور، امپایر
عقرب شهرفرنگ
حق کشتن دارم؟ " عصیانگر " اتلانتیک، ایفل، ادئون، پلازا
جف رادیوسیتی، ادئون، نیاگارا
بورسالینو متروپل، سانترال، رادیوسیتی، نیاگارا، ب. ب، در
ایوین سینما ونک (برنامه نوروزی سال ۱۳۵۰)
بازگشت بورسالینو " بازگشت بورسالینو و شریک " شهرتماشا، برنامه نوروزی سال ۱۳۵۴
کریزی " فاجعه عشق " اتلانتیک
مرگ یک فاسد " دایره خونین " پارامونت
روکو و برادرانش " روکو و برادران " اسیا، رادیوسیتی، ادئون، استارا
نیم روز ارغوانی " زیر افتاب سوزان " رادیوسیتی، ادئون امپایر
ادامه نمایش در تراس (سالن تابستانی) امپایر
کسوف رادیوسیتی، ادئون
پلنگ " یوز پلنگ " اسیا، رادیوسیتی، استارا، ادئون بعلت طولانی بودن فیلم قسمت های قابل ملاحظه‌ای از ان
در نمایش عمومی در سینماهای ایران حذف شده بود.
این فیلم بعدها در نسخه کامل از تلویزیون ایران پخش شد
روزی روزگاری یک دزد " زمانی که دزد بودم " ادئون، پلازا، تراس اتلانتیک نمایش تکراری در سینما دیانا
رویزرویس زرد اتلانتیک، ایفل، درایوین سینما تهران پارس، ادئون، پلازا
فرمان گمشده امپایر، سانترال، نیاگارا، متروپل، تاج، تراس (سالن تابستانی)
امپایر و تراس (سالن تابستانی) نیاگارا
سانترال، نیاگارا، متروپل، ب. ب، سینه موند
و در ایوین سینما ونک (در سال ۱۹۷۱)
ارادتمند شیطان صفت شما " وسوسه گر " گلدن سیتی (برنامه نوروزی سال ۱۳۴۷)
مدلی دیاموند تماشای این فیلم برای اشخاص کمتر از ۱۸ سال ممنوع شد
انبارهای سوخته " علف‌های سوخته " پولیدور
شتابزده اتلانتیک
آیا پاریس می‌سوزد؟ دیانا ادامه نمایش در سینما کریستال
استخر ادئون و گلدن سیتی گلدن سیتی، شهرفرنگ
آفتاب سرخ شهرفرنگ (برنامه نوروزی) سانترال
بیوه کودریک " صبح روز حادثه " اتلانتیک
ترور تروتسکی این فیلم در ایران (قبل از انقلاب) نمایش داده نشد
داستان پلیسی " بازی با اتش " امپایر (برنامه نوروزی)
بروفسور " اولین شب ارامش " اتلانتیک ادامه نمایش در تراس (سالن تابستانی) اتلانتیک
تماشای این فیلم برای اشخاص کمتر از ۱۸ سال ممنوع شد
تفنگ بزرگ " اسلحه بزرگ " شهرفرنگ (برنامه نوروزی)
اژان " دایره مرگ " امپایر
معالجه با شوک " از زندگی تا ابدیت " پولیدور (قدس) این فیلم با حذف صحنه‌های (بسیار) برهنگی در ایران
به نمایش در امد
دو مرد در شهر پولیدور
قلب‌های یخی " قلب‌های یخ زده " ریولی
زورو " افسانه زورو " شهرفرنگ
کولی " کولی تنها " شهرفرنگ
باند " گانگستر " پارامونت (برنامه نوروزی)
بومرنگ این فیلم در ایران (قبل از انقلاب) نمایش داده نشد
موسیو کلاین این فیلم در ایران (قبل از انقلاب) نمایش داده نشد

آلن دلون در ایران[ویرایش]

دلُن در ایران با صدای خسرو خسروشاهی شناخته شده است و تنها صدایی است که با استقبال سینماها روبرو شده است. البته در سال‌های دور زنده‌یاد کاووس دوستدار، منوچهر زمانی، محمود قنبری و ژرژ پطرسی نیز بجای او صحبت کرده‌اند که در دوبلهٔ مجدد آن آثار خسروشاهی حرف زده است.

پانویس[ویرایش]

  • سینما نیاگارا (سینما جمهوری قعلی)
  • سینما متروپل (سینما رودکی فعلی)
  • سینما ریولی (سینما صحرا فعلی)
  • سینما شهرفرنگ (سینما آزادی فعلی)
  • سینما سانترال (سینما مرکزی فعلی)
  • سینما اتلانتیک (سینما افریقا فعلی)
  • سینما گلدن سیتی (سینما فلسطین فعلی)
  • سینما امپایر (سینما استقلال فعلی)
  • سینما ب. ب (سینما پیام انقلاب فعلی)
  • سینما پولیدور (سینما قدس فعلی)
  • سینما دیانا (سینما سپیده فعلی)
  • سینما سینه موند (سینما قیام فعلی)

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]