آدولف فون بایر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| آدولف فون بایر | |
|---|---|
.jpg) |
|
| متولد | ۳۱ اکتبر ۱۸۳۵ برلین |
| مرگ | ۲۰ اوت ۱۹۱۷ (۸۱ سال) اشتارنبرگ , نزدیک مونیخ |
| ملیت | آلمانی |
| رشته فعالیت | شیمی |
| محل کار | دانشگاه هومبولت برلین دانشگاه فنی برلین دانشگاه استراسبورگ دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ |
| فارغالتحصیل | دانشگاه هومبولت برلین |
| استاد راهنما | روبرت بونزن فریدریش آگوست ککوله |
| دانشجویان دکتری وی | هرمان امیل فیشر |
| دلیل شهرت | برای کشف فرمول شیمیایی سنتز ماده رنگی موسوم به «ایندیگو» (نیل) |
| جوایز |  جایزه نوبل شیمی (۱۹۰۵) |
یوهان فریدریش ویلهلم آدولف فون بایر (به آلمانی: Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer) (زاده ۳۱ اکتبر ۱۸۵۳ - درگذشته ۲۰ اوت ۱۹۱۷)، شیمیدان آلمانی و برنده جایزه نوبل شیمی (در سال ۱۹۰۵) بود. او موفق به سنتز ماده رنگی موسوم به «ایندیگو» (نیل) و همچنین کشف فرمول شیمیایی آن شد.
[ویرایش] منبع
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ آدولف فون بایر موجود است. |
|
||||||||
