ارنست فیشر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| ارنست فیشر | |
|---|---|
| متولد | ۱۰ نوامبر ۱۹۱۸ سولن نزدیکی مونیخ٬ آلمان |
| مرگ | ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۷ (۸۸ سال) مونیخ٬ آلمان |
| ملیت | آلمانی |
| رشته فعالیت | شیمی |
| محل کار | دانشگاه فنی مونیخ |
| استاد راهنما | Walter Hieber |
| دلیل شهرت | شیمی آلی فلزی فروسن |
| جوایز |  جایزه نوبل شیمی (۱۹۷۳) |
ارنست اوتو فیشر (به آلمانی: Ernst Otto Fischer) شیمیدان آلمانی است که به خاطر مطالعات مستقلی که بر روی فلزهای آلی انجام دادهاند به طور مشترک به همراه جفری ویلکینسون در سال ۱۹۷۳ موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.[۱]
زندگی نامه [ویرایش]
فیشر در شهر سولن در نزدیکی مونیخ زاده شدهاست. پدر و مادر او استاد فیزیک در دانشگاه فنی مونیخ بودند. در سال ۱۹۳۷ تحصیلاتش را به پایان رساند و دو سال به خدمت اجباری نظامی رفت که خدمت او با جنگ جهانی دوم همزمان بود و در لهستان، فرانسه، و روسیه خدمت کرد.
منابع [ویرایش]
- ↑ «The Nobel Prize in Chemistry ۱۹۷۳» (انگلیسی) (HTML). Nobelprize.org. بازبینیشده در ۲۰۰۸-۱۰-۰۶.
|
||||||||
