کارل زیگلر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| کارل زیگلر | |
|---|---|
 |
|
| متولد | ۲۶ نوامبر ۱۸۹۸ هلسا، آلمان |
| مرگ | ۱۲ اوت ۱۹۷۳ مولهایم، آلمان |
| ملیت |  آلمان |
| رشته فعالیت | شیمی آلی |
| دلیل شهرت | کاتالیزگر زیگلر-ناتا |
| جوایز |  جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۶۳ |
کارل زیگلر (به آلمانی: Karl Ziegler) (۱۸۹۸-۱۹۷۳)، شیمیدان آلمانی و برندهٔ جایزهٔ نوبل شیمی در ۱۹۶۳ به همراه جولیو ناتای ایتالیایی برای تحقیقاتشان برروی پولیمرها بود.
زندگینامه [ویرایش]
کارل زیگلر در ۲۶ نوامبر ۱۸۹۸ در هلسای آلمان زاده شد. در دانشگاه ماربورگ تحصیل کرد و به تدریس در هایدلبرگ و هال پرداخت. در ۱۹۴۳ به ریاست مؤسسهٔ تحقیقات کربنی ماکس پلانک در مولهایم رسید و در ۱۹۶۳ جایزهٔ نوبل شیمی را همراه با شیمیدان ایتالیایی، جولیو ناتا برای تحقیقاتش در زمینهٔ زنجیرههای بلند پولیمری که به توسعهٔ مواد جدید صنعتی همچون پولیپروپیلن منجر شده بود دریافت داشت.
منابع [ویرایش]
- David Crystal. The Cambridge Biographical Encyclopedia. Second edition ed. Cambridge University Press, 1995. p.1030. ISBN 0-521-43421-1.
|
||||||||
