آلفرد ورنر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| آلفرد ورنر | |
|---|---|
 |
|
| متولد | ۱۲ دسامبر ۱۸۶۶ مولوز , آلزاس |
| مرگ | ۱۵ نوامبر ۱۹۱۹ (۵۲ سال) زوریخ, سوئیس |
| ملیت | سوییسی |
| رشته فعالیت | شیمی معدنی |
| محل کار | دانشگاه زوریخ |
| دلیل شهرت | فلزات واسطه |
| جوایز |  جایزه نوبل شیمی (۱۹۱۳) |
آلفرد ورنر (به انگلیسی: Alfred Werner) شیمیدان سوییسی و برنده جایزه نوبل شیمی در سال ۱۹۱۳ است. وی اولین برنده جایزه نوبل در رشته شیمی معدنی است، این در حالیاست که تا ۶۰ سال بعد هیچ شیمیدانی در شیمی معدنی جایزه نوبل را نبرد.
زندگینامه [ویرایش]
ورنر در آذرماه سال ۱۲۴۵ خورشیدی در شهر مولهوس فرانسه (از ۱۲۵۰ خورشیدی آلمان)، به دنیا آمد. برای تحصیل شیمی به سوییس رفت و در سال ۱۲۶۹ خورشیدی در موسسه فدرال پلیتکنیک سوییس در زوریخ موفق به اخذ مدرک دکترا شد. پس از گذراندن دوره پسا دکترا در پاریس برای تدریس به سوییس بازگشت و در دانشگاه زوریخ مشغول به کار شد.
اهمیت علمی [ویرایش]
ورنر نخستین کسی است که ساختار صحیح هشتوجهی را برای کوردیناسیون فلزات واسطه پیشنهاد داد که در آن فلز به صورت مرکزی و لیگاندها در اطراف فلز قرار میگیرند.
منابع [ویرایش]
- ویکیپدیا انگلیسی
|
||||||||
