آداد نراری دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آداد نراری دوم
پادشاه آشور
Assyrian - Relief with Winged Genius - Walters 218.jpg
آدادنراری
دوران ۹۱۱ تا ۸۹۰ پ. م.
زادگاه شهر آشور
پیش از توکولتی نینورتای دوم
پس از تیگلت پیلسر یکم
دودمان آشوریان
فرزندان توکولتی نینورتای دوم
دین ادیان طبیعی

آداد نراری دوم (Adadnerari II) پادشاه آشور در پایان قرن دهم پیش از میلاد ( ۹۱۱ تا ۸۹۰ ) ناحیهٔ آن سوی زاب سفلی [۱]، مرز کشور لولوبیان، از هابهی و زاموآ تا گردنه‌های کشور نامار را در نوردید و قبل از آن نیز به سوی سرچشمهٔ زاب علیا [۲] رفته به کشور مهری در نزدیکی کرانه‌های غربی دریاچهٔ اورمیه واقع بود، رسید. در عهد شاهان بعدی، توکولتی نینورتای دوم که در سال ۸۸۵ پ.م. و آشور ناسیراپال دوم که در سال ۸۸۳، ۸۸۱، و ۸۸۰ پ.م. لشکر کشید، تجاوز و لشکر کشی به اراضی مزبور دوام یافت.

محتویات

لقب‌های مشترک [ویرایش]

حکمرانی سلسلهٔ آشوریان قریب هزار سال بطول انجامید، از آغار قرن چهاردهم شروع و در اواسط قرن هفتم پ.م. توسط قوم ماد منقرض شد. علاوه بر مؤسس سلالهٔ آشور آداد نراری یکم، با فاصلهٔ زمانی بسیار زیاد، دو پادشاه ملقب به آداد نراری و هفت پادشاه ملقب به آداد هستند[۳]. جلوس آداد نراری یکم در سال ۱۴۰۰ پ.م. وقوع یافت و آداد نراری دوم در سال ۹۱۱ پ.م. و آداد نراری سوم در سال ۸۱۰ پ.م. حکومت را آغاز کردند. همانطور که مسلّم است فاصلهٔ میان آداد نراری یکم تا آداد نراری دوم حدود پانصد سال و فاصلهٔ میان آداد نراری دوم تا آداد نراری سوم یک‌صد سال است. این قاعدهٔ القاب مشترک دربارهٔ تیگلت پیلسرها و سلمنسرها نیز صادق بوده و اسامی یکم، دوم و سوم در میان ایشان نیز مطرح می‌باشد.

به نظر می‌رسد انتساب لقب‌ها و اسامی مشترک، دلیل خاصی داشته که اکنون برای «علم تاریخ» مهجور و مبهم مانده است. فقط از روی حدس و گمان می‌توان به این نتیجه رسید که خصوصیات اخلاقی و صفات ویژه در بدو تولّد[۴]که توسط کاهنان، مغان، غیب‌گویان و ستاره شماران پیش‌گویی می‌شد نتیجهٔ القاب مشترک باشد و یا در دوران زمامداری سلطانی به سبب هوش، درایت یا شیوهٔ جنگ، لقبی مناسب با نیاکان گذشته‌اش به وی نسبت داده می‌شد[۵]. یک وجه یا خصوصیات مشترک می‌توانست این پادشاهان را تحت لوای یک لقب واحد گرد آورد. حتماً نقطهٔ اشتراکی میان آداد نراری یکم، دوم و سوم بوده که در میان ملل ایشان را بدان صفت مشترک یاد می‌نمودند.

پانویس [ویرایش]

  1. زاب کوچک
  2. زاب بزرگ
  3. مثلاً قبل از شامشی آداد پنجم چهار آداد دیگر وجود داشته است
  4. در فرهنگ عوام نوزادی که با مشت باز متولد می‌شد او را سخاوتمند و یا با مشت بسته تولد می‌یافت او را حریص می‌نامیدند
  5. آداد اکنون در بین گویش‌های ایرانی بصورت دادا، دَدَ و آتا محفوظ مانده است

جستارهای وابسته [ویرایش]

منابع [ویرایش]

پیوند به بیرون [ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آداد نراری دوم موجود است.